Another – Yukito Ayatsuji

Το «Another» ήταν ένα βιβλίο που ήθελα να διαβάσω εδώ και πάρα πολύ καιρό. Το κακό ήταν ότι στα Αγγλικά υπήρχε μόνο σε ηλεκτρονική μορφή. Όταν αγόρασα λοιπόν το kindle ήταν από τα πρώτα βιβλία που είχα στο μυαλό μου ότι ήθελα να διαβάσω.

Το «Another» θεωρείται ένα βιβλίο τρόμου με πολύ μυστήριο και αγωνία. Χωρίζεται σε δύο τόμους και οι δύο μαζί αποτελούν ένα αρκετά μεγάλο βιβλίο. Παρόλα αυτά, το μέγεθός του δεν κουράζει καθόλου. Επίσης, η ίδια ιστορία έχει εκδοθεί και σε manga, αλλά έχει βγει και σε σειρά anime. Πλέον μπορώ να πω με σιγουριά ότι και τα τρία είναι εξίσου αξιόλογα. Εξάλλου οι Ιάπωνες τα πάνε πολύ καλά με τον τρόμο.

Για την υπόθεση δεν θα πω πολλά για να μην σου το χαλάσω αν θελήσεις να το διαβάσεις. Τα γεγονότα διαδραματίζονται σε μία πόλη της Ιαπωνίας τη Yomiyama και ξεκινάει ότι ο πρωταγωνιστής, Koichi Sakakibara μετακομίζει στο σπίτι της γιαγιάς του και ξεκινά το σχολείο πηγαίνοντας στην 3η γυμνασίου. Εκεί βλέπει κάποια πράγματα που του φαίνονται περίεργα και στη συνέχεια μαθαίνει για μία κατάρα που υπάρχει εδώ και χρόνια στην πόλη. Πιο συγκεκριμένα η κατάρα στοιχειώνει την 3η τάξη του γυμνασίου. Τότε ο Koichi αποφασίσει να φτάσει μέχρι το τέλος και να σπάσει αυτόν τον κύκλο που τρομάζει όλους εδώ και πολλά χρόνια. Το θέμα είναι να είναι ο ίδιος έτοιμος να ζήσει τον πραγματικό τρόμο.

Το «Another» είναι ένα βιβλίο που πραγματικά θα σε ανατριχιάσει πολλές φορές όσο το διαβάζεις. Έχει μία πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή με πάρα πολλές ανατροπές. Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης θα σε βάλει κι εσένα στη διαδικασία να ψάξεις μαζί με τον πρωταγωνιστή να ξεκαθαρίσεις τα πράγματα. Να δεις τι τελικά έχει συμβεί. Πίστεψέ με, πολλά έχουν συμβεί που δεν τα περιμένεις. Νομίζω όμως ότι αυτό είναι το ωραίο σε αυτό το βιβλίο, ότι συνεχώς έχει ανατροπές που σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό και σε συνδυασμό με τη σκοτεινή του ατμόσφαιρα θα σε συνεπάρει.

Η γραφή του είναι πολύ απλή και θεωρώ ότι τα Αγγλικά του δε θα σε δυσκολέψουν καθόλου, σε περίπτωση που δεν έχεις συνηθίσει να διαβάζεις Αγγλικά βιβλία.

Αν σου αρέσουν λοιπόν τα βιβλία τρόμου με πολύ μυστήριο σίγουρα θα το λατρέψεις και θα σε κάνει να ψάχνεις κι άλλα βιβλία του είδους μετά από αυτό.

«Half my body is waiting there,

the poor thing.»

Mei Misaki.

Boku dake ga inai machi

bokudakegainaimachiv2

Η σειρά «Boku dake ga inai machi» που είναι γνωστή και ως ERASED, είναι μία σειρά που προβλήθηκε αρκετά πρόσφατα στην ιαπωνική τηλεόραση. Ο αγγλικός τίτλος είναι «The Town Where Only I am Missing» και αποτελείται από μόνο 12 επεισόδια. Δηλαδή μπορείς να την δεις μέσα σε 4 ώρες μιας και τα επεισόδια διαρκούν 20 λεπτά το καθένα. Θεωρείται σειρά μυστηρίου με αρκετά στοιχεία φαντασίας, θα καταλάβεις τι εννοώ όταν μπω στο κομμάτι της πλοκής. Το anime βασίζεται σε μία σειρά manga που δημιουργός τους είναι ο Kei Sanbe και άρχισε να δημοσιεύεται στο περιοδικό Kadokawa Shoten’s Young Ace από τον Ιούνιο του 2012 μέχρι τον Μάρτιο του 2016. Αποτελείται από 8 τόμους που πολύ αμφιβάλω ότι θα τους βρεις στην Ελλάδα. Επίσης στις 19 Μαρτίου κυκλοφόρησε και μία live-action ταινία βασισμένη στην σειρά.

Τώρα. Τι συμβαίνει σε αυτήν τη σειρά.

Αρχικά βλέπουμε τον Satoru έναν 29χρονο δημιουργό manga, μόνο γενικά χωρίς πολλά ενδιαφέροντα στην ζωή του. Όταν όμως συνέβη ένα ατύχημα στον δρόμο παρατήρησε ότι μπορεί ουσιαστικά να μεταφερθεί κάποια λεπτά πριν συμβεί αυτό και να το αποτρέψει. Στην αρχή δεν μπορεί να το εξηγήσει όμως μετά βλέπει ότι από αυτό το φαινόμενο θα μπορούσε να αλλάξει κάποια γεγονότα. Το ονομάζει «αναβίωση». Μετά από ένα τραγικό γεγονός, αποφασίζει να ταξιδέψει 18 χρόνια πριν, όταν ήταν ακόμα μαθητής, με έναν βασικό σκοπό. Να αποτρέψει τις δολοφονίες κάποιων συμμαθητών του και ως επόμενο να μη συμβεί και το τραγικό αυτό γεγονός στο μέλλον, μιας και οι δολοφονίες συνδέονται με αυτό. Όταν ήταν παιδί δεν είχε καταφέρει να βοηθήσει τους συμμαθητές του, όμως τώρα του δίνεται μία δεύτερη ευκαιρία να προσπαθήσει να κάνει το σωστό.

Η σειρά ήταν εξαιρετική. Καταρχήν, δεν με κούρασε καθόλου αν και είχε αρκετό καιρό να δω anime. Ήταν ότι πρέπει για ‘μένα μιας και είχε πολύ αγωνία σε κάθε επεισόδιο και ήταν αρκετά μικρή. Όπως εξάλλου τα περισσότερα anime, έτσι κι αυτό προέβαλε την αξία της φιλίας, της ευγνωμοσύνης, της αυτοθυσίας, της προσπάθειας, της θέλησης, της αγάπης. Η ατμόσφαιρα που είχε φυσικά δεν ήταν και η πιο χαρούμενη, μιας και τα γεγονότα δεν ήταν και τα πιο ευχάριστα. Η αγωνία σε κάθε επεισόδιο κορυφώνεται μιας και θέλεις να ανακαλύψεις αρχικά ποιος είναι ο δολοφόνος και ύστερα αν ο πρωταγωνιστής θα τα καταφέρει. Ίσως να στην πρότεινα ακόμα κι αν δεν έχεις δει ποτέ anime μιας και τη θεωρώ μία πολύ ολοκληρωμένη σειρά, χωρίς ερωτήματα στο τέλος. Διήρκεσε όσο έπρεπε να διαρκέσει. Θεωρώ ότι αν είχε περισσότερα επεισόδια θα γινόταν κουραστική, μιας και θα επαναλαμβάνονταν πράγματα.

Για όσους είναι μέσα στον χώρο των anime και παρακολουθούν, θα πω ότι μου θύμισε κάτι ανάμεσα σε steins;gate λόγω των ταξιδιών στον χρόνο, orange για τον ίδιο λόγο αλλά και για το κομμάτι της αποτροπής του εγκλήματος και higurashi no naku koro ni για την ατμόσφαιρα.

Το animation μου άρεσε πολύ και θεωρώ ότι ταίριαζε πολύ στο κλίμα της σειράς. Το ότι οι χαρακτήρες ήταν λίγο πιο «χαρούμενα» σχεδιασμένοι έκανε πιο ελαφρύ το ήδη βαρύ κλίμα. Οι voice actors πολύ καλοί όπως και τα τραγούδια που άνοιγαν και έκλειναν τη σειρά.

Τέλος, θέλω να πω ότι για ‘μένα ήταν μία πολύ σημαντική σειρά μιας και με επανέφερε ουσιαστικά στον χώρο των anime. Είχα να δω αρκετό καιρό κάποια anime σειρά ή ταινία και μετά την προτροπή ενός φίλου είπα να την ξεκινήσω. Την τελείωσα μέσα σε δύο μέρες και τώρα θα πάω στην επόμενη.

Boku.dake.ga.Inai.Machi.600.1982001

Αν αποφασίσεις να την δεις, πίστεψέ με δε θα χάσεις.

Καλή προβολή!

Kon no ki Konoha – Sumomo Yumeka

kon-no-ki-konoha

Only in autumn when the dead leaves flutter about can Akino meet the mysterious boy who lives inside the deep blue tree.

***

Ο τίτλος του manga στα Αγγλικά είναι «Leaves of the Deep Blue Tree». Η mangaka Sumomo Yumeka χρησιμοποιεί συνολικά τρία ψευδώνυμα για τη δουλειά της. Άρα μπορείς να βρεις δικά της έργα και με τα τρία.

Το συγκεκριμένο manga είναι  one-shot, δηλαδή είναι κάτι σαν πρόλογος για μία νέα δουλειά της ή ακόμα και μία ολοκληρωμένη δουλειά που δεν αποτελείται από άλλα κεφάλαια.

Η αλήθεια είναι ότι ελάχιστα one-shot έχουν καταφέρει να με κερδίσουν λόγω της μικρής τους έκτασης. Γι’ αυτό όποιο έχει τύχει να μου αρέσει το συστήνω σε όλους μιας και θεωρώ ότι δύσκολα αρέσει ιστορία που λόγω έκτασης δεν έχει καταφέρει ο αναγνώστης να δεθεί με τους χαρακτήρες. Το ίδιο ισχύει και με τα διηγήματα. Η ιστορία πρέπει να είναι εξαιρετική για να με κερδίσει.

Το «Kon no ki Konoha» είναι μία πολύ γλυκιά ιστορία για την αγάπη, για την αληθινή αγάπη μου διαρκεί για πάντα. Αν έχεις δει το «Hotarubi no mori e» θα στο θυμίσει πολύ. Μου δημιούργησε πολλά όμορφα συναισθήματα και με χαλάρωσε πάρα πολύ. Όσο τη διάβαζα είχα σχηματισμένο ένα χαμόγελα στο πρόσωπό μου κι αυτό για μένα λέει πολλά.

Μία πολύ μικρή ιστορία με όμορφο και λιτό σχέδιο που θα σου πάρει ελάχιστο χρόνο να τη διαβάσεις και θα σου δημιουργήσει μία γλυκιά αίσθηση κι έναν αναστεναγμό.

tumblr_nlx23nicee1sofnjqo1_500

Doubt – Tonogai Yoshiki

50_Shades_Of_Grey

Αρχικά να πω ότι οι εικόνες που θα προστεθούν σε αυτήν την παρουσίαση του παραπάνω manga είναι κατάλληλες για άτομα άνω των 18 ετών, όπως και το manga, λόγω σκηνών σκληρής βίας. Αυτό το αναφέρω απλά γιατί πρέπει να προειδοποιήσω όσους είναι μικρότεροι ή όσους δε θα ήθελαν να διαβάσουν ένα manga τέτοιου είδους. Το συγκεκριμένο εντάσσεται στην κατηγορία των manga τρόμου, με πολλά στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ, μιας και όπως ξέρουμε αυτά τα δύο πολύ συχνά πάνε μαζί για να δημιουργηθεί μία ανατριχιαστική ατμόσφαιρα. Το manga «Doubt», κυκλοφόρησε το 2007 και έκλεισε τον κύκλο του το 2009. Αποτελείται από 4 τόμους, δηλαδή 21 κεφάλαια. Ήταν από τα πρώτα manga τρόμου που διάβασα γι’ αυτό και ανοίγω αυτήν την ενότητα με αυτό. Είναι ένα από τα αγαπημένα μου του είδους και ελπίζω να αρέσει και σε εσάς.

tumblr_lw2ll4IfWx1r4xqamo1_500«Στην Ιαπωνία υπάρχει ένα παιχνίδι που λέγεται «Rabbit Doubt». Το παιχνίδι έλεγε ότι όλοι οι παίκτες είναι λαγοί και ένας από αυτούς, που έχει επιλεχθεί τυχαία, είναι ο λύκος, που κυνηγάει τους λαγούς. Σε κάθε γύρο ο λύκος σκοτώνει και από έναν λαγό και αντίστοιχα η ομάδα των λαγών σε κάθε γύρο, προσπαθεί να καταλάβει ποιος από αυτούς είναι ο λύκος. Μερικές φορές οι παίκτες του παιχνιδιού αποφασίζουν να συναντηθούν κατ ιδίαν, έτσι πήραν την απόφαση και ο Yuu, η Mitsuki, η Rei, ο Hajime, ο Eiji και η Haruka να συναντηθούν. Δυστυχώς, ένας από αυτούς έχει ήδη αποφασίσει να πάρει τον ρόλο του λύκου και ήδη έχει σκοτώσει κάποιον. Ποιος είναι άραγε ο λύκος; Μπορούν να σταματήσουν αυτό το φρικιαστικό παιχνίδι πριν βρουν όλοι ένα μάταιο τέλος;»

tumblr_lw4aw5Y90V1r4xqamo1_500

Από την υπόθεση και μόνο εμένα με είχε κερδίσει. Το σχέδιό του είναι πάρα πολύ καλό και ταιριάζει απίστευτα με το είδος και αυτό που θέλει να σε κάνει να νιώσεις. Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσής μου, έψαχνα συνεχώς να βρω ποιος απ’ όλους είναι ο λύκος και γιατί το κάνει όλο αυτό. Το ωραίο ήταν, ότι κάθε φορά που συμπαθούσα κάποιον από τους ήρωες, γινόταν κάτι και τον υποπτευόμουν ή το αντίθετο. Το τέλος του ήταν φανταστικό και με άφησε με ανοιχτό το στόμα. Για όσους έχουν δει την ταινία «Είσαι ο επόμενος», νομίζω ότι το σκηνικό θα σας την θυμίσει πολύ, μιας κι εκεί οι «κακοί» φορούν παρόμοιες μάσκες, αλλά κατά τ’ άλλα, καμία σχέση. Τώρα, μετά από τόσο καιρό που το έχω διαβάσει σκέφτομαι, «Γιατί να μην είχε βγει και σε βιβλίο;». Βέβαια δε θα είχε τις εικόνες που σε κάνουν να αισθάνεσαι διαφορετικά, αλλά αυτά που δε θα έβλεπες θα στα περιέγραφε με λέξεις. Θα ήταν εξίσου καλό. Είμαι σίγουρη. Το προτείνω σίγουρα σε όσους έχουν λατρέψει το «Battle Royale», σε όσους αγαπούν τα βιβλία ή ταινίες τρόμου και φρίκης. Σε όσους αρέσει το μυστήριο και αγαπούν το να ψάχνουν συνεχώς να βρουν τον δολοφόνο είτε σε βιβλίο, είτε σε ταινία ή σειρά. Για 1ο manga που παρουσιάζω είναι αρκετά σκληρό, αλλά αξίζει να το διαβάσει κάποιος και με αυτόν τον τρόπο το κάνω λίγο ποιο γνωστό.

rabbit_doubt_by_purestarnight-d4b3r69

ΥΓ. Πείτε μου τη γνώμη σας για αυτήν την παρουσίαση, μιας και είναι η 1η μου σε αυτήν την ενότητα. Θα θέλατε να προσθέσω και κάτι παραπάνω σε μελλοντικές παρουσιάσεις manga;

Τα manga στον κόσμο μου

IMG_1135

Δυστυχώς τον τελευταίο καιρό τα έχω παρατημένα και ασχολούμαι περισσότερο με τα βιβλία, όμως πριν κάποιους μήνες και για αρκετό καιρό μου κρατούσαν συντροφιά κάθε, μα κάθε βράδυ. Ναι ναι, μιλάω για τα manga.

Για όσους δε γνωρίζουν τα manga είναι κόμικ από την Ιαπωνία και δε λέγονται Κινέζικα, Ασιατικά κόμικ αλλά manga. Όπως και τα anime δεν είναι μίκυ μάους ή παιδικά…

Θυμάμαι ακόμα τις ατελείωτες ώρες που περνούσα μπροστά στον υπολογιστή, μέχρι τις 6 τα ξημερώματα, επειδή ήθελα να τελειώσω κάποια σειρά manga, συνήθως ρομαντική. Ήταν τέλεια! Βέβαια μπορεί την επόμενη μέρα να έπρεπε να ξυπνήσω στις 8 και για την υπόλοιπη μέρα να ήμουν μέσα στα νεύρα, αλλά τουλάχιστον είχα διαβάσει το τελευταίο chapter! Μπορεί να σας φανεί χαζό αλλά έχω κλάψει πάρα πολλές φορές διαβάζοντας κάποιο manga.

IMG_1134

Η αλήθεια είναι πως δεν είμαι κατά των Αμερικάνικων κόμικ απλά θεωρώ πως δεν μπορούν να φτάσουν με τίποτα τη δουλειά που κάνουν οι Ιάπωνες στα manga τους. Υπάρχουν άπειρα είδη για όλα τα γούστα, χιουμοριστικά, ρομαντικά, με δράμα και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Βέβαια επειδή τα αγαπώ τόσο πολύ δεν μπορώ να είμαι και τόσο αντικειμενική, αλλά τέλος πάντων.

Όμορφο σκίτσο, καλοδουλεμένοι χαρακτήρες, ενδιαφέρουσα ιστορία. Αυτά για μένα αποτελούν το τέλειο manga.

Δυστυχώς τα manga είναι αρκετά ακριβά κι έτσι δεν έχω στη συλλογή μου και πάρα πολλά, παρά μόνο όσα ήθελα οπωσδήποτε να αποκτήσω. Πλέον δεν αγοράζω, μιας και δίνω τα χρήματά μου σε βιβλία αλλά νομίζω πως σύντομα θα αρχίσω και πάλι να ασχολούμαι περισσότερο με αυτά.

IMG_1133

Ελπίζω μετά από αυτό το κείμενο να δοκιμάσετε να διαβάσετε κάποιο, αν δεν το έχετε κάνει ήδη. Θα μου άρεσε πάρα πολύ να ήμουν εγώ αυτή που θα κίνησε την περιέργεια στο να το κάνετε. Αν έχετε ήδη διαβάσει κάποιο θα ήθελα πολύ να μου πείτε ποιο ή ποιο είναι το αγαπημένο σας, ή ό,τι άλλο θέλετε.

Sick Fansubs!

images

Φαντάζομαι από τον τίτλο και την εικόνα δεν καταλαβαίνετε και πολλά, αλλά θα σας εξηγήσω πολύ σύντομα. Σήμερα είχα την επιθυμία να σας γράψω και για άλλο ένα χόμπι που ασχολούμαι. Όσοι μπαίνετε και διαβάζετε όσα ανεβάζω στο blog μου ξέρετε πόσο πολύ αγαπώ τα βιβλία. Επίσης γνωρίζετε πόσο πολύ αγαπώ την Ιαπωνία! Ε, αυτό το χόμπι έχει να κάνει με αυτήν.

Πριν 4 χρόνια εγώ και κάποιοι φίλοι σκεφτήκαμε να ασχοληθούμε με τον φιλοτιτλισμό ιαπωνικών κινουμένων σχεδίων, anime, μιας και όλοι τα βλέπαμε φανατικά. Στην αρχή όλο αυτό ξεκίνησε για πλάκα με κάποια πολύ δειλά βήματα. Φτιάξαμε αρχικά μία σελίδα στο facebook και μετά φτιάξαμε μία δική μας ιστοσελίδα έτσι ώστε να μπορούμε να επικοινωνούμε πιο καλά με τον κόσμο που θέλει να κατεβάσει τα επεισόδιά μας. Υπήρξαν αρκετά εμπόδια και τρικλοποδιές, όπως εξάλλου σε όλα σε αυτήν τη ζωή, αλλά τα καταφέραμε και συνεχίζουμε.

Αυτό που έχω να πω μετά από 4 χρόνια που υπάρχει η ομάδα μας στον χώρο του fansubbing, είναι ότι δεν περίμενα ποτέ να έχουμε τέτοια εξέλιξη. Ειλικρινά πίστευα ότι μετά από 1-2 μήνες θα βαριόμασταν να κατεβάζουν τα επεισόδια που φτιάχνουμε μόνο οι φίλοι μας και θα τα παρατούσαμε. Ευτυχώς είχα άδικο… Θέλω τόσο πολύ να ευχαριστήσω όλον αυτόν τον κόσμο που μας έχει στηρίξει και συνεχίζει να μας στηρίζει σε αυτό που κάνουμε. Ίσως όλο αυτό ήθελα να το γράψω επειδή τελευταία έχω παραμελήσει τα καθήκοντά μου για τη σελίδα, αλλά θα επανέλθω δυναμικά! Με όλο αυτό πραγματικά κατάλαβα πόσο όμορφο είναι να γίνεσαι ευτυχισμένος με ένα απλό «ευχαριστώ». Και ξέρω ότι αυτό το κείμενο μπορεί να το διαβάζουν 2-3 άντε το πολύ 5 άτομα, αλλά πραγματικά δε με νοιάζει, αρκεί που το έγραψα…

Και επειδή αν δεν παινέψουμε το σπίτι μας θα πέσει να μας πλακώσει, αν ενδιαφέρεστε δείτε και τη σελίδα της ομάδας μας

Sick Fansubs

Το τέρας δίχως όνομα

ac4f577c25f814e4b441a2b2f1b0c9f4

Το παραμύθι που θα διαβάσετε παρακάτω δεν είναι για παιδιά, κάθε άλλο… Προέρχεται από ένα manga που λέγεται Monster και έχει βγει και σε anime (από τα αγαπημένα μου). Το συγκεκριμένο παραμύθι το μαθαίνει ο θεατής ή αναγνώστης προς το τέλος της σειράς και καταλαβαίνει αρκετά για την προσωπικότητα του «κακού» της ιστορίας που λέγεται Γιόχαν. Μιλά για το πόσο σημαντικό είναι να έχεις κάποιον να σε θεωρεί σημαντικό για εκείνον. Όλα τ’άλλα είναι περιττά. Γιατί αν δεν έχουμε κανέναν τι μας απομένει; Μόνο ο εαυτός μας… Και τι να το κάνεις το όνομα, αν δεν έχεις κάποιον να σε φωνάζει με αυτό;

Ελπίζω να καταλάβετε τι συμβαίνει με αυτό το παραμύθι. Εγώ που έχω δει και τη σειρά το θεωρώ συγκλονιστικό γι’ αυτό και αποφάσισα να το μοιραστώ μαζί σας. Ελπίζω να σας αρέσει και να σας κάνει να δείτε και τη σειρά.

Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ έναν μακρινό τόπο, ζούσε ένα τέρας χωρίς όνομα. Το τέρας ήθελε τόσο πολύ ένα όνομα που δεν άντεχε άλλο. Έτσι, αποφάσισε να ταξιδέψει αναζητώντας ένα όνομα. Επειδή όμως ο κόσμος είναι πάρα πολύ μεγάλος, το τέρας χωρίστηκε στα δύο και το καθένα πήγε προς διαφορετική κατεύθυνση. Το ένα πήγε προς τα ανατολικά ενώ το άλλο προς τα δυτικά. Το τέρας που πήγε προς τ’ ανατολικά βρήκε ένα χωριό. Στην αρχή του χωριού βρήκε έναν σιδερά και του είπε…

Τέρας: Κύριε Σιδερά, δώσε μου το όνομά σου σε παρακαλώ.
Σιδεράς: Δεν μπορώ να σου δώσω τ’ όνομά μου.
Τέρας: Αν μου δώσεις τ’ όνομά σου, για αντάλλαγμα θα μπω μέσα σου και θα σε κάνω πολύ δυνατό.
Σιδεράς: Αλήθεια; Αν με κάνεις δυνατότερο θα στο δώσω.

Έτσι το τέρας μπήκε μέσα στο σώμα του σιδερά. Το τέρας έγινε ο Otto ο Σιδεράς. Ο Otto ήταν ο δυνατότερος στο του χωριού. Αλλά μια μέρα…

Σιδεράς-Τέρας: Κοιτάξτε με! Κοιτάξτε με! Το τέρας μέσα μου έχει μεγαλώσει πάρα πολύ! Χαμ… Μιαμ…Γλουπ…Σλουπ!

Το τέρας ήταν τόσο πεινασμένο που καταβρόχθισε τον Otto από μέσα προς τα έξω. Έτσι έγινε πάλι ένα τέρας χωρίς όνομα. Ακόμα κι όταν μπήκε μέσα στον Hans τον τσαγκάρη…. Χαμ… Μιαμ…Γλουπ…Σλουπ! Έτσι έγινε ξανά ένα τέρας χωρίς όνομα. Ακόμα κι όταν μπήκε μέσα στον Thomas τον κυνηγό… Χαμ… Μιαμ…Γλουπ…Σλουπ! Έγινε και πάλι ένα τέρας χωρίς όνομα.
Τότε το τέρας πήγε στο κάστρο για να βρει ένα όμορφο όνομα. Μέσα στο κάστρο ζούσε ένα αγόρι που όμως ήταν πάρα πολύ άρρωστο.

Τέρας: Αν μου δώσεις τ’ όνομά σου, θα σε κάνω δυνατότερο.
Αγόρι: Μόνο αν με γιατρέψεις και με κάνεις και δυνατότερο θα σου δώσω τ’ όνομά μου.

Τότε το τέρας μπήκε μέσα στο αγόρι. Το αγόρι θεραπεύτηκε σχεδόν αμέσως. Ο βασιλιάς ήταν πολύ ενθουσιασμένος.

Βασιλιάς: Ο πρίγκιπας έγινε καλά! Ο πρίγκιπας έγινε καλά!

Στο τέρας άρεσε πολύ τ’ όνομα του αγοριού. Επίσης του άρεσε και η ζωή στο κάστρο. Γι’ αυτόν τον λόγο συγκρατήθηκε ακόμα κι όταν πεινούσε. Κάθε μέρα, αν και το στομάχι του ήταν άδειο, το τέρας συγκρατιόταν. Επειδή όμως πεινούσε πάρα πολύ…

Αγόρι-Τέρας: Κοιτάξτε με! Κοιτάξτε με! Το τέρας που είναι μέσα μου έχει μεγαλώσει πάρα πολύ!

Το αγόρι έφαγε τους υπηρέτες, τον πατέρα του και όλους όσους ήταν εκεί. Χαμ… Μιαμ…Γλουπ…Σλουπ! Αφού τους εξαφάνισε όλους το αγόρι ξεκίνησε ένα ταξίδι. Περπατούσε μέρες ολόκληρες. Ώσπου μια μέρα συνάντησε το τέρας που είχε πάει προς τα δυτικά.

Αγόρι-Τέρας: Τώρα έχω ένα όνομα. Ένα πολύ όμορφο όνομα.

Τότε το άλλο τέρας είπε…

Άλλο τέρας: Εγώ δε χρειάζομαι όνομα. Ακόμα και χωρίς όνομα είμαι ευτυχισμένος. Επειδή στην τελική, είμαστε δύο τέρατα χωρίς όνομα.

Το αγόρι τότε έφαγε το άλλο τέρας που είχε πάει προς τα δυτικά. Αν και τώρα πια το τέρας είχε όνομα, δεν είχε απομείνει κανείς για να τον αποκαλέσει με αυτό. Johan. Ένα υπέροχο όνομα.

Και το παραμύθι μέσα από τη σειρά για όσους προτιμούν να βλέπουν από το να διαβάζουν 🙂