Ο ιππότης με τη σκουριασμένη πανοπλία – Robert Fisher

11325900

Ο ιππότης με τη σκουριασμένη πανοπλία

Ο ιππότης με τη σκουριασμένη πανοπλία του Robert Fisher

Σελίδες: 128

Εκδοτικός Οίκος: Opera

Εκδόθηκε: 28 Μαΐου του 1987

Είδος: Φαντασία, Κωμωδία, Δράμα

Περίληψη: «Μια φορά κι έναν παλιό καιρό, σε μια πολύ μακρινή χώρα, ζούσε ένας ιππότης που περνιόταν για καλός, ευγενικός και στοργικός.
Έκανε όλα αυτά που κάνουν οι καλοί, ευγενικοί και στοργικοί ιππότες.
Πολεμούσε εχθρούς που ήταν κακοί, τρισάθλιοι, μοχθηροί…»
Ένα μυθιστόρημα γραμμένο σαν παραμύθι, που μιλά κατευθείαν στη καρδιά όσων αποζητούν ένα βαθύτερο νόημα στη ζωή τους. μια απάντηση και μια διέξοδος στους φόβους, τις αγωνίες και τη μοναξιά μας. Μιλώντας για τις «σκουριασμένες πανοπλίες» μας που (νομίζουμε πως) μας προφυλάσσουν από τον πόνο τον οποίο μας προξενούν οι άλλοι, ο Ρ. Φίσερ δημιουργεί μια ταξιδιωτική περιπέτεια που οδηγεί τον αναγνώστη στο «γνώθι σαυτόν». Γεμάτος χιούμορ, «O ιππότης με τη σκουριασμένη πανοπλία» μάς καλεί να ανακαλύψουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, να ανασάνουμε βαθιά και να γελάσουμε.

Αστέρια Goodreads: 3.57

Αστέρια δικά μου: 2

Χμ… τι να πω γι’ αυτό το μικρό βιβλιαράκι… Αρχικά θέλω να δικαιολογήσω την αρκετά χαμηλή βαθμολογία που το έχω βάλει. Ενώ έχει όντως πάρα πολλά μηνύματα για κάθε αναγνώστη, εγώ μάλλον δεν ενθουσιάστηκα τόσο λόγω των συνθηκών που το διάβασα.

Ας τα εξηγήσω όλα από την αρχή! Στις καλοκαιρινές μου διακοπές λοιπόν, πριν ξεκινήσω το 22/11/63 του Stephen King, αποφάσισα να αγοράσω ένα βιβλίο που μου έκανε εντύπωση από τον τίτλο του και από το έντονο ροζ εξώφυλλο που είχε. Το διάβασα όλο ένα πρωί στην παραλία κι έτσι θεωρώ ότι δεν ήμουν όσο συγκεντρωμένη θα έπρεπε μιας και αποσπούσαν διάφορα συμβάντα την προσοχή μου. Επομένως νομίζω πως σίγουρα το έχω αδικήσει λίγο.

Εκτός λοιπόν από το απίστευτα όμορφο όνομα που παραπέμπει σε παραμύθι και το πολύχρωμο εξώφυλλο, αυτό το βιβλίο θα σας αγγίξει πάρα πολύ. Θα αγγίξει κάτι μέσα σας. Θα νιώσετε λύπη και συμπόνια για τον ιππότη, τουλάχιστον εγώ αυτά ένιωσα. Το βιβλίο ξεκινά με έναν πάρα πολύ θαρραλέο ιππότη που όμως επειδή εδώ και πολλά χρόνια πολεμούσε πολύ γενναία τους εχθρούς του, τελικά κατέληξε να μη βγάζει ποτέ την πανοπλία του. Έτσι μετά από πολύ καιρό η πανοπλία είχε γίνει κομμάτι του, ένα με αυτόν. Η πανοπλία τόσο καιρό του προσέφερε προστασία από τους εχθρούς αλλά στην ουσία ήταν ψεύτικη και μονάχα σωματική, γιατί κατάλαβε ότι ακόμα κι αν του προσφέρει σωματική προστασία, του στερεί άλλα πράγματα όπως για παράδειγμα η οικογένειά του. Έτσι ξεκινά ένα ταξίδι για να μπορέσει να απαλλαγεί από αυτήν. Ο σκοπός του είναι να κατακτήσει την αλήθεια, την αλήθεια για τον εαυτό του και για να το πετύχει στη μεγάλη αυτή διαδρομή του, πρέπει να κατακτήσει τρία κάστρα. Το πρώτο είναι της σιωπής, το δεύτερο της γνώσης και το τρίτο της θέλησης και του θάρρους. Σε αυτό το σημείο δε θα αναλύσει ξεχωριστά τι είναι το κάθε κάστρο έτσι ώστε να έχει όποιος θέλει κάποιον λόγο για να το διαβάσει. Μετά από όλα αυτά θα καταλάβει λίγο περισσότερο τον εαυτό του και όλα αυτά που έχασε με τα χρόνια.

Ο ιππότης σαν χαρακτήρας είναι ιδιαίτερα συμπαθής προς τον αναγνώστη, τουλάχιστον προς εμένα ήταν. Εκτός φυσικά από κάποιες φορές που πραγματικά εκνευριζόμουν μαζί του για διάφορα πράγματα που ήταν προφανέστατα αλλά εκείνος δεν τα έβλεπε. Κατά τ’ άλλα όμως ήταν συμπαθέστατος. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες, δηλαδή η οικογένεια του ιππότη, δεν είχαν και ιδιαίτερο ρόλο παρά μόνο μέσα από τα μάτια και τις σκέψεις του ιππότη. Στην ουσία όμως η αγάπη του γι’ αυτούς τον «ξύπνησε» για να ξεκινήσει να προσπαθεί για κάτι.

Στο τέλος το βιβλίο επειδή είναι γραμμένο με πολύ χιούμορ σου αφήνει μία ανάλαφρη αίσθηση. Πραγματικά νομίζεις ότι μετά την ανάγνωσή του έχει προστεθεί ακόμα ένα λιθαράκι για την εκτίμηση που πρέπει να έχεις στον εαυτό σου, όπως και για πράγματα που πολλές φορές τα παραμελείς ή εθελοτυφλείς, ενώ δεν πρέπει. Γενικότερα είναι ένα ευχάριστο βιβλίο, απλά εμένα δε μ’ εντυπωσίασε προφανώς επειδή δεν πρόλαβα λόγω του μεγέθους τους να δεθώ με τον ήρωα και επειδή το διάβασα σε στιγμή που δεν είχα τη συγκέντρωση που απαιτούσε. Πάντως αν και δεν ενθουσιάστηκα θα το πρότεινα μιας και έχει να δώσει πολλά μηνύματα και πληροφορίες και διαβάζεται πολύ ευχάριστα. Επίσης είναι ένα βιβλίο που ενώ μοιάζει με παραμύθι στην πραγματικότητα μπορεί και να «τρομάξει» λόγω των αληθειών που κρύβει. Κάτι που μου έκανε μεγάλη εντύπωση.

Καλή ανάγνωση!

Το λάθος αστέρι – John Green

18039423

Το λάθος αστέρι (The fault in our stars) του John Green

Σελίδες: 301

Εκδοτικός Οίκος: Λιβάνη

Εκδόθηκε: 10 Ιανουαρίου το 2012

Είδος: Δράμα, Ρομάντζο, Χιούμορ

Περίληψη: «Είμαι ερωτευμένος μαζί σου», επέμεινε. «Είμαι ερωτευμένος μαζί σου και δε με ενδιαφέρει να στερήσω από τον εαυτό μου την απλή απόλαυση του να λέω αλήθειες. Είμαι ερωτευμένος μαζί σου, και το ξέρω πως ο έρωτας είναι απλώς μια κραυγή στο κενό, πως η λήθη είναι αναπόφευκτη και πως είμαστε όλοι καταδικασμένοι, και θα έρθει η μέρα που ο κόπος μας θα γίνει ξανά σκόνη, ξέρω πως ο ήλιος θα καταπιεί τη μόνη γη που θα αποκτήσουμε, κι είμαι ερωτευμένος μαζί σου». Όταν η Χέιζελ συναντά τον Ογκάστους, ανακαλύπτει στο πρόσωπό του ένα αδελφό πνεύμα και μαζί του θα μοιραστεί τους φόβους, τα άγχη, τους προβληματισμούς της, αλλά και μια αγάπη που αγγίζει τις πιο μύχιες γωνιές της ψυχής τους. Οι δυο τους με ανατρεπτική αίσθηση του χιούμορ και ωμή ειλικρίνεια θα προσπαθήσουν να αναζητήσουν από κοινού προσωπικές απαντήσεις σε καθολικά ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης…

Αστέρια Goodreades: 4.50

Αστέρια δικά μου: 5

Trailer:

Νομίζω πως αυτό το βιβλίο δεν χρειάζεται πολλά λόγια και σχόλια… Μόνο και μόνο αυτό το κάνει εξαιρετικό… Πραγματικά όταν το τελείωσα, πριν δύο μέρες, αλλά ακόμα και τώρα που ξεκινάω να γράφω γι’ αυτό και να θυμάμαι και πάλι όσα διάβασα, δεν μπορώ να περιγράψω ακριβώς τα συναισθήματα που μου δημιούργησε. Αυτό που θα πω είναι ότι ήταν ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει και σίγουρα κατέκτησε μία θέση στα αγαπημένα μου βιβλία. Πριν το αγοράσω είχα ακούσει και διαβάσει από πολύ κόσμο πάρα πολλά θετικά σχόλια. Έτσι όταν τελείωσα το προηγούμενο βιβλίο μου πήγα και το αγόρασα για να δω αν συμφωνώ με τους υπόλοιπους. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι η υπάλληλος που ρώτησα στο βιβλιοπωλείο που πήγα να το αγοράσω, μου το πρότεινε ως ένα «ελαφρύ» βιβλίο, που διαβάζεται εύκολα. Στο δεύτερο έπεσε μέσα, για το πρώτο όμως δε θα συμφωνήσω. Μπορεί να είναι ένα βιβλίο με χιούμορ όμως δεν είναι καθόλου «ελαφρύ». Εξάλλου οι καταστάσεις που περιγράφονται μέσα δε θα μπορούσαν ποτέ να διαβαστούν απλά για να περάσει η ώρα χωρίς ν’ αγγίξουν τον αναγνώστη του.

Νομίζω πως από το εξώφυλλο αρχικά κατάλαβα ότι θ’ αναφέρεται σε εφήβους μιας και τα σύννεφα που είναι ζωγραφισμένα σε αυτό παραπέμπουν σε άτομα που πετούν στα σύννεφα και ονειρεύονται το μέλλον. Φυσικά όλο αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη υπόθεση του βιβλίου. Από τον τίτλο του, χωρίς φυσικά να γνωρίζω την υπόθεσή του, κατάλαβα ότι κάτι πήγαινε στραβά και ότι δε θα ήταν όλα τόσο παραμυθένια μέσα… και κατά κάποιον τρόπο έπεσα μέσα…

Πραγματικά, όταν τελειώνω μία πρόταση κάθομαι και σκέφτομαι τι να γράψω στη συνέχεια γιατί δε θέλω να μαρτυρήσω κάτι ή να φανώ υπερβολική. Δεν είμαι, απλά το βιβλίο είναι απίστευτα καλό. Η υπόθεσή του από την αρχή είναι εξαιρετική. Δεν περιγράφει πράγματα φανταστικά με δράση κι όμως εμένα με κράτησε καθηλωμένη όσο το διάβαζα. Επειδή όταν το αγόρασα δεν ήξερα τι θα με βρει στη συνέχεια, θέλω απλά να προειδοποιήσω όποιον σκοπεύει να το διαβάσει ότι πρέπει να έχει γερό στομάχι. Το βιβλίο περιγράφει δύσκολες καταστάσεις με μεγάλη ειλικρίνεια. Είναι τρυφερό αλλά ταυτόχρονα και πολύ σκληρό. Νομίζω πως αυτό είναι που το κάνει και ξεχωριστό. Ενώ ασχολείται με ένα δύσκολο θέμα όπως είναι μία αρρώστια, την αντιμετωπίζει με τόσο χιούμορ που δεν ενοχλεί τον αναγνώστη που διαβάζει για κάτι τόσο ευαίσθητο. Αξίζει πραγματικά… Πραγματικά αυτό το βιβλίο μου έβγαλε απίστευτη δύναμη και θάρρος όσο κανένα άλλο απ’ όσα έχω διαβάσει μέχρι τώρα.

Οι ήρωες του βιβλίου απλά εκπληκτικοί και οι δύο. Αντιμετώπιζαν τις δυσκολίες τους με τόση ειλικρίνεια, ήξεραν τι συνέβαινε κι όμως συνέχιζαν να προσπαθούν όσο μπορούσαν. Είναι μόνο 17 ετών κι όμως αντιμετώπιζαν τη ζωή με τόσο χιούμορ παρά τις δυσκολίες βλέποντας το μέλλον ωμά, χωρίς να το ωραιοποιούν, χωρίς να ζουν πάνω σ’ ένα ροζ συννεφάκι… αντικρίζοντας την αλήθεια κατάματα. Και οι δύο έχουν πολύ ξεχωριστές προσωπικότητες που σε κερδίζουν αμέσως και σε κάνουν να δεθείς μαζί τους. Αυτό κιόλας είναι το κακό… Διαβάστε το και θα καταλάβετε τι εννοώ… Στο μόνο σημείο που έχω κάποιες ενστάσεις είναι ότι για την ηλικία τους είναι υπερβολικά διαβασμένοι, χρησιμοποιούν δύσκολες λέξεις αλλά έχουν και μεγάλη ωριμότητα. Αν και κρατώ κάποιες επιφυλάξεις γι’ αυτή την ένσταση που έχω επειδή πιστεύω πως όσο μικρός κι αν είσαι μία τέτοια κατάσταση σε κάνει να ωριμάζεις πιο γρήγορα από τ’ άλλα παιδιά. Επίσης και τα δύο παιδιά είναι πανέξυπνα γι’ αυτό και αντιμετωπίζουν διαφορετικά κάποια γεγονότα.

Ένα βιβλίο γεμάτο ενδιαφέρον. Εγώ το διάβασα μέσα σε δύο μέρες και μετά δεν μπορούσα να διαβάσω για κάποιες μέρες τίποτ’ άλλο. Δεν ξέρω γιατί… μάλλον είχα πάθει κάτι σαν μικρό σοκ. Ένα μικρό αριστούργημα…  Ένα βιβλίο που θα θυμάμαι για πάντα. Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάζει κάθε άνθρωπος που αγαπά την ανάγνωση. Από αυτό αντλείς δύναμη, θάρρος και τόλμη, τουλάχιστον έτσι νομίζω εγώ. Και στο τέλος παρά τον κόμπο στο στομάχι ξέρεις ότι διάβασες κάτι όμορφο, που άξιζε και σε έκανε καλύτερο άνθρωπό. Εμένα τουλάχιστον με έκανε.

Καλή ανάγνωση!