Boku dake ga inai machi

bokudakegainaimachiv2

Η σειρά «Boku dake ga inai machi» που είναι γνωστή και ως ERASED, είναι μία σειρά που προβλήθηκε αρκετά πρόσφατα στην ιαπωνική τηλεόραση. Ο αγγλικός τίτλος είναι «The Town Where Only I am Missing» και αποτελείται από μόνο 12 επεισόδια. Δηλαδή μπορείς να την δεις μέσα σε 4 ώρες μιας και τα επεισόδια διαρκούν 20 λεπτά το καθένα. Θεωρείται σειρά μυστηρίου με αρκετά στοιχεία φαντασίας, θα καταλάβεις τι εννοώ όταν μπω στο κομμάτι της πλοκής. Το anime βασίζεται σε μία σειρά manga που δημιουργός τους είναι ο Kei Sanbe και άρχισε να δημοσιεύεται στο περιοδικό Kadokawa Shoten’s Young Ace από τον Ιούνιο του 2012 μέχρι τον Μάρτιο του 2016. Αποτελείται από 8 τόμους που πολύ αμφιβάλω ότι θα τους βρεις στην Ελλάδα. Επίσης στις 19 Μαρτίου κυκλοφόρησε και μία live-action ταινία βασισμένη στην σειρά.

Τώρα. Τι συμβαίνει σε αυτήν τη σειρά.

Αρχικά βλέπουμε τον Satoru έναν 29χρονο δημιουργό manga, μόνο γενικά χωρίς πολλά ενδιαφέροντα στην ζωή του. Όταν όμως συνέβη ένα ατύχημα στον δρόμο παρατήρησε ότι μπορεί ουσιαστικά να μεταφερθεί κάποια λεπτά πριν συμβεί αυτό και να το αποτρέψει. Στην αρχή δεν μπορεί να το εξηγήσει όμως μετά βλέπει ότι από αυτό το φαινόμενο θα μπορούσε να αλλάξει κάποια γεγονότα. Το ονομάζει «αναβίωση». Μετά από ένα τραγικό γεγονός, αποφασίζει να ταξιδέψει 18 χρόνια πριν, όταν ήταν ακόμα μαθητής, με έναν βασικό σκοπό. Να αποτρέψει τις δολοφονίες κάποιων συμμαθητών του και ως επόμενο να μη συμβεί και το τραγικό αυτό γεγονός στο μέλλον, μιας και οι δολοφονίες συνδέονται με αυτό. Όταν ήταν παιδί δεν είχε καταφέρει να βοηθήσει τους συμμαθητές του, όμως τώρα του δίνεται μία δεύτερη ευκαιρία να προσπαθήσει να κάνει το σωστό.

Η σειρά ήταν εξαιρετική. Καταρχήν, δεν με κούρασε καθόλου αν και είχε αρκετό καιρό να δω anime. Ήταν ότι πρέπει για ‘μένα μιας και είχε πολύ αγωνία σε κάθε επεισόδιο και ήταν αρκετά μικρή. Όπως εξάλλου τα περισσότερα anime, έτσι κι αυτό προέβαλε την αξία της φιλίας, της ευγνωμοσύνης, της αυτοθυσίας, της προσπάθειας, της θέλησης, της αγάπης. Η ατμόσφαιρα που είχε φυσικά δεν ήταν και η πιο χαρούμενη, μιας και τα γεγονότα δεν ήταν και τα πιο ευχάριστα. Η αγωνία σε κάθε επεισόδιο κορυφώνεται μιας και θέλεις να ανακαλύψεις αρχικά ποιος είναι ο δολοφόνος και ύστερα αν ο πρωταγωνιστής θα τα καταφέρει. Ίσως να στην πρότεινα ακόμα κι αν δεν έχεις δει ποτέ anime μιας και τη θεωρώ μία πολύ ολοκληρωμένη σειρά, χωρίς ερωτήματα στο τέλος. Διήρκεσε όσο έπρεπε να διαρκέσει. Θεωρώ ότι αν είχε περισσότερα επεισόδια θα γινόταν κουραστική, μιας και θα επαναλαμβάνονταν πράγματα.

Για όσους είναι μέσα στον χώρο των anime και παρακολουθούν, θα πω ότι μου θύμισε κάτι ανάμεσα σε steins;gate λόγω των ταξιδιών στον χρόνο, orange για τον ίδιο λόγο αλλά και για το κομμάτι της αποτροπής του εγκλήματος και higurashi no naku koro ni για την ατμόσφαιρα.

Το animation μου άρεσε πολύ και θεωρώ ότι ταίριαζε πολύ στο κλίμα της σειράς. Το ότι οι χαρακτήρες ήταν λίγο πιο «χαρούμενα» σχεδιασμένοι έκανε πιο ελαφρύ το ήδη βαρύ κλίμα. Οι voice actors πολύ καλοί όπως και τα τραγούδια που άνοιγαν και έκλειναν τη σειρά.

Τέλος, θέλω να πω ότι για ‘μένα ήταν μία πολύ σημαντική σειρά μιας και με επανέφερε ουσιαστικά στον χώρο των anime. Είχα να δω αρκετό καιρό κάποια anime σειρά ή ταινία και μετά την προτροπή ενός φίλου είπα να την ξεκινήσω. Την τελείωσα μέσα σε δύο μέρες και τώρα θα πάω στην επόμενη.

Boku.dake.ga.Inai.Machi.600.1982001

Αν αποφασίσεις να την δεις, πίστεψέ με δε θα χάσεις.

Καλή προβολή!

Σημαδεμένη Πέμπτη – Nicci French

Όταν η ψυχοθεραπεύτρια Φρίντα Κλάιν άφηνε το βαρετό Σάφολκ, την παράκτια περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, ήταν αποφασισμένη να μην επιστρέψει ποτέ. Άφηνε πίσω της φίλους και οικογένεια, παλιούς έρωτες και τα πρώτα της χρόνια, αλλά και οδυνηρές αναμνήσεις? ένα παρελθόν στο οποίο δεν θα επέτρεπε να της καταστρέψει τη ζωή.
Όμως, χρόνια αργότερα, μια παλιά συμμαθήτρια επισκέπτεται τη Φρίντα στο Λονδίνο και της ζητά να βοηθήσει την έφηβη κόρη της. Τότε αναδύονται μνήμες από καιρό θαμμένες. Και το έγκλημα που ακολουθεί δεν αφήνει πια στη Φρίντα άλλη επιλογή από το να επιστρέψει στη γενέτειρά της για να αντιμετωπίσει το ίδιο της το παρελθόν. Και μαζί με αυτό, τα τέρατα που κανείς άλλος εκτός από εκείνη δεν πίστεψε πως ήταν αληθινά…
Μέσα σε μια ομίχλη από συγκρουόμενες αφηγήσεις, κρυμμένα μυστικά και αμφισβητήσιμα άλλοθι, η Φρίντα δεν μπορεί πια να εμπιστευτεί κανέναν και προσπαθεί μόνη της να ενώσει τα κομμάτια της ανατριχιαστικής αλήθειας του παρελθόντος αλλά και του παρόντος. Προτού άλλος ένας αθώος χάσει τη ζωή του…
Η Best Seller σειρά με πρωταγωνίστρια τη Φρίντα Κλάιν

***

Αχ αυτή η σειρά. Το έχω πει βέβαια άπειρες φορές, αλλά ακόμα μία δεν πειράζει. Εξάλλου τα καλά πρέπει να λέγονται. Μία από τις καλύτερες αστυνομικές σειρές μυστηρίου που έχω διαβάσει. Μακάρι να γινόταν σειρά ή ακόμα και ταινίες. Θα είχε μεγάλη επιτυχία.

Το τέταρτο λοιπόν βιβλίο της σειρά, το θεωρώ το καλύτερο μαζί με το πρώτο. Το πρώτο επειδή σε έβαζε στην βασική ιστορία της σειράς που συνεχίζεται ακόμα και το τέταρτο επειδή μαθαίνεις επιτέλους περισσότερες λεπτομέρειες για την ζωή της πρωταγωνίστριας.

Η «Σημαδεμένη Πέμπτη», μας πηγαίνει στο μέρος που γεννήθηκε και μεγάλωσε η Φρίντα Κλάιν και μας βάζει στη διαδικασία να ξεθάψουμε βαθιά κρυμμένα μυστικά. Μαθαίνουμε πολλά για τον τρόπο που μεγάλωσε, για την οικογένειά της και για τα καλά κρυμμένα μυστικά της. Στην αρχή ήταν ένα αρκετά ήσυχο βιβλίο αλλά από την μέση και μετά έχει τρομερή αγωνία. Δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου και συνεχώς έμπαινα στη διαδικασία να προσπαθώ να λύσω το μυστήριο. Αυτό επίσης που είναι πολύ ενδιαφέρον είναι και ο τίτλος του βιβλίου. Να θυμάσαι ότι ο αγγλικός τίτλος είναι «Thursday’s Children». Πίστεψέ με έχει πολύ μεγάλη σημασία ακόμα και αυτό.

Ελπίζω σύντομα να διαβάσω και την «Οργισμένη Παρασκευή» που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Νοσφεράτου – Joe Hill

nos4r2-joe-hill-cover-665x1024

Ο Τσαρλς Μανξ έχει μια παλιά Ρολς-Ρόις, με μια παράξενη πινακίδα που γράφει NOS4A2. Μ αυτήν πηγαίνει βόλτα τα παιδάκια σ ένα παραμυθένιο μέρος, τον Χριστουγεννότοπο. Κι εκεί, στη χώρα της διεστραμμένης φαντασίας του, οι αθώοι επισκέπτες του μεταλλάσσονται σε πλάσματα τρομακτικά σαν τον ίδιο…

Η Βικτόρια Μακουίν έχει το χάρισμα να βρίσκει πράγματα: Ένα χαμένο μπρασελέ, μια φωτογραφία… Συμβαίνει όποτε περνάει με το ποδήλατό της την παλιά γέφυρα στο δάσος. Δεν το χει πει σε κανέναν –καλά καλά δεν ξέρει ούτε κι εκείνη πώς γίνεται.
Κι έρχεται η μέρα που η Βικ βρίσκει στο δρόμο της τον Τσάρλι…

Έχουν περάσει χρόνια από τότε. Το μοναδικό παιδί που γλίτωσε ποτέ από τον Τσάρλι είναι τώρα μια νέα γυναίκα που δε θέλει να θυμάται την περιπέτειά της. Αλλά ο Τσάρλι δεν έχει ξεχάσει. Και για να εκδικηθεί, θ αρπάξει από τη Βικ αυτό που μετρά περισσότερο στη ζωή της. Κάτι που δεν μπορεί να αντικαταστήσει με τίποτα.

Η μάχη αρχίζει. Και η Βικ ξέρει πως δεν έχει επιλογή: ή θα αφανίσει τον Τσάρλι ή θα χαθεί η ίδια προσπαθώντας να σώσει ό,τι αγαπά….

***

Το «Νοσφεράτου» του Joe Hill ήταν ένα βιβλίο που με ταλαιπώρησε πάρα πολύ. Γενικά μου αρέσουν πολύ τα μεγάλα βιβλία. Τα ευχαριστιέμαι περισσότερο μιας και προλαβαίνω να δεθώ περισσότερο με τους ήρωές του. Σε αυτό βέβαια δεν κατάφερα να το κάνω. Αλλά καλύτερα ας τα πάρω ένα ένα από την αρχή.

Το συγκεκριμένο βιβλίο το άρχισα στις διακοπές και δυστυχώς δεν το προχώρησα και πολύ επειδή βαριόμουν όσο διάβαζα. Μετά τις 200 με 250 πρώτες σελίδες άρχισε να έχει περισσότερο ενδιαφέρον και μέχρι τότε με είχε κάνει να βαρεθώ αρκετά. Επίσης αυτό που δεν μου άρεσε ήταν ότι μου φαινόταν αρκετά προβλέψιμο. Τελικά όταν το τελείωσα κατάλαβα ότι δεν είχα καταλάβει όλα όσα τελικά έγιναν, αλλά πολλά από αυτά τα μάντεψα.

Η γραφή του Joe Hill μοιάζει πάρα πολύ με του πατέρα του Stephen King, όπως και η συγκεκριμένη ιστορία του έμοιαζε αρκετά με πολλά από τα βιβλία του King. Εμένα πχ μου θύμισε κάπως το «It» χωρίς όμως να το έχω ολοκληρώσει, όπως και η γέφυρα που χρησιμοποιούσε η Βικ μου θύμιζε ταξίδι στον χρόνο και την «κουνελότρυπα» που αναφέρει ο King στο βιβλίο του «22/11/’63». Παρόλα αυτά, αυτό δεν με πείραξε καθόλου.

Όσο προχωρούσε η ιστορία γινόταν πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δεν κατάφερα να «δεθώ» σχεδόν καθόλου με την ηρωίδα. Μπορώ να πω ότι δεν μου άρεσε καν. Εντάξει, προς το τέλος την συμπάθησα κάπως… Το μέγεθός του τελικά ήταν αρνητικό σε αυτήν την περίπτωση μιας και όλα ήταν υπερβολικά αναλυτικά, κάτι που πολλές φορές με έκανε να κουραστώ.

«Τα κουνούπια. Λατρεύουν την τρυφερή γυναικεία σάρκα που είναι μαριναρισμένη ελαφρά κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών σπουδών.»

wraith3-620x400

Αυτά που μου άρεσαν στο βιβλίο ήταν ότι από ένα σημείο και μετά είχε αρκετή αγωνία και ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε να καταλάβεις πώς ο Μανξ έκανε τα παιδιά ν’ αγαπούν τον Χριστουγεννότοπο. Το αγαπημένο μου ήταν ότι συνδύαζε μία πολύ όμορφη γιορτή όπως είναι τα Χριστούγεννα, με φρικιαστικές σκηνές, παιδιά με αγκαθωτά δόντια να σκοτώνουν, αίμα και τρόμο.

Αν και το βιβλίο είχε αρκετά μειονεκτήματα μου άρεσε και του έβαλα και πολύ καλή βαθμολογία στο goodreads μιας και θεωρώ ότι όλα ήταν συνδυασμένα πολύ όμορφα, ακόμα και αυτά που δεν μου άρεσαν και τόσο. Ήταν ένα βιβλίο που είχε τα πάντα, αλλά δε νομίζω ότι θα αρέσει σε πολλούς. Σίγουρα πάντως θα αρέσει στους θαυμαστές των βιβλίων του Stephen King.

NOS4A2 – Μέρα «Έχω χάσει το μέτρημα»

0af87e5ef14d4821c6a5a8afeadb7d05Πρώτη ανάρτηση μετά τις διακοπές. Είδες δεν άργησα και πολύ να ξεπεράσω το ότι θα πρέπει να περάσει τουλάχιστον ένας χρόνος για να κάνω και πάλι μπάνιο σε καθαρή θάλασσα. Βλέπεις μου έλειψε πολύ να γράφω και να περιμένω να δω την απάντησή σου. Θα σου πω λοιπόν, τις εντυπώσεις που έχω μέχρι τώρα για το βιβλίο που διάβαζα στις διακοπές «NOS4A2» του Joe Hill.

Όλα άρχισαν όταν αποφάσισα να είναι το βιβλίο που θα διαβάσω στις διακοπές. Πριν από αυτό τελείωσα το «Ο Χάρι Πότερ και το κύπελλο της φωτιάς», που ήταν άκρως διασκεδαστικό. Όταν το ξεκίνησα ήταν ενδιαφέρον, αλλά μέχρι και πριν από περίπου 20 σελίδες δεν είχα ξετρελαθεί με όσα διάβαζα. Γενικά το θεωρώ αρκετά μέτριο μέχρι τώρα, κάτι που ελπίζω να αλλάξει στη συνέχεια.

Ο Τσάρλι Μάνξ μου φαίνεται αρκετά τρελαμένος και αλλοπρόσαλλος για κακός, κάτι που τον κάνει πολύ ενδιαφέρον. Η Βικ είναι έχει επίσης ενδιαφέρουσα προσωπικότητα. Αυτό που με ενοχλεί κάπως είναι ότι υπάρχει αρκετά το φανταστικό στοιχείο, κάτι βέβαια που το ήξερα από την υπόθεση, απλά το περίμενα πιο αληθοφανές και ότι αισθάνομαι σαν να διαβάζω το «It» του Stephen King. Δεν το έχω διαβάσει όλο, αλλά όσο είχα διαβάσει μου μοιάζει πολύ. Τώρα είμαι στη σελίδα 220 και τα πράγματα είναι καλύτερα. Η Βικ έχει μεγαλώσει και μετά από χρόνια της τηλεφωνεί το παιδί που είχε απαγάγει ο Μάνξ από τον Χριστουγεννότοπο.

Τα λέμε αύριο με τη συνέχεια.

Tuesday’s Gone – Nicci French

tuesdays-gone-ebook

Η ψυχοθεραπεύτρια Φρίντα Κλάιν έχει πιστέψει ότι δεν θα μπλεχτεί ξανά με τις υποθέσεις της αστυνομίας, όταν ένα πρωί ξυπνάει από κοφτά χτυπήματα στην πόρτα της. Ο επιθεωρητής Κάρλσον χρειάζεται επειγόντως τη βοήθειά της.
Σε διαμέρισμα του ανατολικού Λονδίνου ένα πτώμα σε αποσύνθεση βρίσκεται για εβδομάδες στον ίδιο χώρο με μια ψυχικά διαταραγμένη γυναίκα. Η αστυνομία δεν γνωρίζει καν ποιο είναι το θύμα ή πώς έχασε τη ζωή του, και όλες οι ελπίδες στρέφονται στη Φρίντα. Εκείνη, οπλισμένη με θάρρος, θα προσπαθήσει να διεισδύσει στο λαβύρινθο του μυαλού της γυναίκας.
Καθώς τα στοιχεία που συγκεντρώνονται οδηγούν προς έναν συγκεκριμένο άντρα, έρχονται στην επιφάνεια μια σειρά από τραγικές υποθέσεις και μια αλυσίδα από σκοτεινά κίνητρα. Την ίδια στιγμή η Φρίντα συνειδητοποιεί ότι ίσως η αλήθεια βρίσκεται γραμμένη στους τοίχους που ορθώνουν οι βαθύτεροι εφιάλτες της.
Αδυνατώντας να ξεχωρίσει την αλήθεια από το ψέμα, η ψυχοθεραπεύτρια πλησιάζει το δολοφόνο που δεν είναι διατεθειμένος να ρισκάρει την ελευθερία του. Και έχει ορκιστεί ότι όποιος τον αγγίξει θα έχει τη μοίρα των προηγούμενων θυμάτων του…

***

   Ένα ακόμα υπέροχο βιβλίο από το συγγραφικό ζευγάρι που παρουσιάζεται σε εμάς με το ψευδώνυμο Nicci French. Υπέροχο όσο του Blue Monday το Tuesday’s Gone. Αν αγαπάς το αστυνομικό μυθιστόρημα θα το λατρέψεις σίγουρα. Το καλύτερο κατά τη γνώμη μου σε αυτή τη σειρά βιβλίων, είναι ότι η πρωταγωνίστρια δεν είναι αστυνομικός, όπως σε πολλά βιβλία του είδους, αλλά ψυχοθεραπεύτρια. Έτσι στα βιβλία παρουσιάζονται πολλές ψυχικές διαταραχές ή ψυχικές ασθένειες που μπορεί να έχουν κάποιο που συναντάνε κατά την έρευνα. Επίσης, βλέπεις και λίγο τη ζωή ενός ανθρώπου που κάνει αυτό το επάγγελμα. Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι και πόσο ψυχοφθόρο πολλές φορές. Για να πω την αλήθεια εγώ πολλές φορές τρόμαξα και ταυτίστηκα με τη μοναχική ζωή της πρωταγωνίστριας μιας και κάνουμε το ίδιο επάγγελμα.

   Η πλοκή της ιστορίας είναι τόσο καλοδουλεμένη που πραγματικά δύσκολα θα λύσεις το μυστήριο και θα βρεις τον δολοφόνο. Αυτό συνέβη και στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς. Αν αποφασίσεις να αρχίσεις τη σειράς καλό θα ήταν να ξεκινήσεις πρώτα από το Blue Monday, μιας και στο Tuesday’s Gone αναφέρονται πολλές πληροφορίες για το πρώτο βιβλίο όπως και πολλά συμπληρωματικά στοιχεία για την πρώτη υπόθεση. Από τα καλύτερα αστυνομικά θρίλερ που έχω διαβάσει.Δε θα μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου.

Θα το βρεις από τις εκδόσεις Διόπτρα, όπως και όλα τα βιβλία της σειράς.

Book Haul Ιουλίου

Πάει και αυτός ο μήνας! Είχα πει στον εαυτό μου ότι θα προσπαθήσω να μην αγοράσω πολλά βιβλία, αλλά μία τα bazzaar, μία τα φθηνά βιβλία από εφημερίδες, μία προσφορές σε βιβλιοπωλεία, πάλι το παράκανα.

Πρώτα όμως έχω να σου δείξω τα βιβλία που διάβασα αυτόν τον μήνα, που δεν είναι πολλά αλλά είναι καλά.

IMG_20150731_200522[1]

Δύο πανέμορφα βιβλία, πολύ διαφορετικά μεταξύ τους, μου κράτησαν παρέα αυτόν τον μήνα. Το ένα κλασσικό, το άλλο αστυνομικό μυθιστόρημα. Θα προσπαθήσω σύντομα να γράψω την κριτική μου και για τα δύο.

IMG_20150731_200958[1]

Τι σου ‘λεγα; Δεκατέσσερα βιβλία αγόρασα τον μήνα που πέρασε. Βέβαια τα αγόρασα σε πολύ καλές τιμές, αλλά δεν παύουν να είναι πολλά. Κάποια από αυτά θα τα διαβάσω πολύ σύντομα, ενώ ήδη έχω ξεκινήσει το 1ο βιβλίο της τριλογίας «Άγγελος και Δαίμονας».

Εσύ τι καλό διάβασες τον Ιούλιο;

Η συνέχεια της τριλογίας Millenium

picture1

Πόσους θαυμαστές έχουν αυτά τα βιβλία. Μία από τις πιο δημοφιλής τριλογίες θρίλερ-μυστηρίου. Όταν ήθελα να διαβάσω ένα βιβλίο του είδους και ρωτούσα κάποιον να μου προτείνει κάποιο, ήταν σίγουρο ότι θα μου πρότεινε να ξεκινήσω την τριλογία Millenium. Έχω δει την Αμερικανική ταινία και πρόσφατα είδα την τριλογία και στα Σουηδικά που είχε βγει πριν την Αμερικανική. Η 1η ταινία μου άρεσε περισσότερο από τις δύο επόμενες. Γενικά δεν μπορώ να πω ότι τρελάθηκα, αλλά όλοι όσοι έχουν διαβάσει και τα βιβλία λένε ότι τα βιβλία είναι πολύ καλύτερα από τις ταινίες, όπως συνήθως άλλωστε. Τώρα θα μου πεις, «Όλα αυτά τα ξέρω. Ποιο είναι το νέο;» Το νέο είναι ότι η συγγραφέας της τριλογίας Stieg Larsson απ’ ότι φάνηκε μετά τον θάνατό του δεν ήθελε να είναι τριλογία, αλλά τετραλογία ή ακόμα μπορεί και σειρά, αλλά δεν πρόλαβε να τη συνεχίσει. Εμείς αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι υπήρχε άλλο ένα βιβλία που δεν είχε εκδοθεί και η σύντροφός του δεν το έδινε. Την ιστορία λοιπόν της Lisbeth Salander συνέχισε ο David Lagercrantz. Το νέο βιβλίο έχει τον τίτλο «The girl in the spider’s web» και θα κυκλοφορήσει στις 27 Αυγούστου.

the-girl-in-the-spiders-web