Another – Yukito Ayatsuji

Το «Another» ήταν ένα βιβλίο που ήθελα να διαβάσω εδώ και πάρα πολύ καιρό. Το κακό ήταν ότι στα Αγγλικά υπήρχε μόνο σε ηλεκτρονική μορφή. Όταν αγόρασα λοιπόν το kindle ήταν από τα πρώτα βιβλία που είχα στο μυαλό μου ότι ήθελα να διαβάσω.

Το «Another» θεωρείται ένα βιβλίο τρόμου με πολύ μυστήριο και αγωνία. Χωρίζεται σε δύο τόμους και οι δύο μαζί αποτελούν ένα αρκετά μεγάλο βιβλίο. Παρόλα αυτά, το μέγεθός του δεν κουράζει καθόλου. Επίσης, η ίδια ιστορία έχει εκδοθεί και σε manga, αλλά έχει βγει και σε σειρά anime. Πλέον μπορώ να πω με σιγουριά ότι και τα τρία είναι εξίσου αξιόλογα. Εξάλλου οι Ιάπωνες τα πάνε πολύ καλά με τον τρόμο.

Για την υπόθεση δεν θα πω πολλά για να μην σου το χαλάσω αν θελήσεις να το διαβάσεις. Τα γεγονότα διαδραματίζονται σε μία πόλη της Ιαπωνίας τη Yomiyama και ξεκινάει ότι ο πρωταγωνιστής, Koichi Sakakibara μετακομίζει στο σπίτι της γιαγιάς του και ξεκινά το σχολείο πηγαίνοντας στην 3η γυμνασίου. Εκεί βλέπει κάποια πράγματα που του φαίνονται περίεργα και στη συνέχεια μαθαίνει για μία κατάρα που υπάρχει εδώ και χρόνια στην πόλη. Πιο συγκεκριμένα η κατάρα στοιχειώνει την 3η τάξη του γυμνασίου. Τότε ο Koichi αποφασίσει να φτάσει μέχρι το τέλος και να σπάσει αυτόν τον κύκλο που τρομάζει όλους εδώ και πολλά χρόνια. Το θέμα είναι να είναι ο ίδιος έτοιμος να ζήσει τον πραγματικό τρόμο.

Το «Another» είναι ένα βιβλίο που πραγματικά θα σε ανατριχιάσει πολλές φορές όσο το διαβάζεις. Έχει μία πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή με πάρα πολλές ανατροπές. Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης θα σε βάλει κι εσένα στη διαδικασία να ψάξεις μαζί με τον πρωταγωνιστή να ξεκαθαρίσεις τα πράγματα. Να δεις τι τελικά έχει συμβεί. Πίστεψέ με, πολλά έχουν συμβεί που δεν τα περιμένεις. Νομίζω όμως ότι αυτό είναι το ωραίο σε αυτό το βιβλίο, ότι συνεχώς έχει ανατροπές που σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό και σε συνδυασμό με τη σκοτεινή του ατμόσφαιρα θα σε συνεπάρει.

Η γραφή του είναι πολύ απλή και θεωρώ ότι τα Αγγλικά του δε θα σε δυσκολέψουν καθόλου, σε περίπτωση που δεν έχεις συνηθίσει να διαβάζεις Αγγλικά βιβλία.

Αν σου αρέσουν λοιπόν τα βιβλία τρόμου με πολύ μυστήριο σίγουρα θα το λατρέψεις και θα σε κάνει να ψάχνεις κι άλλα βιβλία του είδους μετά από αυτό.

«Half my body is waiting there,

the poor thing.»

Mei Misaki.

Σκοτάδι Βαθύ, Δίχως Άστρα – Στίβεν Κινγκ

16028461

Σκοτάδι Βαθύ, Δίχως Άστρα του Στίβεν Κινγκ

Σελίδες: 459

Εκδοτικός Οίκος: Bell

Εκδόθηκε: 2012

Είδος: Μυστήριο, Ψυχολογικό θρίλερ, Τρόμου

Περίληψη: Ποτέ δεν ξέρουμε πραγματικά τους άλλους, κι ακόμα λιγότερο τον εαυτό μας…

Ένας ήσυχος άνθρωπος ανακαλύπτει ότι μέσα του κατοικεί κάποιος «άλλος», ικανός για το χειρότερο έγκλημα…

Μια επιτυχημένη συγγραφέας κάνει το λάθος να στρίψει στον επαρχιακό δρόμο που της προτείνουν…

Ένας άντρας πιστεύει πως μπορεί να κλείσει μια συμφωνία με το διάβολο χωρίς να χάσει…

Και μια γυναίκα θεωρεί πως έχει έναν ήρεμο, καλό γάμο, ώσπου κάνει μια αποτρόπαια ανακάλυψη στο γκαράζ του σπιτιού της…

Τέσσερις εμπνευσμένες «μαύρες» ιστορίες που ισορροπούν ανάμεσα στον μεταφυσικό και τον απτό τρόμο, τέσσερις μαγικές εικόνες όπου τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται και το πιο ανεξερεύνητο μυστήριο παραμένει η ίδια η ανθρώπινη ψυχή. Μάστορας του απαιτητικού είδους της νουβέλας, ο King υπογράφει ένα έργο ισάξιο των πρώτων, αριστουργηματικών, συλλογών του. Ένα υποβλητικό κουαρτέτο με βαθιά σκοτεινιά, δίχως άστρα…

Αστέρια Goodreads: 3.98

Αστέρια δικά μου: 5

Επιτέλους πήρα την απόφαση να γράψω για ένα από τα βιβλία που διάβασα μέσα στο καλοκαίρι. Συγκεκριμένα, αυτό το βιβλίο το διάβασα κατά τη διάρκεια των ολιγοήμερων διακοπών μου στη Νάξο. Αχ τι ωραία που ήταν… Για να πω την αλήθεια, δεν νομίζω να ήταν το καταλληλότερο βιβλίο για διακοπές. Για να το διαβάζει κανείς στην ξαπλώστρα, ακούγοντας τη θάλασσα, αλλά εγώ ήθελα σαν τρελή να το διαβάσω και δεν άντεξα μέχρι να έρθει ο χειμώνας και να δημιουργηθεί η κατάλληλη ατμόσφαιρα γι’ αυτό.

Το βιβλίο αυτό αποτελείται από 4 μικρές ιστοριούλες τρόμου. Θα μου πείτε τώρα, «Μα πώς είναι δυνατόν να τρομάξω με ένα βιβλίο;». Κι όμως, σε πολλά σημεία κοίταξα γύρω μου ή πίσω μου, κυρίως όταν διάβαζα βράδυ… Η 1η ιστορία λέγεται «1922» και είναι η μεγαλύτερη ιστορία του βιβλίου. Δε θα σας πω πολλά λόγια για να μη σας κάνω spoiler για την ιστορία, αλλά αυτό που θα σας πω είναι ότι ενώ στην αρχή η ιστορία δεν είναι κάτι το τρομερό, η 1η φράση της ιστορίας με τράβηξε αφάνταστα.

«Ονομάζομαι Γουίλφρεντ Λίλαντ Τέιμς και αυτή είναι η ομολογία μου.»

Λες αμέσως, «Ωχ τι γίνεται τώρα εδώ;». Ξεκινάει έτσι και μετά αρχίζει να σου διηγείται το τι συνέβη και αφήνει αυτή την ομολογία. Και η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν περιμένει στην αρχή αυτό που θα συμβεί στη συνέχεια…

Η 2η ιστορία λέγεται «Ο μεγάλος οδηγός». Πραγματικά όσο τη διάβαζα ήμουν εξοργισμένη. Νομίζω πως σε αυτήν την ιστορία όλες οι γυναίκες θα είναι εξοργισμένες! Πολύ αγωνία για το πώς θα καταλήξουν τα πράγματα και πώς θα τελειώσει η περιπέτεια της πρωταγωνίστριας.

«Το πανηγύρι της επέκτασης» είναι η 3η και αγαπημένη μου ιστορία. Απ’ ότι είδατε και στην περίληψη του βιβλίου, ένας άντρας νομίζει ότι θα κλείσει συμφωνία με τον διάβολο χωρίς να χάσει… Τελικά τι θα συμβεί στο τέλος. Τέλεια ιστορία με πολύ αγωνία. Εγώ κάποια στιγμή σκέφτηκα μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος για να πετύχει αυτά που θέλει και τρόμαξα. Μπορεί οι συμφωνίες με τον διάβολο να μην γίνονται στην πραγματικότητα, αλλά σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο. Είναι πραγματικά τρομακτικό!

Η 4η και τελευταία ιστορία πριν το υστερόγραφο του συγγραφέα λέγεται «Ένας καλός γάμος». Η ιστορία ενός αγαπημένου ζευγαριού με άσχημη κατάληξη. Τι συμβαίνει ότι ο άνθρωπος που ζεις τόσα χρόνια δεν είναι αυτός που νομίζεις;

Τέλος, το βιβλίο κλείνει με το υστερόγραφο του συγγραφέα που λέει μερικά πράγματα για τις ιστορίες του.

Ένα καταπληκτικό βιβλίο που με έκανε πολλές φορές ν’ανατριχιάσω, να αναρωτηθώ τι θα γινόταν αν όλες αυτές οι ιστορίες ήταν πραγματικές και να αγαπήσω ακόμα περισσότερο το ταλέντο και τα βιβλία του Στίβεν Κίνγκ.

Το τέρας έρχεται – Patrick Ness

Το Τέρας Έρχεται

Το Τέρας Έρχεται

Το τέρας έρχεται του Patrick Ness σε εικονογράφηση του Jim Kay

Σελίδες: 215

Εκδοτικός Οίκος: Πατάκη

Εκδόθηκε: 27 Σεπτεμβρίου το 2011

Είδος: δράμα, τρόμος, εφηβικό 

Περίληψη: Το τέρας εμφανίστηκε λίγο μετά τα μεσάνυχτα. Έτσι κάνουν τα τέρατα. Δεν ήταν όμως αυτό που περίμενε ο Κόνορ, το τέρας του εφιάλτη που έβλεπε σχεδόν κάθε βράδυ από τότε που η μητέρα του ξεκίνησε τις θεραπείες, του εφιάλτη με το σκοτάδι και τον άνεμο και το ουρλιαχτό… Αυτό το τέρας είναι διαφορετικό. Πανάρχαιο, άγριο. Και ζητάει από τον Κόνορ το πιο επικίνδυνο πράγμα απ’ όλα. Την αλήθεια. Ο Πάτρικ Νες πλάθει μια ιστορία ξεκινώντας από την τελευταία ιδέα της Σιόμπαν Ντάουντ, που η ίδια δεν πρόλαβε να γράψει λόγω του πρόωρου θανάτου της από καρκίνο. Σκοτεινό και σαρδόνιο αλλά και οδυνηρά αστείο, είναι ένα εκπληκτικά συγκινητικό μυθιστόρημα για τη συμφιλίωση με την ιδέα της απώλειας. 

Αστέρια Goodreads: 4.30

Αστέρια δικά μου: 4

Trailer: 

 

Αυτό το βιβλίο το είχα δει τυχαία σε ένα γνωστό βιβλιοπωλείο όταν ήμουν κοντά στο ταμείο και μου είχε κάνει εντύπωση το εξώφυλλο αλλά και ο τίτλος του. Το εξώφυλλο γιατί πραγματικά μου προκάλεσε μία ανατριχίλα και ο τίτλος επειδή μου θύμισε πολύ έντονα μία σειρά anime που είχα δει κάποτε. Μόνο και μόνο από αυτά τα δύο είχα πεισθεί να το αγοράσω αλλά προτού το κάνω έριξα και μία ματιά στην περίληψη.

Η ιδέα της ιστορίας ήταν της Siobhan Dowd που όμως δεν πρόλαβε να την υλοποιήσει, όπως αναφέρεται και στην περίληψη, λόγω του πρόωρου θανάτου της. Φυσικά το βιβλίο είναι αφιερωμένο στη μνήμη της. Νομίζω πως ο Patrick Ness έκανε πάρα πολύ καλή δουλειά στη μεταφορά αυτής της ιδέας όπως και ο Jim Kay στην εικονογράφησή της. Η γραφή του είναι πάρα πολύ καλή και κατανοητή μιας και το βιβλίο θεωρείται παιδικό – εφηβικό, αν και σε αυτό έχω κάποιες ενστάσεις που θα αναλύσω αργότερα.

Η υπόθεση του βιβλίου επειδή στην αρχή είναι απλή σε κάνει να μην ξέρεις πώς θα εξελιχθεί μετά. Ξέρεις κάποια πράγματα από την αρχή, αλλά δεν ξέρεις πώς συνδέονται με την εμφάνιση του τέρατος ή πώς θα συνδεθούν μετά. Στη συνέχεια μαθαίνεις κι άλλα, κι άλλα και μόνο στο τέλος του βιβλίου μαθαίνεις τελικά γιατί εμφανίστηκε το τέρας και τι ήθελε να πετύχει. Το βιβλίο όπως προανέφερα, θεωρείται παιδικό – εφηβικό, εξάλλου έχει πάρει και βραβείο παιδικού βιβλίου, αλλά εμένα δε μου φάνηκε καθόλου παιδικό. Πρώτον θεωρώ πως έχει μηνύματα και νοήματα που ένα παιδί δε θα έχει ούτε την όρεξη, ούτε την περιέργεια ν’ ανακαλύψει, ειδικά στο κομμάτι που το τέρας λέει τις τρεις ιστορίες στον ήρωα του βιβλίου. Και δεύτερον το θεωρώ αρκετά «τρομακτικό» για παιδιά. Τον λόγο που το λέω τρομακτικό θα τον καταλάβετε αν το διαβάσετε. Εγώ δε θέλω να το αναφέρω τώρα για να μην μαρτυρήσω κομμάτια της υπόθεσης. Για έναν έφηβο πάντως το θεωρώ εξαιρετικό βιβλίο, όπως φυσικά και για έναν ενήλικα. Για μένα δεν έχει σημασία αν ένα βιβλίο θεωρείται παιδικό, εφηβικό ή για ενήλικες. Μπορεί να διαβάσω οτιδήποτε, αρκεί να με τραβήξει η υπόθεσή του ή κάτι από αυτό. Και για να πω την αλήθεια έχω διαβάσει πολλές φορές πανέμορφα εφηβικά βιβλία που δε συγκρίνονται με αυτά που είναι για ενήλικες.

Για τους χαρακτήρες δεν μπορώ να πω και πολλά, μιας και το βιβλίο επικεντρώνεται περισσότερο στον ήρωά του, τον Κόνορ. Μας αναλύει τον χαρακτήρα του, τους φόβους του, τις σκέψεις του, τη συμπεριφορά του. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες είναι άνθρωποι που σχετίζονται με τον Κόνορ. Πχ. η μητέρα του, η γιαγιά του, ο πατέρας του, κάποιοι συμμαθητές του και το τέρας που κι αυτό παίζει σημαντικό ρόλο στο βιβλίο μιας και επηρεάζει πάρα πολύ τον Κόνορ.

Το βιβλίο γενικότερα δεν έχει από την αρχή τρομερή αγωνία, την οποία όμως αποκτά προς το τέλος που θες να μάθεις τις απαντήσεις σε κάποια πολύ σημαντικά ερωτήματα που σου δημιουργούνται κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης του βιβλίου. Το βασικότερο και πιο σημαντικό από αυτά είναι «ποια είναι η αλήθεια του Κόνορ;» Θα μάθουμε άραγε στο τέλος του; Ή μήπως όχι;

Καλό διάβασμα!