Another – Yukito Ayatsuji

Το «Another» ήταν ένα βιβλίο που ήθελα να διαβάσω εδώ και πάρα πολύ καιρό. Το κακό ήταν ότι στα Αγγλικά υπήρχε μόνο σε ηλεκτρονική μορφή. Όταν αγόρασα λοιπόν το kindle ήταν από τα πρώτα βιβλία που είχα στο μυαλό μου ότι ήθελα να διαβάσω.

Το «Another» θεωρείται ένα βιβλίο τρόμου με πολύ μυστήριο και αγωνία. Χωρίζεται σε δύο τόμους και οι δύο μαζί αποτελούν ένα αρκετά μεγάλο βιβλίο. Παρόλα αυτά, το μέγεθός του δεν κουράζει καθόλου. Επίσης, η ίδια ιστορία έχει εκδοθεί και σε manga, αλλά έχει βγει και σε σειρά anime. Πλέον μπορώ να πω με σιγουριά ότι και τα τρία είναι εξίσου αξιόλογα. Εξάλλου οι Ιάπωνες τα πάνε πολύ καλά με τον τρόμο.

Για την υπόθεση δεν θα πω πολλά για να μην σου το χαλάσω αν θελήσεις να το διαβάσεις. Τα γεγονότα διαδραματίζονται σε μία πόλη της Ιαπωνίας τη Yomiyama και ξεκινάει ότι ο πρωταγωνιστής, Koichi Sakakibara μετακομίζει στο σπίτι της γιαγιάς του και ξεκινά το σχολείο πηγαίνοντας στην 3η γυμνασίου. Εκεί βλέπει κάποια πράγματα που του φαίνονται περίεργα και στη συνέχεια μαθαίνει για μία κατάρα που υπάρχει εδώ και χρόνια στην πόλη. Πιο συγκεκριμένα η κατάρα στοιχειώνει την 3η τάξη του γυμνασίου. Τότε ο Koichi αποφασίσει να φτάσει μέχρι το τέλος και να σπάσει αυτόν τον κύκλο που τρομάζει όλους εδώ και πολλά χρόνια. Το θέμα είναι να είναι ο ίδιος έτοιμος να ζήσει τον πραγματικό τρόμο.

Το «Another» είναι ένα βιβλίο που πραγματικά θα σε ανατριχιάσει πολλές φορές όσο το διαβάζεις. Έχει μία πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή με πάρα πολλές ανατροπές. Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης θα σε βάλει κι εσένα στη διαδικασία να ψάξεις μαζί με τον πρωταγωνιστή να ξεκαθαρίσεις τα πράγματα. Να δεις τι τελικά έχει συμβεί. Πίστεψέ με, πολλά έχουν συμβεί που δεν τα περιμένεις. Νομίζω όμως ότι αυτό είναι το ωραίο σε αυτό το βιβλίο, ότι συνεχώς έχει ανατροπές που σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό και σε συνδυασμό με τη σκοτεινή του ατμόσφαιρα θα σε συνεπάρει.

Η γραφή του είναι πολύ απλή και θεωρώ ότι τα Αγγλικά του δε θα σε δυσκολέψουν καθόλου, σε περίπτωση που δεν έχεις συνηθίσει να διαβάζεις Αγγλικά βιβλία.

Αν σου αρέσουν λοιπόν τα βιβλία τρόμου με πολύ μυστήριο σίγουρα θα το λατρέψεις και θα σε κάνει να ψάχνεις κι άλλα βιβλία του είδους μετά από αυτό.

«Half my body is waiting there,

the poor thing.»

Mei Misaki.

Boku dake ga inai machi

bokudakegainaimachiv2

Η σειρά «Boku dake ga inai machi» που είναι γνωστή και ως ERASED, είναι μία σειρά που προβλήθηκε αρκετά πρόσφατα στην ιαπωνική τηλεόραση. Ο αγγλικός τίτλος είναι «The Town Where Only I am Missing» και αποτελείται από μόνο 12 επεισόδια. Δηλαδή μπορείς να την δεις μέσα σε 4 ώρες μιας και τα επεισόδια διαρκούν 20 λεπτά το καθένα. Θεωρείται σειρά μυστηρίου με αρκετά στοιχεία φαντασίας, θα καταλάβεις τι εννοώ όταν μπω στο κομμάτι της πλοκής. Το anime βασίζεται σε μία σειρά manga που δημιουργός τους είναι ο Kei Sanbe και άρχισε να δημοσιεύεται στο περιοδικό Kadokawa Shoten’s Young Ace από τον Ιούνιο του 2012 μέχρι τον Μάρτιο του 2016. Αποτελείται από 8 τόμους που πολύ αμφιβάλω ότι θα τους βρεις στην Ελλάδα. Επίσης στις 19 Μαρτίου κυκλοφόρησε και μία live-action ταινία βασισμένη στην σειρά.

Τώρα. Τι συμβαίνει σε αυτήν τη σειρά.

Αρχικά βλέπουμε τον Satoru έναν 29χρονο δημιουργό manga, μόνο γενικά χωρίς πολλά ενδιαφέροντα στην ζωή του. Όταν όμως συνέβη ένα ατύχημα στον δρόμο παρατήρησε ότι μπορεί ουσιαστικά να μεταφερθεί κάποια λεπτά πριν συμβεί αυτό και να το αποτρέψει. Στην αρχή δεν μπορεί να το εξηγήσει όμως μετά βλέπει ότι από αυτό το φαινόμενο θα μπορούσε να αλλάξει κάποια γεγονότα. Το ονομάζει «αναβίωση». Μετά από ένα τραγικό γεγονός, αποφασίζει να ταξιδέψει 18 χρόνια πριν, όταν ήταν ακόμα μαθητής, με έναν βασικό σκοπό. Να αποτρέψει τις δολοφονίες κάποιων συμμαθητών του και ως επόμενο να μη συμβεί και το τραγικό αυτό γεγονός στο μέλλον, μιας και οι δολοφονίες συνδέονται με αυτό. Όταν ήταν παιδί δεν είχε καταφέρει να βοηθήσει τους συμμαθητές του, όμως τώρα του δίνεται μία δεύτερη ευκαιρία να προσπαθήσει να κάνει το σωστό.

Η σειρά ήταν εξαιρετική. Καταρχήν, δεν με κούρασε καθόλου αν και είχε αρκετό καιρό να δω anime. Ήταν ότι πρέπει για ‘μένα μιας και είχε πολύ αγωνία σε κάθε επεισόδιο και ήταν αρκετά μικρή. Όπως εξάλλου τα περισσότερα anime, έτσι κι αυτό προέβαλε την αξία της φιλίας, της ευγνωμοσύνης, της αυτοθυσίας, της προσπάθειας, της θέλησης, της αγάπης. Η ατμόσφαιρα που είχε φυσικά δεν ήταν και η πιο χαρούμενη, μιας και τα γεγονότα δεν ήταν και τα πιο ευχάριστα. Η αγωνία σε κάθε επεισόδιο κορυφώνεται μιας και θέλεις να ανακαλύψεις αρχικά ποιος είναι ο δολοφόνος και ύστερα αν ο πρωταγωνιστής θα τα καταφέρει. Ίσως να στην πρότεινα ακόμα κι αν δεν έχεις δει ποτέ anime μιας και τη θεωρώ μία πολύ ολοκληρωμένη σειρά, χωρίς ερωτήματα στο τέλος. Διήρκεσε όσο έπρεπε να διαρκέσει. Θεωρώ ότι αν είχε περισσότερα επεισόδια θα γινόταν κουραστική, μιας και θα επαναλαμβάνονταν πράγματα.

Για όσους είναι μέσα στον χώρο των anime και παρακολουθούν, θα πω ότι μου θύμισε κάτι ανάμεσα σε steins;gate λόγω των ταξιδιών στον χρόνο, orange για τον ίδιο λόγο αλλά και για το κομμάτι της αποτροπής του εγκλήματος και higurashi no naku koro ni για την ατμόσφαιρα.

Το animation μου άρεσε πολύ και θεωρώ ότι ταίριαζε πολύ στο κλίμα της σειράς. Το ότι οι χαρακτήρες ήταν λίγο πιο «χαρούμενα» σχεδιασμένοι έκανε πιο ελαφρύ το ήδη βαρύ κλίμα. Οι voice actors πολύ καλοί όπως και τα τραγούδια που άνοιγαν και έκλειναν τη σειρά.

Τέλος, θέλω να πω ότι για ‘μένα ήταν μία πολύ σημαντική σειρά μιας και με επανέφερε ουσιαστικά στον χώρο των anime. Είχα να δω αρκετό καιρό κάποια anime σειρά ή ταινία και μετά την προτροπή ενός φίλου είπα να την ξεκινήσω. Την τελείωσα μέσα σε δύο μέρες και τώρα θα πάω στην επόμενη.

Boku.dake.ga.Inai.Machi.600.1982001

Αν αποφασίσεις να την δεις, πίστεψέ με δε θα χάσεις.

Καλή προβολή!

Claymore

Αυτή η ενότητα δημιουργήθηκε επειδή πέρασα ένα μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς μου βλέποντας anime. Έτσι σκέφτηκα ότι με αυτόν τον τρόπο θα βοηθήσω όσους ψάχνουν για το τι θα δουν να μάθουν για τα anime που έχω δει και ίσως κάποια στιγμή να τα δουν κι εκείνοι.

Ξεκινάω με το Claymore μιας και είναι ένα από τ’ αγαπημένα μου anime. Η συγκεκριμένη παρουσίαση έχει γίνει παλαιότερα από ‘μένα στη σελίδα Sick Fansubs που είμαι μέλος.

claymore

Ένα αρκετά παλιό anime που δεν είχα δει για διάφορους λόγους. Τελικά αποφάσισα πως για να έχω ακούσει τόσο καλά σχόλια θα αξίζει και πήρα την απόφαση να αφιερώσω κάποιο χρόνο για να το δω. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι δεν το μετάνιωσα καθόλου, ίσα ίσα μπήκε στη λίστα με τα αγαπημένα μου anime. Δε θα αναλύσω από τώρα τον λόγο που το λάτρεψα, αλλά πιστεύω πως θα τον καταλάβετε στο τέλος αυτής της παρουσίασης. Μπαίνω λοιπόν γρήγορα στο κυρίως θέμα για να μην αρχίσεις να βαριέσαι.

Γενικές πληροφορίες

Το Claymore είναι ένα shounen anime (Σε αυτό το σημείο θα διαφωνήσω με τις πηγές που διάβασα. Κατά τη γνώμη μου το anime μπορεί να θεωρηθεί seinen) φαντασίας με πολύ δράση. Δημιουργός του manga είναι ο Norihiro Yagi. Το manga κυκλοφορεί στο μηνιαίο περιοδικό Shounen Jump από το 2001. Μετά το 2007 το κάθε τεύχος κυκλοφορεί στο εμβομαδιαίο περιοδικό Shounen Jump. To manga αποτελείται από 23 τόμους και συνεχίζεται. Το anime έκανε πρεμιέρα τον Απρίλη του 2007 από τη Madhouse και αποτελείται από 26 επεισόδια.
Εδώ θα ήθελα να αναφέρω επίσης ότι έχει κατά τη γνώμη μου πολλά κοινά στοιχεία και παρόμοιο στυλ με τη σειρά «Berserk», γι’ αυτό αν σου άρεσε αυτό, δες και το «Claymore».

Υπόθεση

Σε αυτόν τον κόσμο οι άνθρωποι ανησυχούν καθημερινά για τη ζωή τους λόγω των yoma. Τα yoma είναι τέρατα που παίρνουν ανθρώπινη μορφή και τρέφονται με ανθρώπους. Η μόνη τους ελπίδα είναι τα Claymore, όπως τις φωνάζουν οι άνθρωποι λόγω των σπαθιών που έχουν πάντα μαζί τους, ή αλλιώς Μάγισσες με τα ασημένια μάτια. Τα Claymore είναι γυναίκες μισές άνθρωποι, μισές yoma που στέλνονται από μία μυστηριώδη οργάνωση για την εξόντωση των yoma. Βασική ηρωίδα της σειράς είναι η Clare που είναι Claymore που έχει σκοπό της ζωής της να εκδικηθεί για ένα γεγονός που έχει στοιχειώσει την παιδική της ηλικία.

Για την υπόθεση δε θα σου αναφέρω πάρα πολλά μήπως κάνω κατά λάθος κανένα spoiler, αλλά παραπάνω μπορείς να δεις τα βασικότερα στοιχεία της σειράς. Η ιστορία είναι πολύ καλή με πολλές ανατροπές και πράγματα που δεν περιμένεις να δεις αν και πιστεύω πως τελειώνει απότομα. Όλοι οι φαν της σειράς ευελπιστούμε για μία δεύτερη σεζόν που μάλλον δε θα δούμε ποτέ…

Animation

Με το animation της σειράς ενθουσιάστηκα. Οι μάχες φαίνονταν καταπληκτικές. Φαίνονταν πολύ ρεαλιστικές αν και η σειρά είναι φαντασίας με διάφορες δυνάμεις και τέρατα. Κατά τη γνώμη μου οι πιο ωραίες μάχες που έχω δει μέχρι τώρα σε anime. Αυτό που μου άρεσε ήταν ότι έβλεπα όλη τη μάχη, το πώς εξελίσσεται και όχι απλά κινήσεις και καταστροφές όπως σε άλλα shounen anime, δεν αναφέρω ονόματα… Τα εφέ, τα χρώματα, το σχέδιο όλα τέλεια.

Ήχος

Η μουσική της σειράς είναι πολύ καλή το opening και ending ταιριάζουν πολύ με το ύφος της σειράς και το voice acting είναι εξαιρετικό. Οι φωνές ταιριάζουν απόλυτα στις ηρωίδες και στον χαρακτήρα τους, κάτι που είναι πάρα πολύ σημαντικό. Αυτό γιατί ο κάθε voice actor πρέπει να μπορεί να μας πείσει ότι αυτή η φωνή ταιριάζει και είναι του χαρακτήρα. Πχ. δεν μπορεί σε έναν πολύ σωματώδη χαρακτήρα να κάνει μία πολύ λεπτή φωνούλα. Στη συγκεκριμένη λοιπόν σειρά οι voice actors έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά.

Opening: «Raison D’être» by Nightmare

Ending: «Danzai no Hana~Guilty Sky» by Riyu Kosaka

Βασικοί voice actors: Kuwashima Houko ως Clare, Takagi Motoki ως Raki, Paku Romi ως Teresa, Hisakawa Aya ως Priscilla, Inoue Kikuko ως Miria

Χαρακτήρες

Για μένα αυτό το anime έχει τους πιο ωραίους χαρακτήρες. Μέχρι τώρα δεν είχα βρει κάποιον θηλυκό χαρακτήρα που να μου αρέσει τόσο πολύ. Ειδικά σε anime δράσης. Οι περισσότερες δεν είχαν τίποτα το ενδιαφέρον, απλά πολεμούσαν. Εδώ όμως ο κάθε χαρακτήρας έχει τις ιδιαιτερότητές του και ξεχωρίζει.

Παρακάτω θα βρεις μερικά στοιχεία για τους πιο βασικούς χαρακτήρες της σειράς.

Clare: Η βασική ηρωίδα. Στην αρχή ενώ μου άρεσε πολύ, μου θύμιζε κάπως την Saber από το Fate/Zero και είχα απογοητευτεί. Με το πέρασμα των επεισοδίων κατάλαβα ότι είχε ουσία ως χαρακτήρας και δεν ήταν απλά μία πρωταγωνίστρια «φυτό». Δυναμική, με δύσκολα παιδικά χρόνια και στόχο να πάρει εκδίκηση αλλά και με μία χρυσή καρδιά που κρύβει καλά και την προσφέρει μόνο εκεί που αξίζει.

Raki: Το παιδί που ακολουθεί την Clare μετά τη διάσωσή του από αυτήν. Εξαιτίας του αφανισμού της οικογένειάς του από τα yoma, θεωρεί την Clare ως πολύ κοντινό του άνθρωπο και θέλει να γίνει δυνατός για να μπορεί να την προστατεύσει.

Teresa: Αν και δεν εμφανίζεται σε πάρα πολλά επεισόδια της σειράς κατά τη γνώμη μου είναι ένας από τους πολύ βασικούς χαρακτήρες της. Δυναμική, απίστευτα καλή πολεμίστρια. Το νούμερο 1 της Οργάνωσης και αυτή που έσωσε την Clare όταν ήταν μικρή. Επίσης η αγαπημένη μου χαρακτήρας της σειράς.

Priscilla: Ένα κορίτσι Claymore με μεγάλη δύναμη. Η οικογένειά της καταστράφηκε από τα yoma και γι’ αυτό τρέφει μεγάλο μίσος για αυτά. Έχει μεγάλη αίσθηση του καθήκοντος και όλα αυτά τα χαρακτηριστικά της σε συνδυασμό μπορούν να αποβούν μοιραία για της εξέλιξή της.

Miria: Ένα δυνατό Claymore. Ηγετικό μέλος στις μάχες που δίνονται εναντίον των yoma στη σειρά και μία από τις καλές φίλες της Clare.

Κλείνοντας

Για το τέλος έχω αφήσει μερικά πράγματα που θεωρώ πως για ‘μένα ήταν πολύ σημαντικά σε σχέση με αυτή τη σειρά. Το πιο σημαντικό είναι ότι όλα τα στοιχεία της είναι όμορφα και δένονται αρμονικά μεταξύ τους. Από την πλοκή, το σχέδιο,τις μάχες, τους χαρακτήρες, τη μουσική, το animation. Όλα αυτά σε συνδυασμό φτιάχνουν μία εξαιρετική σειρά δράσης που πραγματικά αξίζει να δει κάποιος. Νομίζω πως θα την ευχαριστηθείς και πραγματικά θα λατρέψεις τις μάχες, τους χαρακτήρες της και το αίσθημα αγωνίας που κυριαρχεί. Νομίζω πως οι γυναίκες θα την λατρέψουν περισσότερο μιας και οι γυναικείοι χαρακτήρες κυριαρχούν σε αυτή τη σειρά δείχνοντας δυναμισμό, αποφασιστικότητα, αυτοθυσία και πυγμή. Μην το καθυστερείς όπως εγώ. Το μόνο αρνητικό που ανέφερα και παραπάνω είναι ότι τελειώνει σχετικά απότομα, αλλά φυσικά οποιοσδήποτε μπορεί να διαβάσει τη συνέχεια στο manga. 

Τα manga στον κόσμο μου

IMG_1135

Δυστυχώς τον τελευταίο καιρό τα έχω παρατημένα και ασχολούμαι περισσότερο με τα βιβλία, όμως πριν κάποιους μήνες και για αρκετό καιρό μου κρατούσαν συντροφιά κάθε, μα κάθε βράδυ. Ναι ναι, μιλάω για τα manga.

Για όσους δε γνωρίζουν τα manga είναι κόμικ από την Ιαπωνία και δε λέγονται Κινέζικα, Ασιατικά κόμικ αλλά manga. Όπως και τα anime δεν είναι μίκυ μάους ή παιδικά…

Θυμάμαι ακόμα τις ατελείωτες ώρες που περνούσα μπροστά στον υπολογιστή, μέχρι τις 6 τα ξημερώματα, επειδή ήθελα να τελειώσω κάποια σειρά manga, συνήθως ρομαντική. Ήταν τέλεια! Βέβαια μπορεί την επόμενη μέρα να έπρεπε να ξυπνήσω στις 8 και για την υπόλοιπη μέρα να ήμουν μέσα στα νεύρα, αλλά τουλάχιστον είχα διαβάσει το τελευταίο chapter! Μπορεί να σας φανεί χαζό αλλά έχω κλάψει πάρα πολλές φορές διαβάζοντας κάποιο manga.

IMG_1134

Η αλήθεια είναι πως δεν είμαι κατά των Αμερικάνικων κόμικ απλά θεωρώ πως δεν μπορούν να φτάσουν με τίποτα τη δουλειά που κάνουν οι Ιάπωνες στα manga τους. Υπάρχουν άπειρα είδη για όλα τα γούστα, χιουμοριστικά, ρομαντικά, με δράμα και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Βέβαια επειδή τα αγαπώ τόσο πολύ δεν μπορώ να είμαι και τόσο αντικειμενική, αλλά τέλος πάντων.

Όμορφο σκίτσο, καλοδουλεμένοι χαρακτήρες, ενδιαφέρουσα ιστορία. Αυτά για μένα αποτελούν το τέλειο manga.

Δυστυχώς τα manga είναι αρκετά ακριβά κι έτσι δεν έχω στη συλλογή μου και πάρα πολλά, παρά μόνο όσα ήθελα οπωσδήποτε να αποκτήσω. Πλέον δεν αγοράζω, μιας και δίνω τα χρήματά μου σε βιβλία αλλά νομίζω πως σύντομα θα αρχίσω και πάλι να ασχολούμαι περισσότερο με αυτά.

IMG_1133

Ελπίζω μετά από αυτό το κείμενο να δοκιμάσετε να διαβάσετε κάποιο, αν δεν το έχετε κάνει ήδη. Θα μου άρεσε πάρα πολύ να ήμουν εγώ αυτή που θα κίνησε την περιέργεια στο να το κάνετε. Αν έχετε ήδη διαβάσει κάποιο θα ήθελα πολύ να μου πείτε ποιο ή ποιο είναι το αγαπημένο σας, ή ό,τι άλλο θέλετε.

Sick Fansubs!

images

Φαντάζομαι από τον τίτλο και την εικόνα δεν καταλαβαίνετε και πολλά, αλλά θα σας εξηγήσω πολύ σύντομα. Σήμερα είχα την επιθυμία να σας γράψω και για άλλο ένα χόμπι που ασχολούμαι. Όσοι μπαίνετε και διαβάζετε όσα ανεβάζω στο blog μου ξέρετε πόσο πολύ αγαπώ τα βιβλία. Επίσης γνωρίζετε πόσο πολύ αγαπώ την Ιαπωνία! Ε, αυτό το χόμπι έχει να κάνει με αυτήν.

Πριν 4 χρόνια εγώ και κάποιοι φίλοι σκεφτήκαμε να ασχοληθούμε με τον φιλοτιτλισμό ιαπωνικών κινουμένων σχεδίων, anime, μιας και όλοι τα βλέπαμε φανατικά. Στην αρχή όλο αυτό ξεκίνησε για πλάκα με κάποια πολύ δειλά βήματα. Φτιάξαμε αρχικά μία σελίδα στο facebook και μετά φτιάξαμε μία δική μας ιστοσελίδα έτσι ώστε να μπορούμε να επικοινωνούμε πιο καλά με τον κόσμο που θέλει να κατεβάσει τα επεισόδιά μας. Υπήρξαν αρκετά εμπόδια και τρικλοποδιές, όπως εξάλλου σε όλα σε αυτήν τη ζωή, αλλά τα καταφέραμε και συνεχίζουμε.

Αυτό που έχω να πω μετά από 4 χρόνια που υπάρχει η ομάδα μας στον χώρο του fansubbing, είναι ότι δεν περίμενα ποτέ να έχουμε τέτοια εξέλιξη. Ειλικρινά πίστευα ότι μετά από 1-2 μήνες θα βαριόμασταν να κατεβάζουν τα επεισόδια που φτιάχνουμε μόνο οι φίλοι μας και θα τα παρατούσαμε. Ευτυχώς είχα άδικο… Θέλω τόσο πολύ να ευχαριστήσω όλον αυτόν τον κόσμο που μας έχει στηρίξει και συνεχίζει να μας στηρίζει σε αυτό που κάνουμε. Ίσως όλο αυτό ήθελα να το γράψω επειδή τελευταία έχω παραμελήσει τα καθήκοντά μου για τη σελίδα, αλλά θα επανέλθω δυναμικά! Με όλο αυτό πραγματικά κατάλαβα πόσο όμορφο είναι να γίνεσαι ευτυχισμένος με ένα απλό «ευχαριστώ». Και ξέρω ότι αυτό το κείμενο μπορεί να το διαβάζουν 2-3 άντε το πολύ 5 άτομα, αλλά πραγματικά δε με νοιάζει, αρκεί που το έγραψα…

Και επειδή αν δεν παινέψουμε το σπίτι μας θα πέσει να μας πλακώσει, αν ενδιαφέρεστε δείτε και τη σελίδα της ομάδας μας

Sick Fansubs

Το τέρας δίχως όνομα

ac4f577c25f814e4b441a2b2f1b0c9f4

Το παραμύθι που θα διαβάσετε παρακάτω δεν είναι για παιδιά, κάθε άλλο… Προέρχεται από ένα manga που λέγεται Monster και έχει βγει και σε anime (από τα αγαπημένα μου). Το συγκεκριμένο παραμύθι το μαθαίνει ο θεατής ή αναγνώστης προς το τέλος της σειράς και καταλαβαίνει αρκετά για την προσωπικότητα του «κακού» της ιστορίας που λέγεται Γιόχαν. Μιλά για το πόσο σημαντικό είναι να έχεις κάποιον να σε θεωρεί σημαντικό για εκείνον. Όλα τ’άλλα είναι περιττά. Γιατί αν δεν έχουμε κανέναν τι μας απομένει; Μόνο ο εαυτός μας… Και τι να το κάνεις το όνομα, αν δεν έχεις κάποιον να σε φωνάζει με αυτό;

Ελπίζω να καταλάβετε τι συμβαίνει με αυτό το παραμύθι. Εγώ που έχω δει και τη σειρά το θεωρώ συγκλονιστικό γι’ αυτό και αποφάσισα να το μοιραστώ μαζί σας. Ελπίζω να σας αρέσει και να σας κάνει να δείτε και τη σειρά.

Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ έναν μακρινό τόπο, ζούσε ένα τέρας χωρίς όνομα. Το τέρας ήθελε τόσο πολύ ένα όνομα που δεν άντεχε άλλο. Έτσι, αποφάσισε να ταξιδέψει αναζητώντας ένα όνομα. Επειδή όμως ο κόσμος είναι πάρα πολύ μεγάλος, το τέρας χωρίστηκε στα δύο και το καθένα πήγε προς διαφορετική κατεύθυνση. Το ένα πήγε προς τα ανατολικά ενώ το άλλο προς τα δυτικά. Το τέρας που πήγε προς τ’ ανατολικά βρήκε ένα χωριό. Στην αρχή του χωριού βρήκε έναν σιδερά και του είπε…

Τέρας: Κύριε Σιδερά, δώσε μου το όνομά σου σε παρακαλώ.
Σιδεράς: Δεν μπορώ να σου δώσω τ’ όνομά μου.
Τέρας: Αν μου δώσεις τ’ όνομά σου, για αντάλλαγμα θα μπω μέσα σου και θα σε κάνω πολύ δυνατό.
Σιδεράς: Αλήθεια; Αν με κάνεις δυνατότερο θα στο δώσω.

Έτσι το τέρας μπήκε μέσα στο σώμα του σιδερά. Το τέρας έγινε ο Otto ο Σιδεράς. Ο Otto ήταν ο δυνατότερος στο του χωριού. Αλλά μια μέρα…

Σιδεράς-Τέρας: Κοιτάξτε με! Κοιτάξτε με! Το τέρας μέσα μου έχει μεγαλώσει πάρα πολύ! Χαμ… Μιαμ…Γλουπ…Σλουπ!

Το τέρας ήταν τόσο πεινασμένο που καταβρόχθισε τον Otto από μέσα προς τα έξω. Έτσι έγινε πάλι ένα τέρας χωρίς όνομα. Ακόμα κι όταν μπήκε μέσα στον Hans τον τσαγκάρη…. Χαμ… Μιαμ…Γλουπ…Σλουπ! Έτσι έγινε ξανά ένα τέρας χωρίς όνομα. Ακόμα κι όταν μπήκε μέσα στον Thomas τον κυνηγό… Χαμ… Μιαμ…Γλουπ…Σλουπ! Έγινε και πάλι ένα τέρας χωρίς όνομα.
Τότε το τέρας πήγε στο κάστρο για να βρει ένα όμορφο όνομα. Μέσα στο κάστρο ζούσε ένα αγόρι που όμως ήταν πάρα πολύ άρρωστο.

Τέρας: Αν μου δώσεις τ’ όνομά σου, θα σε κάνω δυνατότερο.
Αγόρι: Μόνο αν με γιατρέψεις και με κάνεις και δυνατότερο θα σου δώσω τ’ όνομά μου.

Τότε το τέρας μπήκε μέσα στο αγόρι. Το αγόρι θεραπεύτηκε σχεδόν αμέσως. Ο βασιλιάς ήταν πολύ ενθουσιασμένος.

Βασιλιάς: Ο πρίγκιπας έγινε καλά! Ο πρίγκιπας έγινε καλά!

Στο τέρας άρεσε πολύ τ’ όνομα του αγοριού. Επίσης του άρεσε και η ζωή στο κάστρο. Γι’ αυτόν τον λόγο συγκρατήθηκε ακόμα κι όταν πεινούσε. Κάθε μέρα, αν και το στομάχι του ήταν άδειο, το τέρας συγκρατιόταν. Επειδή όμως πεινούσε πάρα πολύ…

Αγόρι-Τέρας: Κοιτάξτε με! Κοιτάξτε με! Το τέρας που είναι μέσα μου έχει μεγαλώσει πάρα πολύ!

Το αγόρι έφαγε τους υπηρέτες, τον πατέρα του και όλους όσους ήταν εκεί. Χαμ… Μιαμ…Γλουπ…Σλουπ! Αφού τους εξαφάνισε όλους το αγόρι ξεκίνησε ένα ταξίδι. Περπατούσε μέρες ολόκληρες. Ώσπου μια μέρα συνάντησε το τέρας που είχε πάει προς τα δυτικά.

Αγόρι-Τέρας: Τώρα έχω ένα όνομα. Ένα πολύ όμορφο όνομα.

Τότε το άλλο τέρας είπε…

Άλλο τέρας: Εγώ δε χρειάζομαι όνομα. Ακόμα και χωρίς όνομα είμαι ευτυχισμένος. Επειδή στην τελική, είμαστε δύο τέρατα χωρίς όνομα.

Το αγόρι τότε έφαγε το άλλο τέρας που είχε πάει προς τα δυτικά. Αν και τώρα πια το τέρας είχε όνομα, δεν είχε απομείνει κανείς για να τον αποκαλέσει με αυτό. Johan. Ένα υπέροχο όνομα.

Και το παραμύθι μέσα από τη σειρά για όσους προτιμούν να βλέπουν από το να διαβάζουν 🙂