BE A GOOD HUMAN Book Tag

Πριν ξεκινήσω να γράφω και για τα δικά μου «σημαντικά» βιβλία, ήθελα να ευχαριστήσω πάρα πολύ την Ελένη από το blog Over the place για το tag που δίνει και σε μένα την ευκαιρία να μιλήσω για βιβλία που θεωρώ ότι δεν τα διάβασα απλά, αλλά μου άφησαν κάτι που το έχω ακόμα μαζί μου και θα το έχω για πάντα. Θα προσπαθήσω να μην αναφέρω τα ίδια που αναφέρθηκαν στο ίδιο tag σε άλλα blog, για να έχουμε μεγαλύτερη ποικιλία και να διαβάσουμε για περισσότερα βιβλία.

3407404792_21751cd6f8Από τα πιο «σημαντικά» βιβλία που έχω διαβάσει είναι το βιβλίο «Αγαπητέ θεέ» του Éric-Emmanuel Schmitt. Ένα τόσο μικρό βιβλιαράκι με στιγμάτισε πραγματικά για μια ζωή. Ένας οκτάχρονος μιλά για τη ζωή του. Για την αρρώστια του και για τα γράμματα που στέλνει στον Θεό για να τον ρωτήσει κάποια μεγάλα ΓΙΑΤΙ. Για να του μιλήσει, για να καταλάβει. Ένα θέμα που πολλοί, για να μην πω όλοι μας, φοβόμαστε να αναφέρουμε, σε αυτό το βιβλίο διαβάζουμε γι’ αυτό και το βλέπουμε, μέσα από τα μάτια ενός μικρού αγοριού. Ενός αγοριού γεμάτο θάρρος και υπομονή, γεμάτο όρεξη να παλέψει και να νικήσει. Ενός αγοριού που έχει τόσα πολλά ερωτηματικά για όσα συμβαίνουν γύρω του. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το βιβλίο με συγκίνησε και με στενοχώρησε, αλλά από την άλλη με έκανε να σκεφτώ και να συνειδητοποιήσω πόσο πιο δυνατά πολλές φορές μπορεί να είναι τα παιδιά. Πόσες αλήθειες μπορεί να ξέρουν. Αλήθειες που εμείς ούτε καν μπορεί να μη βλέπουμε ή δεν έχουμε το κουράγιο να δούμε.

ebelkok01

Το επόμενο βιβλίο που θα αναφέρω είναι «Το βιβλίο της Κατερίνας» του Αυγούστου Κορτώ. Ένα βιβλίο που με έκανε να μάθω και να καταλάβω ακόμα περισσότερα για μία ψυχική ασθένεια. Όσα κι αν είχα διαβάσει γι’ αυτήν δεν μπορούσα να καταλάβω τόσα πολλά και τόσο καλά το τι συμβαίνει σε έναν άνθρωπο με διπολική διαταραχή προσωπικότητας, μέχρι που διάβασα αυτό το βιβλίο. Γέλασα, έκλαψα, εντυπωσιάστηκα, τρόμαξα. Σίγουρα πάντως θα θυμάμαι για πάντα αυτή τη γυναίκα που πάλεψε όλη της τη ζωή με την ασθένειά της.

img_24921

«Ανεμοδραμένα Ύψη» της Emily Bronte. Το μοναδικό βιβλίο που εξέδωσε κι όμως ένα βιβλίο με μεγάλη αξία. Σίγουρα έχετε βαρεθεί να διαβάζετε κείμενά μου που αναφέρω αυτό το βιβλίο. Σίγουρα όμως αυτό δείχνει το πόσο πολύ με έχει στιγματίσει. Επιτρέψτε μου να πω, ένας από τους μεγαλύτερους έρωτες στην ιστορία της λογοτεχνίας. Ένας έρωτας που υπήρχε πάντα αλλά ποτέ δεν έζησε. Πέθανε προτού εκδηλωθεί και δημιούργησε ένα μεγάλο μίσος. Από αυτό το βιβλίο έλυσα μέσα μου το ερώτημα αν ένας άνθρωπος γεννιέται ή γίνεται κακός. Αν κάποιος μπορεί να γίνει κακός απλά και μόνο από συγκυρίες. Βέβαια είναι απλά ένα μυθιστόρημα, αλλά κατά τη γνώμη μου αποτελεί ένα πολύ καλό παράδειγμα που απαντά στο παραπάνω ερώτημα που έχουν αρκετοί.

ΥΓ. Πείτε με υπερβολικά ρομαντική, αλλά για τέτοιους έρωτες θέλω να διαβάζω. Ίσως έπρεπε να είχα γεννηθεί κάποια άλλη εποχή…

AF_1

Τελευταίο, αλλά εξίσου σημαντικό βιβλίο για μένα, που διάβασα αρκετά πρόσφατα είναι «Η φάρμα των Ζώων» του Geroge Orwell. Έμαθα πολλά και συνειδητοποίησα ακόμα περισσότερα. Είδα για ακόμα μία φορά, πόσο γλυκιά μπορεί να γίνει η εξουσία και πόσο εύκολα μπορεί να σε διαφθείρει. Πόσο εύκολα μπορείς να σταματήσεις να νοιάζεσαι για τους γύρω σου και να αρχίσεις να τους εκμεταλλεύεσαι επειδή απλά μπορείς να το κάνεις. Αυτό το βιβλίο ταιριάζει πολύ με το κλίμα της εποχής, αν και γράφτηκε το 1945.

Με τη σειρά μου θα κάνω tag τα εξής blog:

Life is Art

Ιστορίες Συγγραφικής Τρέλας

Η Αλίκη στη Χώρα των Βιβλίων

Η φαντασία είναι το παν

Συγγραφείς που θέλω να γνωρίσω tag

Επιτέλους! Βρήκα χρόνο να απαντήσω σε αυτό το tag. Πριν ξεκινήσω θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ την Ελένη, που είχε και τη γιορτή της γι’ αυτό το tag. Γενικά είμαι άνθρωπος που δεν κολλάει με συγκεκριμένους συγγραφείς. Δηλαδή δεν περιμένω πώς και πώς να βγάλει κάποιος αγαπημένος μου συγγραφέως καινούριο βιβλίο για να τρέξω να το πάρω. Φυσικά και έχω αγαπημένους συγγραφείς, αλλά δεν έχω «κόλλημα» με συγγραφείς. Ή τουλάχιστον δεν έχω πολλά κολλήματα. Τέλος, σε αυτό το tag δε θα αναφέρω μόνο ποιους θα ήθελα να γνωρίσω, γιατί κάποια την έχω ήδη γνωρίσει και δεν μπορώ να την παραλείψω από τη λίστα των αγαπημένων μου.

haruki-murakami-1

Για μένα στο νούμερο ένα δε θα μπορούσε να ήταν άλλος από τον Haruki Murakami. Μερικά από τα βιβλία που έχει γράψει είναι το 1Q84, το κουρδιστό πουλί, τις μικρές ώρες, μετά τον σεισμό κ.α. Εγώ τον γνώρισα από το 1Q84 και από τότε, χωρίς ακριβώς να καταλαβαίνω τον λόγο, με «μάγεψε» ο τρόπος που έγραφε. Εντάξει, ένας λόγος παραπάνω είναι ότι λατρεύω την Ιαπωνία, ίσως αυτό με επηρεάζει λιγάκι. Πέρα από αυτό όμως τα βιβλία του μου δημιουργούν μία γλυκιά μελαγχολία. Μη γελάς. Αλήθεια! Δεν ξέρω πώς αλλιώς θα μπορούσα να περιγράψω αυτό που αισθάνομαι όταν διαβάζω τα βιβλία του. Οι ιστορίες του έχουν κάτι μαγικό που σε κάνει να το θεωρείς πραγματικό. Ενώ έχω πολλά από τα βιβλία του, δεν τα έχω διαβάσει ακόμα όλα. Βλέπεις υπάρχουν τόσα πολλά βιβλία που πολλές φορές αισθάνομαι ότι δεν προλαβαίνω να διαβάσω όλα όσα θέλω. Θα ήθελα πολύ να τον γνωρίσω, αλλά δεν έχω σκεφτεί τι θα μπορούσα να τον ρωτήσω ή να συζητήσουμε.

maxresdefault

Εντάξει, να την γνωρίσω δε γίνεται με τίποτα, αλλά αυτό δεν μπορεί να με κάνει να μην θαυμάζω αφάνταστα την Emily Bronte. Τη γνώρισα από το βιβλίο Ανεμοδαρμένα Ύψη και μέσα από το βιβλίο της με έκανε να αναρωτηθώ, να ονειρευτώ, να χαμογελάσω, να κλάψω. Ίσως θα ήθελα να τη γνωρίσω περισσότερο από όλους τους υπόλοιπους αγαπημένους μου συγγραφείς μιας και τη θαυμάζω πάρα πολύ. Ακόμα και τώρα που γράφω αυτές τις αράδες για εκείνη, αναρωτιέμαι πώς εκείνη τη δύσκολη εποχή, που ο ρόλος της γυναίκας ήταν πολύ διαφορετικός σε σχέση με τον σημερινό, έγραψε ένα τέτοιο αριστούργημα. Μία ιστορία αγάπης, μίσους και συγχώρεσης που μπορεί να μας διδάξει πολλά.

Δε θα μπορούσα να παραλείψω τον αγαπημένο μου Stephen King. Δεν έχω διαβάσει ακόμα πάρα πολλά βιβλία του, αλλά έχω αρκετά στη συλλογή μου. Θα ήθελα πολύ να γνωρίσω έναν άνθρωπο που έχει γράψει τόσες ιστορίες τρόμου και φρίκης. Ίσως θέλω να το κάνω και λόγω επαγγέλματος, δεν ξέρω. Πάντως θα το ήθελα πολύ. Βλέπεις θεωρώ ότι για να γράψεις μία ιστορία τρόμου θα πρέπει να έχεις κάτι ιδιαίτερο. Δεν είναι μία ιστορία αγάπης, αλλά μία ιστορία που θα κάνει τον αναγνώστη την ώρα που την διαβάζει, να κοιτάξει πίσω του για να δει μήπως βρίσκεται κάποιος εκεί και τον κοιτάζει. Αυτό το έπαθα με βιβλίο του και η αλήθεια είναι ότι δεν το περίμενα.

MANTA_GREEN

Τέλος, δε θα μπορούσα να παραλείψω την πολυαγαπημένη μου Λένα Μαντά. Την έχω ήδη γνωρίσει αλλά θα ήθελα να μπορούσα να τη συναντάω συχνότερα. Η αλήθεια είναι, όπως έχω αναφέρει και σε προηγούμενο κείμενό μου, ότι έχω πολλά από τα βιβλία της επειδή τα διαβάζει η μητέρα μου. Εγώ έχω διαβάσει δύο από αυτά. Δεν μπορώ να πω ότι είναι πολύ του στυλ μου, αλλά δε θα πω όχι αν μου προτείνει κάποιος κάποιο από αυτά. Νομίζω ότι επιλέγω τα βιβλία που θα διαβάσω ανάλογα με το πώς είμαι ψυχολογικά. Αν για παράδειγμα δεν είμαι πολύ καλά θα επιλέξω ένα βιβλίο φαντασίας με δράση για να μου φτιάξει τη διάθεση. Έτσι σε κάποια άλλη φάση θα επιλέξω και κάποιο δικό της. Πέρα από αυτό όμως, η κυρία Μαντά με έχει κερδίσει ως άνθρωπος. Είναι τόσο χαμογελαστή και γλυκιά, με τόσο όμορφο χιούμορ που με κέρδισε αμέσως. Μπορεί να σου κάνει εντύπωση που είναι στους αγαπημένους μου συγγραφείς ενώ το είδος των ιστοριών που γράφει δεν είναι και τόσο του γούστου μου, αλλά αυτό και μόνο μπορεί να σε κάνει να σκεφτείς ότι πολλές φορές μπορεί ο άνθρωπος να σε κάνει να διαβάσεις ή να αγαπήσεις το βιβλίο και όχι το βιβλίο τον άνθρωπο. Όπως φυσικά και το αντίθετο. Ένας όχι και τόσο συμπαθητικός άνθρωπος μπορεί να σε κάνει να μη θες να διαβάσεις ένα βιβλίο.

Εγώ με τη σειρά μου θα κάνω tag τα εξής αγαπημένα blog:

Ιστορίες Συγγραφικής Τρέλας,  Η φαντασία είναι το πανΒολτίτσες και Bookworm Athena