Another – Yukito Ayatsuji

Το «Another» ήταν ένα βιβλίο που ήθελα να διαβάσω εδώ και πάρα πολύ καιρό. Το κακό ήταν ότι στα Αγγλικά υπήρχε μόνο σε ηλεκτρονική μορφή. Όταν αγόρασα λοιπόν το kindle ήταν από τα πρώτα βιβλία που είχα στο μυαλό μου ότι ήθελα να διαβάσω.

Το «Another» θεωρείται ένα βιβλίο τρόμου με πολύ μυστήριο και αγωνία. Χωρίζεται σε δύο τόμους και οι δύο μαζί αποτελούν ένα αρκετά μεγάλο βιβλίο. Παρόλα αυτά, το μέγεθός του δεν κουράζει καθόλου. Επίσης, η ίδια ιστορία έχει εκδοθεί και σε manga, αλλά έχει βγει και σε σειρά anime. Πλέον μπορώ να πω με σιγουριά ότι και τα τρία είναι εξίσου αξιόλογα. Εξάλλου οι Ιάπωνες τα πάνε πολύ καλά με τον τρόμο.

Για την υπόθεση δεν θα πω πολλά για να μην σου το χαλάσω αν θελήσεις να το διαβάσεις. Τα γεγονότα διαδραματίζονται σε μία πόλη της Ιαπωνίας τη Yomiyama και ξεκινάει ότι ο πρωταγωνιστής, Koichi Sakakibara μετακομίζει στο σπίτι της γιαγιάς του και ξεκινά το σχολείο πηγαίνοντας στην 3η γυμνασίου. Εκεί βλέπει κάποια πράγματα που του φαίνονται περίεργα και στη συνέχεια μαθαίνει για μία κατάρα που υπάρχει εδώ και χρόνια στην πόλη. Πιο συγκεκριμένα η κατάρα στοιχειώνει την 3η τάξη του γυμνασίου. Τότε ο Koichi αποφασίσει να φτάσει μέχρι το τέλος και να σπάσει αυτόν τον κύκλο που τρομάζει όλους εδώ και πολλά χρόνια. Το θέμα είναι να είναι ο ίδιος έτοιμος να ζήσει τον πραγματικό τρόμο.

Το «Another» είναι ένα βιβλίο που πραγματικά θα σε ανατριχιάσει πολλές φορές όσο το διαβάζεις. Έχει μία πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή με πάρα πολλές ανατροπές. Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης θα σε βάλει κι εσένα στη διαδικασία να ψάξεις μαζί με τον πρωταγωνιστή να ξεκαθαρίσεις τα πράγματα. Να δεις τι τελικά έχει συμβεί. Πίστεψέ με, πολλά έχουν συμβεί που δεν τα περιμένεις. Νομίζω όμως ότι αυτό είναι το ωραίο σε αυτό το βιβλίο, ότι συνεχώς έχει ανατροπές που σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό και σε συνδυασμό με τη σκοτεινή του ατμόσφαιρα θα σε συνεπάρει.

Η γραφή του είναι πολύ απλή και θεωρώ ότι τα Αγγλικά του δε θα σε δυσκολέψουν καθόλου, σε περίπτωση που δεν έχεις συνηθίσει να διαβάζεις Αγγλικά βιβλία.

Αν σου αρέσουν λοιπόν τα βιβλία τρόμου με πολύ μυστήριο σίγουρα θα το λατρέψεις και θα σε κάνει να ψάχνεις κι άλλα βιβλία του είδους μετά από αυτό.

«Half my body is waiting there,

the poor thing.»

Mei Misaki.

Ο κήπος των πειραμάτων (1ο μέρος) – Λόρεν ντε Στεφάνο

13437189Ο κήπος των πειραμάτων (1ο μέρος) – Λόρεν ντε Στεφάνο

Σελίδες: 360

Εκδοτικός Οίκος: Διόπτρα

Εκδόθηκε: 2011

Είδος: Μυστήριο, Ρομάντζο, Φαντασία, Εφηβικό

Περίληψη: Τι θα έκανες αν ήξερες πότε θα πεθάνεις;

Ρίνα, Τζένα, Σέσιλι… Τρεις νύφες σ’ έναν μυστηριώδη κήπο πειραμάτων
Όταν οι επιστήμονες δημιούργησαν τα γενετικά τέλεια παιδιά, όλοι νόμιζαν ότι το μέλλον της ανθρώπινης φυλής είναι εξασφαλισμένο. Αν και η πρώτη γενιά ήταν σχεδόν αθάνατη, ένας ιός σκορπά το θάνατο στις επόμενες γενιές. Είκοσι πέντε χρόνια ζωής το όριο ηλικίας για τους άντρες, είκοσι για τις γυναίκες. Άνθρωποι που μετατρέπονται σε ωρολογιακές βόμβες… Επιστήμονες γενετιστές που ψάχνουν απεγνωσμένα το αντίδοτο… Νεαρά κορίτσια που απάγονται για να γίνουν «νύφες» και να «παράγουν» όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά για να μην εξαφανιστεί το ανθρώπινο είδος από τη γη….
Η δεκαεξάχρονη Ρίνα έχει μόλις τέσσερα χρόνια ζωής όταν πέφτει θύμα απαγωγής από τους «Συλλέκτες» και οδηγείται στον Κήπο των Πειραμάτων, στον μαγικό κόσμο των ψευδαισθήσεων και του πλούτου. Μυστικά μονοπάτια, σκοτεινά δωμάτια, νοσηρά μυστικά, αβεβαιότητα, ψευδαισθήσεις… Άραγε υπάρχει ελπίδα για να ξαναβρεί την ελευθερία της; Θα ξαναβρεί το νήμα που θα την οδηγήσει στον πραγματικό κόσμο;

Αστέρια Goodreads: 3.85

Αστέρια δικά μου: 3

Για να πω την αλήθεια, αυτό που με τράβηξε αρχικά σε αυτό το βιβλίο ήταν το εξώφυλλό του. Το αγόρασα πριν αρκετό καιρό, αλλά πάντα κάτι άλλο έβρισκα να διαβάσω και αυτό έμενε στο ράφι μου. Να φανταστείτε πήρα και το 2ο μέρος χωρίς να έχω διαβάσει ακόμα το 1ο.

Πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να δικαιολογήσω το 3 στη βαθμολογία μου για αυτό το βιβλίο. Ενώ μου άρεσε πολύ η βασική ιστορία, ότι δηλαδή η πρώτη γενιά ήταν σχεδόν αθάνατη, εξαιτίας ενός ιού οι επόμενες γενιές καταδικάζονται. Τα αγόρια ζουν μέχρι τα είκοσι πέντε χρόνια και τα κορίτσια μέχρι τα είκοσι. Η πρωταγωνίστρια ανήκει σε αυτήν τη γενιά και ζει με την αγωνία του θανάτου της, όπως όλα τα παιδιά πλέον. Τότε οι «Συλλέκτες» την πιάνουν και την οδηγούν στον Κήπο των Πειραμάτων με σκοπό να γίνει «νύφη». Μέχρι εδώ λοιπόν όλα καλά. Το πρόβλημα για ‘μένα ήταν ότι ουσιαστικά όσο διάβαζα το βιβλίο ήταν σαν να μη συνέβαινε τίποτ’ άλλο. Εντάξει υπήρχαν κάποιες παραπάνω πληροφορίες, αλλά από εκεί και πέρα τίποτα. Μου θύμισε αρκετά το βιβλίο «η επιλογή», αλλά χωρίς τη θανατηφόρα ασθένεια. Επειδή λοιπόν «η επιλογή» μου άρεσε πάρα πολύ και με κρατούσε σε αγωνία, είχε τη ρομαντική της πλευρά, αυτό εδώ δε με ενθουσίασε και πολύ. Βέβαια απ’ ότι κατάλαβα στο δεύτερο μέρος θα υπάρξει περισσότερο ρομάντζο, ήταν κάτι που εμένα μου έλειψε από το πρώτο. Για αυτούς τους λόγους που ανέφερα παραπάνω μπήκε και το 3. Ήταν ένα ενδιαφέρον βιβλίο, αλλά όχι τόσο ενδιαφέρον έτσι ώστε να με κάνει να διαβάσω αμέσως μετά το 2ο μέρος του.

Σκοτάδι Βαθύ, Δίχως Άστρα – Στίβεν Κινγκ

16028461

Σκοτάδι Βαθύ, Δίχως Άστρα του Στίβεν Κινγκ

Σελίδες: 459

Εκδοτικός Οίκος: Bell

Εκδόθηκε: 2012

Είδος: Μυστήριο, Ψυχολογικό θρίλερ, Τρόμου

Περίληψη: Ποτέ δεν ξέρουμε πραγματικά τους άλλους, κι ακόμα λιγότερο τον εαυτό μας…

Ένας ήσυχος άνθρωπος ανακαλύπτει ότι μέσα του κατοικεί κάποιος «άλλος», ικανός για το χειρότερο έγκλημα…

Μια επιτυχημένη συγγραφέας κάνει το λάθος να στρίψει στον επαρχιακό δρόμο που της προτείνουν…

Ένας άντρας πιστεύει πως μπορεί να κλείσει μια συμφωνία με το διάβολο χωρίς να χάσει…

Και μια γυναίκα θεωρεί πως έχει έναν ήρεμο, καλό γάμο, ώσπου κάνει μια αποτρόπαια ανακάλυψη στο γκαράζ του σπιτιού της…

Τέσσερις εμπνευσμένες «μαύρες» ιστορίες που ισορροπούν ανάμεσα στον μεταφυσικό και τον απτό τρόμο, τέσσερις μαγικές εικόνες όπου τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται και το πιο ανεξερεύνητο μυστήριο παραμένει η ίδια η ανθρώπινη ψυχή. Μάστορας του απαιτητικού είδους της νουβέλας, ο King υπογράφει ένα έργο ισάξιο των πρώτων, αριστουργηματικών, συλλογών του. Ένα υποβλητικό κουαρτέτο με βαθιά σκοτεινιά, δίχως άστρα…

Αστέρια Goodreads: 3.98

Αστέρια δικά μου: 5

Επιτέλους πήρα την απόφαση να γράψω για ένα από τα βιβλία που διάβασα μέσα στο καλοκαίρι. Συγκεκριμένα, αυτό το βιβλίο το διάβασα κατά τη διάρκεια των ολιγοήμερων διακοπών μου στη Νάξο. Αχ τι ωραία που ήταν… Για να πω την αλήθεια, δεν νομίζω να ήταν το καταλληλότερο βιβλίο για διακοπές. Για να το διαβάζει κανείς στην ξαπλώστρα, ακούγοντας τη θάλασσα, αλλά εγώ ήθελα σαν τρελή να το διαβάσω και δεν άντεξα μέχρι να έρθει ο χειμώνας και να δημιουργηθεί η κατάλληλη ατμόσφαιρα γι’ αυτό.

Το βιβλίο αυτό αποτελείται από 4 μικρές ιστοριούλες τρόμου. Θα μου πείτε τώρα, «Μα πώς είναι δυνατόν να τρομάξω με ένα βιβλίο;». Κι όμως, σε πολλά σημεία κοίταξα γύρω μου ή πίσω μου, κυρίως όταν διάβαζα βράδυ… Η 1η ιστορία λέγεται «1922» και είναι η μεγαλύτερη ιστορία του βιβλίου. Δε θα σας πω πολλά λόγια για να μη σας κάνω spoiler για την ιστορία, αλλά αυτό που θα σας πω είναι ότι ενώ στην αρχή η ιστορία δεν είναι κάτι το τρομερό, η 1η φράση της ιστορίας με τράβηξε αφάνταστα.

«Ονομάζομαι Γουίλφρεντ Λίλαντ Τέιμς και αυτή είναι η ομολογία μου.»

Λες αμέσως, «Ωχ τι γίνεται τώρα εδώ;». Ξεκινάει έτσι και μετά αρχίζει να σου διηγείται το τι συνέβη και αφήνει αυτή την ομολογία. Και η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν περιμένει στην αρχή αυτό που θα συμβεί στη συνέχεια…

Η 2η ιστορία λέγεται «Ο μεγάλος οδηγός». Πραγματικά όσο τη διάβαζα ήμουν εξοργισμένη. Νομίζω πως σε αυτήν την ιστορία όλες οι γυναίκες θα είναι εξοργισμένες! Πολύ αγωνία για το πώς θα καταλήξουν τα πράγματα και πώς θα τελειώσει η περιπέτεια της πρωταγωνίστριας.

«Το πανηγύρι της επέκτασης» είναι η 3η και αγαπημένη μου ιστορία. Απ’ ότι είδατε και στην περίληψη του βιβλίου, ένας άντρας νομίζει ότι θα κλείσει συμφωνία με τον διάβολο χωρίς να χάσει… Τελικά τι θα συμβεί στο τέλος. Τέλεια ιστορία με πολύ αγωνία. Εγώ κάποια στιγμή σκέφτηκα μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος για να πετύχει αυτά που θέλει και τρόμαξα. Μπορεί οι συμφωνίες με τον διάβολο να μην γίνονται στην πραγματικότητα, αλλά σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο. Είναι πραγματικά τρομακτικό!

Η 4η και τελευταία ιστορία πριν το υστερόγραφο του συγγραφέα λέγεται «Ένας καλός γάμος». Η ιστορία ενός αγαπημένου ζευγαριού με άσχημη κατάληξη. Τι συμβαίνει ότι ο άνθρωπος που ζεις τόσα χρόνια δεν είναι αυτός που νομίζεις;

Τέλος, το βιβλίο κλείνει με το υστερόγραφο του συγγραφέα που λέει μερικά πράγματα για τις ιστορίες του.

Ένα καταπληκτικό βιβλίο που με έκανε πολλές φορές ν’ανατριχιάσω, να αναρωτηθώ τι θα γινόταν αν όλες αυτές οι ιστορίες ήταν πραγματικές και να αγαπήσω ακόμα περισσότερο το ταλέντο και τα βιβλία του Στίβεν Κίνγκ.

1Q84: βιβλίο 3ο – Haruki Murakami

18279362

1Q84: 3ο βιβλίο του Haruki Murakami

Σελίδες: 506

Εκδοτικός Οίκος: Ψυχογιός

Εκδόθηκε : 2013

Είδος: Φαντασία, Μυστήριο

Περίληψη: Στις λεπτομέρειες συναντιόμαστε, μέσα στους πέντε δρόμους ή στις πέντε γραμμές, στο πεντάγραμμο μιας μεθυσμένης τζαζ κατά το σούρουπο.
Στις ξεκούρδιστες νότες, τις ασύντακτες, βρισκόμαστε, στα μικροπράγματα ερωτευόμαστε, στα ασήμαντα πράγματα.
Κυλιόμενες σλάλες, μια ρωγμή στο μετρό, παντόφλες, πιτζάμες, ένα βάζο τουρσί στο ψυγείο, το σάντουιτς, ένα παλιό αγαπημένο βιβλίο, το μαχαίρι, το όπλο, η παιδική ηλικία, το σχήμα του στήθους σου, οι φωνές στο κεφάλι, χο-χο, μια παρέλαση, μια κραυγή, μια απορία, ξαπλωμένη στην ήβη μια ζεστή αγωνία.
Με κάτι τέτοια υλικά σκαρώνουν το χάρτη τους για να βρεθούν ο Τένγκο και η Αομάμε.
Μα ώσπου να σμίξουν, σμίγει ο χρόνος με τον τόπο, το ημερολόγιο με το χάρτη, η κλεψύδρα με την πυξίδα, σμίγουν, τρελαίνονται, γίνονται ο αληθινός εαυτός τους και ανατινάζονται σε δύο χλομά και πράσινα φεγγάρια από χαρτί.
Και δεν τελειώνουν, ποτέ.

Αστέρια Goodreads: 3.84

Αστέρια δικά μου: 3

Δεν περίμενα ότι θα το πω αυτό, αλλά επιτέλους τελείωσα και τα 3 βιβλία. Το 3ο βιβλίο μάλλον δεν το ξεκίνησα την πιο κατάλληλη στιγμή, επειδή ήμουν πολύ κουρασμένη από το διάβασμα όλης της χρονιάς και καλύτερα θα ήταν να διαβάσω κάτι πιο ανάλαφρο, για τις ώρες που δε θα μελετούσα για τη διπλωματική μου. Κακή επιλογή λοιπόν από την αρχή να ξεκινήσω τότε το 3ο βιβλίο. Για να μην λέω πολλά, από τη βαθμολογία που έβαλα και τη βλέπετε παραπάνω, καταλαβαίνεται ότι το 3ο μέρος του βιβλίου δεν με ενθουσίασε και τόσο πολύ.

Η ιστορία σε σχέση με τα δύο πρώτα βιβλία δεν εξελίσσεται και πολύ και η αλήθεια είναι ότι η παρουσία της Φουκαέρι, που στα άλλα δύο βιβλία ήταν πολύ αισθητή, εδώ που δεν είναι με ενοχλεί. Για την ακρίβεια μου λείπει. Οι εξελίξεις δεν είναι μεγάλες. Η Αομάμε ψάχνει τον Τένγκο, ο Τένγκο την Αομάμε και ο Ουσικάγουα να λύσει το μυστήριο. Το τέλος επίσης με απογοήτευσε υπερβολικά. Περίμενα κάτι συγκλονιστικό, μία μεγάλη ανατροπή. Για να πω την αλήθεια, συνηθισμένη από τα ανατρεπτικά τέλη που δημιουργούν οι Ιάπωνες στις σειρές anime και manga που παρακολουθώ εδώ και χρόνια, περίμενα κάτι παρόμοιο κι εδώ. Κάτι που φυσικά δεν ήρθε ποτέ. Δε θα πω πολλά για το τέλος γι’ αυτούς που δεν το έχουν διαβάσει ακόμα, αλλά εμένα με άφησε εντελώς αδιάφορη. Διάβασα απλά τις τελευταίες σελίδες, το έκλεισα και το έβαλα και πάλι στη βιβλιοθήκη μου. Για ‘μένα αυτό είναι περίεργο, επειδή όταν τελειώνω ένα βιβλίο συνήθως πριν το βάλω και πάλι στο ράφι του ρίχνω μία σύντομη ματιά. Στο εξώφυλλο και οπισθόφυλλο, διαβάζω για ακόμα μία φορά την περίληψη, κάποιες φράσεις που μου άρεσαν… Με αυτό το βιβλίο όμως όλα ήταν διαφορετικά. Απλά το έκλεισα και αυτό λέει πολλά.

Το θετικό είναι πως με εντυπωσίασε πραγματικά η ευφυέστατη ιστορία που έγραψε ο Μουρακάμι. Πραγματικά είναι ό,τι πιο περίεργο έχω διαβάσει, αλλά σαν σύνολο μου άρεσε, εκτός από το τέλος, όπως ανέφερα και παραπάνω. Ενώ μιλούσε για πράγματα φανταστικά με έκανε να τα θεωρήσω δεδομένα στον πραγματικό κόσμο του βιβλίου. Σαν να ήταν κάτι που υπήρχε και ήταν απολύτως φυσιολογικό. Αυτό το στοιχείο μου άρεσε πολύ. Επίσης να ξέρετε τρελαίνομαι για παράλληλους κόσμους. Για τους ρομαντικούς να αναφέρω ότι ο Τένγκο και η Αομάμε είναι ουσιαστικά ερωτευμένοι από τότε που πήγαιναν μαζί σχολείο και ποτέ δεν συναντήθηκαν ξανά. Έψαχναν όμως ο ένας τον άλλον κατά τη διάρκεια και των 3ων βιβλίων.

Γενικότερα το βιβλίο θα το χαρακτήριζα καλό και θα το πρότεινα σε φίλους, αλλά με κάποιες προϋποθέσεις. Να έχουν πολύ ελεύθερο χρόνο για να διαβάσουν και τα τρία βιβλία σε σχετικά κοντινό χρονικό διάστημα και να μπορέσουν ν’ αντέξουν την καταθλιπτική, βαριά ατμόσφαιρα του βιβλίου. Μία ατμόσφαιρα που δεν έχω συναντήσει ξανά σε βιβλίο, αλλά αρκετά βαριά. Θεωρώ επίσης ότι αν ήταν λίγο μικρότερο όλο μαζί,  θα ήταν λιγότερα κουραστικό.

Από ‘μένα αν αποφασίσετε να το διαβάσετε, ελπίζω να σας αρέσει και να το απολαύσετε.

Καλή ανάγνωση!

Blue Monday – Nicci French

13136647

Εκδοτικός Οίκος: Διόπτρα

1η έκδοση : 2011

 

Είδος: Μυστήριο, Αστυνομικό, Θρίλερ

Περίληψη: ΔΕΥΤΕΡΑ
Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΤΑ ΠΙΟ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ…

Μία κοινωνία σοκαρισμένη.
Η φωτογραφία του μικρού Μάθιου στις εφημερίδες φάρος και ελπίδα στην αναζήτησή του. 
Η ψυχοθεραπεύτρια Φρίντα Κλάιν ανήσυχη αντικρίζει την εικόνα του μικρού παιδιού και έρχονται στο νου της τα παράξενα και νοσηρά όνειρα ενός ασθενούς της. Όνειρα που περιγράφουν και με την παραμικρή λεπτομέρεια τα χαρακτηριστικά του παιδιού που τόσο λαχταρά να αποκτήσει ο ασθενής της. Εικόνες πανομοιότυπες…
Απλή σύμπτωση; Παιχνίδια του μυαλού; Ή υπάρχει έστω και η ελάχιστη πιθανότητα να σχετίζονται οι δύο υποθέσεις; Πώς μπορεί η Φρίντα να παραβιάσει το ιατρικό απόρρητο; Πόσο θα βοηθήσουν οι ψυχαναλυτικές γνώσεις της στην εξιχνίαση της υπόθεσης; Και πώς εμπλέκεται σε όλα αυτά μία απαγωγή που είχε γίνει είκοσι χρόνια πριν;
Η Φρίντα θα βρεθεί να πρωτοστατεί στον αγώνα δρόμου για τον εντοπισμό και τη σύλληψη του απαγωγέα. Μόνο που αυτός ο αγώνας δεν είναι μια κούρσα φυσικής αντοχής. Η Φρίντα πρέπει να κατεβεί ως τα πιο σκοτεινά μονοπάτια του μυαλού ενός ψυχοπαθούς, προκειμένου να βρει τις απαντήσεις για το αν ο Μάθιου είναι ζωντανός και πού μπορεί να βρίσκεται.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ 
ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΜΕΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ.

Αστέρια Goodreads: 3.66

Αστέρια δικά μου: 5

Αχ αυτό το βιβλίο… Μου το πρότεινε ένας πολύ καλός μου φίλος πριν από περίπου 2 με 3 χρόνια. Για να πω την αλήθεια δεν μου το πρότεινε απλά, αλλά εδώ και τόσα χρόνια με πρήζει να το διαβάσω. Πάντα έλεγα ότι θα το αγοράσω για να το διαβάσω, αλλά πάντα έβρισκα κάποιο άλλο κι έτσι δεν το αγόραζα… Δεν άντεξε λοιπόν άλλο το παιδί κι έτσι μου το έκανε δώρο στα γενέθλιά μου μαζί με τα δύο επόμενα βιβλία της σειράς που μου τα έφεραν δύο άλλοι φίλοι μου.

Ενώ το ξεκίνησα κάπως διστακτικά και με το ζόρι μπορώ να πω, γιατί είχα ακούσει ότι η υπόθεση εξελίσσεται πολύ αργά, στην πορεία με συνεπήρε η ιστορία και το διάβασα με μεγάλο κέφι και αγωνία. Θεωρώ πως αυτό που με τράβηξε εμένα περισσότερο σε αυτήν την ιστορία ήταν οι αναφορές στην ψυχολογία. Η πρωταγωνίστρια είναι ψυχοθεραπεύτρια και ο πρωταγωνιστής είναι ο θεραπευόμενός της. Για ‘μένα που έχω άμεση σχέση με την ψυχολογία ήταν πολύ συναρπαστικό να προσπαθώ να καταλάβω τι συμβαίνει.

Τα αρνητικά του για ‘μένα ήταν ότι μπορούσα να προβλέψω πολλές φορές τι θα συμβεί στην πορεία της υπόθεσης και στο τέλος με άφησε με ένα μεγάλο ερώτημα που απ’ όσο γνωρίζω δε θα μου λυθεί ούτε στο δεύτερο βιβλίο. Αν και πολλές φορές υπήρχαν αρκετές ανατροπές, προσπαθούσα συνεχώς να καταλάβω τι θα γίνει και τις περισσότερες το έβρισκα. Πάντως συνολικά ήταν ένα πάρα πολύ καλό βιβλίο με ωραία ανάπτυξη χαρακτήρων και όμορφη πλοκή. Είχε πολύ αγωνία αλλά καλό είναι όποιος το διαβάσει να μην πολυσκέφτεται τη συνέχεια, να μην προσπαθεί να ανακαλύψει τι θα συμβεί. Να το διαβάσει απλά και να μάθει την ιστορία.

Αν σας αρέσουν τα αστυνομικά μυθιστορήματα μυστηρίου το Blue Monday είναι ένα υπέροχο βιβλίο για εσάς. Διαβάστε το και ταξιδέψτε στα άδυτα του ανθρώπινου μυαλού μαζί με την ψυχολόγο Frida Klein.

Καλή ανάγνωση!

 

Ο παραβάτης της 7ης εντολής – Agatha Christie

n70

Ο παραβάτης της 7ης εντολής της Agatha Christie

Σελίδες: 221

Εκδοτικός Οίκος: Λυχνάρι

Εκδόθηκε: 1997

Είδος: Μυστήριο, Θρίλερ, Έγκλημα

Περίληψη: Στο Σαιντ Μαίρη-Μηντ, αυτό το ήσυχο και ειρηνικό χωριουδάκι, όπου όλοι τρέφουν ο ένας για τον άλλον, μόνο συμπάθειες και τρυφερά αισθήματα, ο Συνταγματάρχης Πρόδερο συγκεντρώνει όλο το μίσος και την αντιπάθεια. Ακόμα κι ο εφημέριος του χωριού, κάποια Τετάρτη μεσημέρι, παρατήρησε – άπρεπο φυσικά για το σχήμα του – πώς όποιος σκότωνε τον συνταγματάρχη, θα έκανε… μια θεάρεστη πράξη. Κάτι παρόμοιο θα έλεγε και η Λέτις, η κόρη του συνταγματάρχη από τον πρώτο του γάμο. Έτσι, όταν κάποιο μεσημέρι, ο εφημέριος βρίσκει τον Πρόδερο νεκρό, χτυπημένο εξ επαφής μ’ ένα Μάουζερ μικρού διαμετρήματος, ο κύκλος των υπόπτων είναι τόσο ευρύς που θα φέρει σε απόγνωση τον αστυνόμο Σλάκ, κάνοντας τη διαπίστωση πώς ένα σωρό άνθρωποι επιθυμούσαν το θάνατό του. Ποιος σκότωσε λοιπόν; Ποιος, ανεξάρτητα από ελατήριο, είχε και το κουράγιο να στηρίξει το όπλο στον κρόταφο αυτού του μισητού ανθρώπου και να πιέσει τη σκανδάλη; Η μις Μάρπλ, αυτή η αμίμητη γεροντοκόρη, που έχει τη συνήθεια να παρακολουθεί από το ορμητήριό της με ένα ζευγάρι κυάλια τα πουλιά και τους ανθρώπους, μπορεί να είδε ή να ξέρει κάτι, μα σίγουρα κάποια θεωρία θα έχει να «ξεφουρνίσει» που θα φέρει σε πραγματική απόγνωση το δράστη καθώς θα βλέπει να αποκαλύπτεται…

Αστέρια Goodreads: 3.98

Αστέρια δικά μου: 3

Για μένα αυτό το βιβλίο δεν ήταν ούτε καλό, ούτε κακό. Από την αρχή το αγόρασα γιατί ήθελα να διαβάσω ένα κλασσικό βιβλίο μυστηρίου και ήξερα πώς θα διαβαθμιζόταν η πλοκή της ιστορίας. Φυσικά περίμενα ότι θα με ενθουσιάσει περισσότερο αλλά δεν μπορώ να πω ότι με απογοήτευσε κιόλας. Όπως είπα και στην αρχή ήταν κάτι μέτριο για ‘μένα και τη σημερινή εποχή φαντάζομαι.

Δεν μπορώ φυσικά να παραλείψω το πότε γράφηκε το βιβλίο. Η Agatha Christie έγραψε το συγκεκριμένο βιβλίο το 1930. Τότε ήταν άλλα τα πρότυπα και οι συνήθειες της κοινωνίας, γι’ αυτό ίσως μερικά πράγματα μέσα στο βιβλίο ξενίσουν τον αναγνώστη. Εμένα μερικά μου φάνηκαν υπερβολικά δεδομένης της εποχής που τα διαβάζω φυσικά. Κατά τη γνώμη μου η εποχή είναι ένα μειονέκτημα γιατί μπορεί να κάνει κάποιον να χαρακτηρίσει αρνητικά το βιβλίο ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι αυτό που φταίει αλλά η εποχή που γράφηκε. Εγώ προσπάθησα να το παραβλέψω αυτό και να θεωρήσω ότι όλα αυτά που διάβαζα γίνονταν και σήμερα. Για παράδειγμα το πιάσιμο του χεριού μιας κοπέλας από έναν άντρα τότε γινόταν θέμα κουτσομπολιού ενώ σήμερα φαίνεται κάπως «παιδικό».

Εκτός από το άθλιο περιτύλιγμά του, εννοώ το εξώφυλλο, τα χαρτί και κάποια ορθογραφικά, ήταν ένα καλό βιβλίο. Είχε μυστήριο και αγωνία για το ποιος τελικά είναι ο δολοφόνος. Πέρα από αυτά φυσικά η πλοκή ήταν πολύ συνηθισμένη. Κάποιος δολοφονείται σε ένα χωριό και όλοι ψάχνουν τον δολοφόνο, ενώ φαίνεται πως οι ύποπτοι είναι πολλοί. Όλη αυτή η συνταγή αν και αρκετά συνηθισμένη νομίζω πως τελικά με τράβηξε με τις ανατροπές που είχε και καταλήγοντας τελικά τη λύση του μυστηρίου.

Αυτό που με δυσαρέστησε ιδιαιτέρως ήταν ότι ενώ το βιβλίο είναι από τη σειρά της Μις Μάρπλ, δηλαδή η Μις Μάρπλ είναι αυτή που ουσιαστικά καταλήγει στη λύση του μυστηρίου, σε όλο το βιβλίο διηγείται την ιστορία ο εφημέριος του χωριού. Η Μις Μάρπλ εμφανίζεται σε ελάχιστα σημεία και φυσικά στο τέλος που βρίσκει τον δολοφόνο.

Πέρα λοιπόν από το παραπάνω μειονέκτημα και τη συνηθισμένη εξέλιξη λόγω της εποχής που γράφηκε, ήταν ένα καλό βιβλίο για να σας κρατήσει για λίγο συντροφιά μιας και είναι και αρκετά μικρούλι. Παρόλα αυτά αν σας αρέσουν τα βιβλία με τις πολλές ανατροπές και την έξυπνη υπόθεση, μην το προτιμήσετε.

Καλή ανάγνωση!

 

 

1Q84: βιβλίο 2ο – Haruki Murakami

1Q84 βιβλίο 2ο - Haruki Murakami

1Q84 βιβλίο 2ο – Haruki Murakami

1Q84: 2ο βιβλίο του Haruki Murakami

Σελίδες: 416

Εκδοτικός Οίκος: Ψυχογιός

Εκδόθηκε : 2009

Είδος: Φαντασία, Μυστήριο

Περίληψη: Τα χάρτινα φεγγαράκια χρειάζεται να τα πιστέψεις (λιγάκι αλλά παράφορα) για να γίνουν όλα αληθινά. Έτσι όπως ενσαρκώνονται και αγιάζουν ο έρωτας, η αγάπη, το νόημα. Έτσι όπως ενανθρωπίζεται το Φως. Ή όπως ανατέλλουν τα χάρτινα φεγγάρια στην Πόλη των γάτων, σ’ αυτή την απροσδιόριστη δεκαετία, στην αρχέγονη εποχή που είναι το 1Q84, η γιαπωνέζικη και παγκόσμια χρονιά του πιο μεγάλου ερωτηματικού. Της μεγάλης Απορίας. Του μεγάλου Κενού. Η Αομάμε και ο Τένγκο πλησιάζουν ακόμα ο ένας τον άλλο, για να γεμίσουν με έρωτα το κενό του πλανήτη, να πλουτίσουν με έρωτα την απορία και τη ζητιανιά του εαυτού τους. Ξένοι σκοποί και προορισμοί γραμμένοι με σπρέι στον υπόγειο, ο φόνος, η εκδίκηση, η τιμωρία, ένας συγγραφέας-φάντασμα, μια ανήλικη νύφη, η συνουσία ως μετουσίωση, μεταφορά στον ίδιο πάντα τόπο, στο χρονότοπο της συνάντησης. Στο χρονότοπο ενός αθέατου φιλιού. Το πολυσυζητημένο magnum opus του Μουρακάμι συνιστά ένα πρωτοφανές αφηγηματικό ξεφάντωμα, ένα πανηγύρι λέξεων, εικόνων, αισθήσεων και, όταν τελειώνει η φαντασμαγορία, αυτό που μένει δεν είναι παρά μια απλούστατη -και γι’ αυτό ασύλληπτα συναρπαστική- ιστορία αγάπης, ένα ερωτικό παραμύθι που συνοψίζεται στο αφοπλιστικό, παράφορο, λυτρωτικό κράτημα των χεριών.

Αστέρια Goodreads: 4.03

Αστέρια δικά μου: 3

Μιας κι έχω κάνει ήδη πριν κάποιες μέρες μία παρουσίαση του πρώτου μέρους του 1Q84, δεν έχω να πω και πάρα πολλά για το δεύτερο, παρά μόνο να σχολιάσω κάποια επιπλέον στοιχεία που φανερώθηκαν σε αυτό.

Όπως είχα πει και στην παρουσίαση του 1ου βιβλίου, αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν το γεγονός ότι ενώ όσο το διάβαζα δεν είχα καμία αγωνία για το τι θα συμβεί, ούτε τα γεγονότα που περιέγραφε ήταν συγκλονιστικά, με έκανε να θέλω να το διαβάζω. Σαν να με είχε «μαγέψει» χωρίς να το καταλαβαίνω. Η βαθμολογία μου για το 2ο βιβλίο είναι πιο χαμηλή επειδή προς το τέλος βαρέθηκα κι επειδή μπήκε αρκετά το φανταστικό στοιχείο μέσα στο βιβλίο, κάτι που δε μου άρεσε και πολύ. Βέβαια θεωρώ πως αν και τα τρία βιβλία ήταν σε ένα θα μου άρεσε περισσότερο και δε θα με είχε πιάσει βαρεμάρα… Ενώ τώρα λέω: «Εντάξει, τελείωσα και το 2ο ας κάνω ένα διάλειμμα μέχρι να πάρω το 3ο» και μετά το ξεχνάω ή το καθυστερώ και μου φεύγει η περιέργεια για το τι θα γίνει στη συνέχεια.

Όσον αφορά το 2ο βιβλίο ήταν αρκετά καλό, όχι σαν το 1ο βέβαια αν κι έχει υψηλότερη βαθμολογία. Σε αυτό το βιβλίο μου λύθηκαν πολλές απορίες που είχα για πολλά πράγματα που αναφέρονταν στο 1ο και επίσης υπήρχαν και αρκετές εξελίξεις. Όπως είπα βέβαια μπαίνει αρκετά το φανταστικό κομμάτι στην ιστορία, κάτι που εμένα με χάλασε κάπως, αν και από την αρχή ήξερα πως το βιβλίο έχει και φανταστικά στοιχεία. Αυτό που μου αρέσει πολύ από την αρχή είναι ο δεσμός που έχουν οι δύο πρωταγωνιστές. Ενώ στα βιβλία συμβαίνουν πάρα πολλά γεγονότα που ανοίγουν διάφορες πόρτες και δημιουργούν απορίες, ο αναγνώστης γνωρίζει σχεδόν από την αρχή ότι υπάρχει αυτός ο δεσμός μεταξύ τους και περιμένει πότε επιτέλους θα συναντηθούν. Μπορώ να πω πως στο 2ο βιβλίο υπάρχει αρκετή εξέλιξη και σε αυτόν τον τομέα. Πολλά ή μάλλον σχεδόν όλα όσα συμβαίνουν τους αφορούν και τους κάνουν να έρθουν πιο κοντά, αλλά ταυτόχρονα τους απομακρύνουν κιόλας. Τέλος σε αυτό το βιβλίο λόγω των γεγονότων φαίνονται και οι αδυναμίες των ηρώων, κάτι που τους κάνει πιο συμπαθείς αλλά και πιο κατανοητούς προς τον αναγνώστη.

Όπως είπα και στην αρχή δεν μπορώ να γράψω και πάρα πολλά για το 2ο βιβλίο μιας και έχω αναλύσει περισσότερο το βιβλίο και την άποψη μου στο 1ο. Καλύτερα να το διαβάσετε μόνοι σας και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Τώρα μου απομένει το 3ο βιβλίο για να ολοκληρώσω αυτό το έργο του Haruki Murakami και να έχω μία πιο σωστή και ολοκληρωμένη άποψη.

Καλό διάβασμα σε όλους!