The Day Crayons Quit – Oliver Jeffers (Illustrations) & Drew Daywalt

21116659

Crayons have feelings, too, in this funny back-to-school story illustrated by the creator of Stuck and This Moose Belongs to Me

Poor Duncan just wants to color. But when he opens his box of crayons, he finds only letters, all saying the same thing: His crayons have had enough! They quit! Beige Crayon is tired of playing second fiddle to Brown Crayon. Black wants to be used for more than just outlining. Blue needs a break from coloring all those bodies of water. And Orange and Yellow are no longer speaking—each believes he is the true color of the sun.

What can Duncan possibly do to appease all of the crayons and get them back to doing what they do best?

***

Το βιβλίο το είχα δει εδώ και πολύ καιρό και περισσότερο όταν κέρδισε στα βραβεία του «Goodreads Choice Awards» το 2013 στην κατηγορία, «Picture Books». Από τότε όμως δεν είχε τύχει να το βρω ποτέ μπροστά μου και να θέλω να το διαβάσω. Μου το θύμισε πριν κάποιες μέρες η Ελένη από το blog της Over the Place. Έτσι το έψαξα και το βρήκα στο διαδίκτυο και το διάβασα.

Ένα μικρό παιδικό βιβλιαράκι με υπέροχη εικονογράφιση από τον Oliver Jeffers. Οι μπογιές λοιπόν επαναστατούν και λένε όλα τους τα παράπονα στον Duncan. Το καθένα έχει τα δικά του προβλήματα και στεναχώριες και του γράφει ένα γράμμα για να εκφράσει την αγανάκτησή του. Για να πω την αλήθεια, περισσότερο απ’ όλα με κέρδισε η εικονογράφιση. Το ότι κάθε γράμμα ήταν γραμμένο σαν να το είχε γράψει παιδί, το ίδιο και όλες οι ζωγραφιές που είχε φτιάξει ο Duncan. Δεν έχω να πω πολλά. Το θεωρώ ένα πολύ όμορφο δώρο για ένα παιδί μιας κι έτσι μπορεί μέσα από αυτήν την ιστορία να γνωρίσει τα χρώματα και το ότι μπορεί να τα χρησιμοποιήσει κάθε χρώμα για να ζωγραφίσει οτιδήποτε.

6a012876eb143a970c01a73dd059fe970d-800wi

The+Day+the+Crayons+Quit+Blog+4

Τελικά τι θα κάνει ο Duncan για να λύσει το πρόβλημα;

Η Ακαδημία των Ειδικών

Δες την Ακαδημία των Ειδικών. Ένα βίντεο animation που δημιουργήθηκε από το ίδρυμα Orange και τον Ισπανό καλλιτέχνη Miguel Gallardo. Ένα βίντεο που θέλει να μας δείξει τα ιδιαίτερα ταλέντα που μπορεί να έχουν παιδιά με αυτισμό και πολλές φορές μπορεί να μην είναι τόσο κατανοητά στους γύρω τους.

Ο ωκεανός στο τέλος του δρόμου – Neil Gaiman

Μετά από τόσο καιρό που έχω να γράψω για κάποιο βιβλίο επιτέλους πήρα τη μεγάλη απόφαση να το κάνω. Αυτό γιατί πριν δύο περίπου μέρες συνειδητοποίησα ότι είχα ξεχάσει ότι έχω διαβάσει το βιβλίο που γι’ αυτό θα γράψω σήμερα, «Ο ωκεανός στο τέλος του δρόμου» του Νηλ Γκάιμαν.

IMG_1070

Για αυτό το βιβλίο είχα ακούσει τόσα μα τόσα πολλά. Ήταν να το αγοράσω στα Αγγλικά όταν μία μέρα που έκανα βόλτα στο public του Συντάγματος το βρήκα και στα Ελληνικά. Έτσι δεν έχασα την ευκαιρία, το βούτηξα αμέσως. Βρισκόταν για αρκετό καιρό στη βιβλιοθήκη μου γιατί, κλασσικά, αγοράζω κάτι με ενθουσιασμό, πριν τελειώσω το προηγούμενο βιβλίο και μετά αποφασίζω να διαβάσω κάτι άλλο. Μετά από καιρό λοιπόν αποφάσισα να το ξεκινήσω.

Το βιβλίο είναι σχετικά μικρούλι γι’ αυτό και δε με κούρασε καθόλου. Στην αρχή είναι πολύ ενδιαφέρον γιατί υπάρχει μία ατμόσφαιρα μυστηρίου που σε κάνει να θες να το συνεχίσεις για να δεις τι θα συμβεί στη συνέχεια. Η ιστορία ξεκινά με τον πρωταγωνιστή του βιβλίου που επιστρέφει στο μέρος όπου μεγάλωσε για την κηδεία του πατέρα του. Τότε του έρχονται διάφορες αναμνήσεις από το παρελθόν και ξυπνούν μέσα του αναμνήσεις που ήταν θαμμένες για χρόνια. Από εκεί και πέρα η ιστορία διαδραματίζεται στο παρελθόν όταν εκείνος ήταν παιδί και μαθαίνουμε ακριβώς τι είχε συμβεί στη ζωή του που τον έκανε να αλλάξει τόσο, να μη θυμάται κάποια πράγματα και να προσπαθεί να ξεχάσει άλλα. Οι μεγαλύτεροι εφιάλτες του γίνονται πραγματικότητα και μπλέκει σε διάφορες περιπέτειες που για ένα παιδί είναι απίστευτα τρομακτικές.

IMG_1071

Η αλήθεια είναι ότι όταν μπήκε στη μέση το φανταστικό κομμάτι του βιβλίου, απογοητεύτηκα πάρα πολύ. Η ιστορία ήταν πολύ παιδική και με όχι και τόσο πολύ ενδιαφέρον. Όμως είχε μέσα πολλά τραγικά στοιχεία. Αυτό δεν μπορώ να σας το εξηγήσω τόσο καλά τώρα γιατί φοβάμαι ότι θα σας μαρτυρήσω κάτι που δεν πρέπει. Όταν το διαβάσετε θα καταλάβετε μόνοι σας. Αυτό που θα σας πω είναι ότι ενώ όταν το τελείωσα δεν θεωρούσα ότι ήταν ότι καλύτερο είχα διαβάσει, όταν κάθησα και σκέφτηκα κάποια περιστατικά που περιγράφονταν στο βιβλίο, συνειδητοποίησα ότι μάλλον τα πράγματα δεν ήταν όπως φαίνονταν. Μπορεί όλη αυτή η περιπέτεια να ήταν παιδική, επειδή συνέβη σε ένα παιδί, αλλά δε σημαίνει ότι τα πράγματα έγιναν ακριβώς έτσι όπως τα διαβάσατε. Στο διαδίκτυο υπάρχουν διάφορες εξηγήσεις και συμπεράσματα για το τέλος της ιστορίας. Ο καθένας μπορεί να φτιάξει το δικό του τέλος, καλό ή κακό. Αυτή ήταν και η μαγεία του.

Κατά κάποιον τρόπο μετά από όλα αυτά το αγάπησα αυτό το βιβλίο, για τον τρόπο που προσπάθησε να μας μεταφέρει, αθώα, κάποια πράγματα και καταστάσεις. Μέσα από τα μάτια ενός παιδιού που ακόμα και σαν ενήλικας μπορεί να παραμένει παιδί σε κάποιες περιπτώσεις.

Διαβάστε το και πείτε μου τη γνώμη σας!