10ο Bazaar βιβλίου Βήμα FM

13509075_1064323386976146_9169019628969858114_n

Εδώ και κάποιες μέρες δεν γράφω καθόλου. Δεν είναι ότι δεν θέλω, απλά περνάω μία περίεργη θα έλεγα περίοδο, κι αυτό με κάνει να μην έχω όρεξη για οτιδήποτε. Σιγά σιγά προσπαθώ και πάλι να ξεκινήσω τις παλιές μου συνήθειες και έκανα την αρχή με το bazaar βιβλίου που έκανε Το βήμα στο Γκάζι. Πέρυσι, είχα πάρει αρκετά βιβλιαράκια αλλά φέτος δυστυχώς έφυγα πολύ απογοητευμένη.

Έψαχνα τα υπόλοιπα βιβλία από τη σειρά «Απαγορευμένα ερωτικά μυθιστορήματα» και κάποια του Γιάννη Μαρή. Δυστυχώς, δεν βρήκα τίποτα από αυτά. Επίσης τα βιβλία ήταν πολύ λιγότερα από πέρυσι. Τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε.

Γενικά είχε πολλά βιβλία σχετικά με χόμπι, ιατρικά βιβλία, παιδικά, κάποια ιστορικά και λίγα μυθιστορήματα. Αυτά που βρήκα κάπως πιο ενδιαφέροντα ήταν τα βιβλία του Τσιφόρου και δύο τόμοι με ποιήματα του Καβάφη, αλλά για άλλα είχα πάει, επομένως δεν αγόρασα κάτι για να σου δείξω.

Για να πω την αλήθεια περισσότερη ώρα περπάτησα για να φτάσω εκεί παρά έκατσα στο bazaar. Φυσικά το bazaar είναι για καλό σκοπό, επομένως μπορείς απλά να πας να ρίξεις μία ματιά μήπως σου γυαλίσει κάτι.

In the forest, under cherries in full bloom – Ango Sakaguchi

IMG_20160615_141501[1]

Η αγάπη μου για την Ιαπωνία και την ιαπωνική κουλτούρα είναι πλέον γνωστή σχεδόν σε όλους. Παρόλα αυτά, αυτό δεν φαίνεται από το πόσο έχω ασχοληθεί με την ιαπωνική λογοτεχνία. Ήρθε η ώρα λοιπόν να το κάνω και αυτό, ξεκινώντας από αυτή τη μικρή ιστορία που γράφτηκε από τον Ango Sakaguchi το 1947 και μεταφράστηκε στα Αγγλικά, πολλά χρόνια μετά, το 1997.

Η ιστορία μας μιλά για έναν φοβερό ληστή που ζούσε στα βουνά και η συνάντησή του με τη γυναίκα που του άλλαξε πραγματικά τη ζωή.

Το βασικό όμως δεν είναι τόσο η υπόθεση της ιστορίας που θα έλεγα ότι είναι άκρως ανατριχιαστική, αλλά οι συμβολισμοί που εμπεριέχει. Φυσικά όλα αυτά είναι δύσκολο να τα καταλάβεις από την πρώτη ανάγνωση, αλλά σε συνδυασμό πάντα και με τη σειρά anime που σου δείχνει με έναν κάπως πιο σύγχρονο και κωμικό τρόπο την ιστορία, σίγουρα θα δεις περισσότερα.

Αυτό που από την αρχή σχεδόν θα δεις είναι ότι υπάρχει μία συνεχής μάχη και σύγκρουση ανάμεσα στα δύο φύλα. Τελικά ποιος είναι πιο ισχυρός, ο τρομερός ληστής που ζει στα βουνά ή η γυναίκα που του έκλεψε την καρδιά και με τη χάρη της προσπαθεί να τον χειριστεί; Ο Ango σε αυτήν την ιστορία χρησιμοποίησε το άνθος της κερασιάς που είναι ουσιαστικά ένα εθνικό σύμβολο για την Ιαπωνία ως κάτι τρομερό και πολύ ισχυρό απέναντι σε έναν άντρα φοβερό που τρομάζουν όλοι βλέποντάς τον. Κάποιοι αναφέρουν ότι μέσα από την ιστορία του ο Ango θέλει να δείξει και τη μάχη ανάμεσα στο παλιό και το νέο. Ο ληστής συμβολίζει το παλιό. Είναι ένας άνθρωπος που πετυχαίνει ό,τι θέλει με τη βία, ζει στα βουνά και δεν τα πάει καλά με τους ανθρώπους. Αντίθετα η γυναίκα προτιμά την πόλη, τα στολίδια και τους καλούς τρόπους. Ποιος όμως τελικά θα βγει κερδισμένος από αυτήν τη μάχη; Και τελικά τι είναι αυτό που μας μένει στο τέλος;

Στην αρχή της ιστορίας του Ango στην σειρά anime αναφέρεται στην εισαγωγή ότι ο Ango έγραψε την ιστορία εμπνευσμένος από προσωπικές του εμπειρίες. Αναφέρεται ότι στον πόλεμο είχε δει ανθρώπους να καίγονται κάτω από τις κερασιές στον βομβαρδισμό του Τόκιο. Σε δοκίμιά του αναφέρει συγκεκριμένα:

«Αυτά συνέβησαν, όταν έφεραν και έκαψαν τους νεκρούς στο όρος Ουένο. Ακριβώς τότε με τις κερασιές ολάνθιστες, ένα δάσος νεκρό από ανθρώπους. Με μόνο τον άνεμο ν’ ακούγεται. Η παγερή σιωπή, σ’έκανε να θέλεις να το σκάσεις μακριά.»

Μπορεί αυτή η τραυματική εμπειρία που καταγράφει και στα δοκίμιά του, να τον έκαναν να χρησιμοποιήσει τα άνθη κερασιάς ως κάτι τρομερό που προκαλεί φόβο.

Μέσα από αυτήν την μικρή ιστορία θα μπορέσεις να έχεις μία πρώτη επαφή με το έργο του.

bosque-cerezos-flor-004

Ο βασιλιάς της Αβάνας – Pedro Juan Gutierrez

IMG_20160601_140456[1]

Στους δρόμους της Αβάνας του 1990 ένας έφηβος προσπαθεί να επιβιώσει. Η ιστορία του είναι η αφορμή για να ξετυλιχτεί μπροστά στα μάτια μας ένας κόσμος τρομακτικός και αποκαλυπτικός: ζητιάνοι, πόρνες, τραβεστί, μικροπωλητές, αλήτες, μπεκρήδες, άνθρωποι που ζουν στα ερείπια εγκαταλειμμένων κτιρίων, άφραγκοι, πεινασμένοι, πάντοτε στα όρια του θανάτου. Επιμένουν όμως να αγωνίζονται για να ζήσουν μια μέρα ακόμα, να αγαπήσουν και να αγαπηθούν, να βρουν κάπου τρυφερότητα. Αυτό μόνο.


***

Διάβαζα για τον βρόμικο ρεαλισμό του Γκουτιέρεζ και δεν πολυκαταλάβαινα τι εννοούσαν. Μετά από αυτό το βιβλίο κατάλαβα απολύτως τι εννοούν. Για τον βασιλιά της Αβάνας έχω ανάμεικτα συναισθήματα. Από τη μία ήταν ένα βιβλίο που θα έλεγα ότι κατά κάποιον τρόπο με σόκαρε και από την άλλη ήταν ένα βιβλίο που δεν μου άφησε τίποτα. Νομίζω ότι σε μερικά χρόνια δε θα θυμάμαι καν ότι το διάβασα. Ίσως βέβαια ακουστεί κάπως σκληρό αυτό, αλλά έτσι αισθάνομαι.

Επειδή όμως ξεκίνησα με σκληρά λόγια, ας αναφέρω αυτά που μου άρεσαν σε αυτό. Ο βασιλιάς της Αβάνας είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται πάρα πολύ εύκολα. Η γραφή είναι πολύ απλή και μέσα από αυτό γνώρισα την Αβάνα του ’90, αν και δεν μου δημιούργησε και τόσο ευχάριστη εικόνα γι’ αυτήν. Παρόλα αυτά, μου μετέφερε άριστα αυτό που ήθελε. Την φτώχεια, την εξαθλίωση, το πόσο μεγάλη σημασία για έναν άνθρωπο και τη διαμόρφωση του χαρακτήρα του έχει το πού μεγαλώνει και κάτω από ποιες συνθήκες. Ο Ρέι, ο ήρωας του βιβλίου, είναι ένας έφηβος που ζει στον δρόμο και κάνει οτιδήποτε για να επιβιώσει, χωρίς όμως καμία ελπίδα για «πραγματική» ζωή. Απογοητευμένος από όλους και όλα είναι σαν να ζει σαν ζόμπι. Στο μόνο που βρίσκει ευχαρίστηση είναι η σεξουαλική επαφή που την αποζητά απεγνωσμένα συνεχώς. Παρόλα αυτά, και ο ίδιος αναφέρει μέσα στο βιβλίο ότι ζούμε χωρίς κανένα σκοπό και απλά επιβιώνουμε μέχρι να έρθει η ώρα να πεθάνουμε.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας, με ενόχλησαν αρκετά οι ωμές και βρόμικες σκηνές σεξ. Κυριολεκτικά βρόμικες και πολύ συχνές. Ο Ρέι ήταν πραγματικά αχόρταγος με το σεξ και με κάθε ευκαιρία ο Γκουτιέρεζ μας περιέγραφε μία σκηνή σεξ, με κάθε λεπτομέρεια.  Αυτό για να πω την αλήθεια μετά από κάποιο σημείο με κούρασε αρκετά. Επίσης, αναφέρει ότι ήταν άνθρωπος που του άρεσε η βρόμα. Δεν μπορώ ακόμα να εξηγήσω αν απλά ο Γκουτιέρεζ το αναφέρει ως «βίτσιο» του πρωταγωνιστή ή με αυτό ήθελε να πει κάτι άλλο.

Παρ’ όλες τις καταχρήσεις, τη κακή ζωή και την συνεχή απελπισία του πρωταγωνιστή, ο συγγραφέας είναι σαν να του δίνει συνεχώς την ευκαιρία να λυτρωθεί. Παρόλα αυτά, ο Ρέι δεν αρπάζει την ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή. Είναι απόλυτα αυτοκαταστροφικός. Αυτό είναι απίστευτα ξεκάθαρο στο βιβλίο.

Τέλος, παρόλο που γενικά η ιστορία δεν «μίλησε» μέσα μου, μου άρεσε πάρα πολύ το τέλος. Το θεώρησα πολύ ανατρεπτικό και μου έφτιαξε την εικόνα που είχα μέχρι τότε για το βιβλίο. Κατά τη γνώμη μου δίνει στον ήρωά του τη λύτρωση που είχε απορρίψει όλες τις προηγούμενες φορές. Αυτό το κάνει σίγουρα μιας ιστορία με νόημα αλλά σίγουρα για γερά, πολύ γερά στομάχια.

Για ‘μένα ήταν το πρώτο βιβλίο του Γκουτιέρεζ αλλά σίγουρα όχι το τελευταίο. Αν και δεν ήταν ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει, είχε κάτι που με κέρδισε και ακόμα δεν μπορώ να εξηγήσω τι. Θεωρώ πάντως, πως είναι μια καλή αρχή για να γνωρίσεις τον συγγραφέα.

Καλοκαιρινές αλλαγές

Η σημερινή ανάρτηση θα είναι κάπως διαφορετική. Έχει φυσικά να κάνει με τη δημιουργία αλλά δεν έχει να κάνει με το βιβλίο.

Όταν αλλάζουν οι εποχές και ο καιρός, αλλάζει και η διάθεσή μου. Έτσι, προσπαθώ να αλλάζω πράγματα στο δωμάτιό, μου ανάλογα με αυτή. Φυσικά προσπαθώ να το κάνω με τον πιο οικονομικό τρόπο γι’ αυτό συνήθως ψάχνω πώς να φτιάξω πράγματα μόνη μου ή να αγοράσω κάποια οικονομικά κομμάτια.

Σε αυτήν την ανάρτηση θα σου δείξω πώς άλλαξα εγώ το δωμάτιό μου αν θες να πάρεις κάποιες ιδέες και να μου πεις και τη γνώμη σου.

Φέτος γενικά παίζει πολύ στα περιοδικά το μπόχο στυλ και η αλήθεια είναι ότι ενώ παλαιότερα το μισούσα, φέτος το λατρεύω. Προσπάθησα λοιπόν με κάποιες αλλαγές να δημιουργήσω μία μπόχο  καλοκαιρινή ατμόσφαιρα στο δωμάτιό μου.

Αυτό που έκανα είναι να αγοράσω κάποιες καινούριες θήκες για τα μαξιλάρια μου, να αλλάξω το ύφασμα στο προσκέφαλο του κρεβατιού μου, να βάλω ένα ριχτάρι για σκέπασμα, να βάλω ξύλινα σουπλά στα κομοδίνα μου, να φτιάξω μόνη μου έναν πίνακα ανακοινώσεων όπως εγώ τον ήθελα, να αγοράσω κάποια διακοσμητικά σε χρώμα θαλασσί και μπλε και να γεμίσω κάποια βάζα με πετρούλες και χαλικάκια. Όλα αυτά κόστισαν πραγματικά πολύ λίγα χρήματα.

Δες το αποτέλεσμα.

Αυτό που μου λείπει ακόμα είναι μία ονειροπαγίδα που θέλω να κρεμάσω στο παράθυρό μου, αλλά θέλει λίγο περισσότερο ψάξιμο.

Η κλασσική ιαπωνική λογοτεχνία σε anime

Είναι γνωστή πλέον σε όλους, ή τουλάχιστον στους περισσότερους, η αγάπη μου για την Ιαπωνία. Έχω περάσει αρκετά χρόνια βλέποντας anime και διαβάζοντας manga. Έτυχε αυτά τα χρόνια να δω εξαιρετικές σειρές anime και μία από αυτές ήταν και το aoi bungaku.Aoi Bungaku Series Σε αυτήν τη σειρά έχει γίνει μεταφορά κάποιων κλασσικών βιβλίων ιαπωνικής λογοτεχνίες σε anime. Σε αυτήν την ανάρτηση όμως, δε θα μιλήσω τόσο για το αν μου άρεσε ή όχι το anime, που πραγματικά το λάτρεψα, αλλά για τα βιβλία που έμαθα μέσα από αυτό. Είμαι σίγουρη ότι πολλοί φαν των anime μετά από αυτή τη σειρά, έψαξαν να μάθουν δυο πράγματα παραπάνω και για τα βιβλία που μάθανε από αυτό, όπως έκανα κι εγώ. Δυστυχώς, κανένα από αυτά τα έργα δεν έχει μεταφραστεί στα Ελληνικά, αλλά μπορείς να τα βρεις στα Αγγλικά, εκτός φυσικά κι αν γνωρίζεις Ιαπωνικά επομένως, ακόμα καλύτερα.

Οι δύο πρώτες ιστορίες είναι του Osamu Dazai. Είναι το εκπληκτικό και αγαπημένο που απ’ όλα τα υπόλοιπα της σειράς, «No longer human» και το επίσης όμορφο «Run Melos!».

No_Longer_Human_(Osamu_Dazai_novel)_coverΤο πρώτο πραγματεύεται τη ζωή ενός ανθρώπου με έντονα συναισθήματα απομόνωσης απέναντι στην  κοινωνία και την ανθρωπότητα. Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει ακόμα αλλά στη σειρά η ιστορία ήταν φοβερή και σου άφηνε μία θλίψη, η οποία εξάλλου εξουσιάζει τον Dazai. Το συγκεκριμένο βιβλίο υπάρχει και σε manga που αποτελείται από τρεις τόμους. Όπως επίσης το 2009 μεταφέρθηκε και στην μεγάλη οθόνη. 000a

runmelosΤο δεύτερο βιβλίο του Osamu Dazai, το «Run Melos!», μιλά για έναν θεατρικό συγγραφέα που γράφει την ιστορία «Run Melos» και αντιμετωπίζει το αίσθημα προδοσίας απέναντι στον παιδικό του φίλο. Αν δεις τη σειρά θα καταλάβεις αμέσως ότι η ιστορία είναι εμπνευσμένη από την ελληνική μυθολογία.

Το βιβλίο εκτός από την ιστορία «Run Melos!» περιλαμβάνει κι άλλες ιστορίες του Dazai.

7415847Η επόμενη ιστορία είναι του Natsume Soseki και λέγεται «Kokoro» που στα ιαπωνικά σημαίνει καρδιά. Μας μιλά για έναν νεαρό άνδρα που ζει στο Τόκιο του 1914 με μία χήρα και την κόρη της. Κάποια στιγμή προσκαλεί στο σπίτι του τον παιδικό του φίλο, που είναι μοναχός, να ζήσει μαζί του, ελπίζοντας να τον βοηθήσει. Όταν ο μοναχός ερωτεύεται την κόρη της χήρας, δημιουργείται μιας ρήξη μεταξύ τους. Η ιστορία παρουσιάζεται και από την οπτική γωνία του νεαρού αλλά και αυτή του μοναχού. Η ιστορία επικεντρώνεται πολύ στον εγωισμός και την ενοχή, όπως και τον ρόλο της οικογένειας και τις αξίες.

Φανταστική ιστορία και πολύ δραματική, όπως σχεδόν όλες όσες παρουσιάζονται στη σειρά.

31NRhsEyY8L.SX316Η τέταρτη ιστορία είναι το «Hell screen» του Ryunosuke Akutagawa. Η ιστορία επικεντρώνεται στον Yoshihide το καλύτερο ζωγράφο της χώρας, που καλείται να δημιουργήσει το καλύτερό του έργο. Αυτό είναι μία εικόνα του βασιλιά της χώρας, μέσα στο μαυσωλείο του. Στον δεσποτικό κόσμο του βασιλιά ο Yoshihide δεν μπορεί να δει εκτός από τον πόνο των πολιτών. Τότε αποφασίζει να το τελευταίο του έργο ως φόρο τιμής στην χώρα όπως αληθινά είναι.

Ακόμα μία εκπληκτική ιστορία που λέει πολλά.

ImageΕπίσης μία ιστορία του Ryonosuke Akutagawa είναι το «The spider’s thread». Η ιστορία μιλά για τον Kandata, έναν κακό ληστή που εκτελείται και πηγαίνει στην κόλαση. Το μόνο καλό που είχε κάνει στην ζωή του ήταν να μην σκοτώσει μία αράχνη που συνάντησε στην πόλη. Η αράχνη του ρίχνει έναν ιστό για να σκαρφαλώσει στον παράδεισο. Η χαρά του διαρκεί για λίγο, καθώς συνειδητοποιεί ότι κι άλλοι σκαρφαλώνουν μαζί με αυτόν.

Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να δεις τι τελικά θα κάνει ο ήρωας της ιστορίας.

51s4NNj4AEL._SX355_BO1,204,203,200_Η τελευταία ιστορία είναι το «In the forest, under cherries in full bloom» του Ango Sakaguchi. Ένας ληστής βρίσκει μία όμορφη γυναίκα και την αναγκάζει να γίνει γυναίκα του. Παρόλα αυτά, εκείνη δεν είναι αυτό που φαίνεται.

Το συγκεκριμένο το διαβάζω αυτές τις μέρες.

Αυτές οι ιστορίες εμπεριέχονται στη σειρά και αν δεν τις έχεις διαβάσει, ή ακόμα κι αν τις έχεις αξίζει τον κόπο να δεις τη σειρά μιας και είναι πραγματικά πολύ αξιόλογη, αν και αρκετά δραματική. Εμένα η αγαπημένη μου ιστορία ήταν η πρώτη, το «No longer human» αλλά και οι άλλες είναι εξίσου αξιόλογες και αξίζει να τις διαβάσεις. Εξάλλου, για να επέλεξαν οι ίδιοι οι Ιάπωνες να συμπεριλάβουν τα συγκεκριμένα έργα σε σειρά anime, σημαίνει ότι και για εκείνους έχουν μεγάλη αξία.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ!

thank-you-thanks-to-my-best-friend-Favim.com-3761645

Αυτή είναι μία πολύ ιδιαίτερη ανάρτηση. Ξέρεις, εγώ όταν είμαι χαρούμενη και συγκινημένη γράφω. Βέβαια τις περισσότερες φορές γράφω σε χαρτί, αλλά τώρα θα κάνω μία εξαίρεση. Μέσα από αυτή την ανάρτηση θα ήθελα να ευχαριστήσω με όλη μου την καρδιά τον κύριο Μιχάλη που στο αφιέρωμα που έκανε στο podcast του για τα βιβλιοφιλικά blog που παρακολουθεί, ανέφερε και το δικό μου και μάλιστα το χαρακτήρισε έτσι όπως θέλω κι εγώ να αισθάνεται κάποιος όταν είναι εδώ. Κεφάτο. Πραγματικά για ‘μένα αυτό σημαίνει πάρα πολλά. Ένα μεγάλο, πάρα πολύ μεγάλο ευχαριστώ λοιπόν.

Με αφορμή λοιπόν αυτό, θέλω να ευχαριστήσω όλες τις φίλες μου, πλέον, από τα blog αλλά και όλους όσους διαβάζουν τις αναρτήσεις σου και απαντούν ή όχι σε αυτές, που με έχουν στηρίξει όλο αυτόν τον καιρό. Για ‘μένα αυτό το blog είναι το καταφύγιό μου που μπορώ να γράφω όσα θέλω, όπως τα θέλω και όποτε θέλω. Να γράφω τα πάντα και να συζητώ με όσους τα διαβάζουν. Εδώ αισθάνομαι τόσο ο εαυτός μου και αυτό θεωρώ ότι είναι το πιο σημαντικό.

Και πάλι λοιπόν, ευχαριστώ πάρα πολύ όλους!

Καλό ξημέρωμα.

Book Haul Μαΐου 2016

Αυτός ο μήνας πήγε αρκετά καλά για ‘μένα αναγνωστικά αλλά και σε σχέση με τις αγορές μου. Τα κατάφερα και δεν ξόδεψα πάρα πολλά χρήματα για βιβλία. Όσα αγόρασα ήταν αρκετά οικονομικά και τα ήθελα πολύ.

IMG_20160603_191534[1]

Τα δύο πρώτα βιβλία τα βρήκα σε πολύ καλή τιμή και τα δύο μαζί. Ήθελα εδώ και καιρό να διαβάσω κάποιο βιβλίο του Gutierrez και τελικά επέλεξα αυτά τα δύο για αρχή. Και με τη Zadie Smith κάτι παρόμοιο έγινε. Ήθελα πολύ να διαβάσω ένα βιβλίο της, αν και νομίζω ότι ξεκίνησα από το λάθος βιβλίο. Μαζί με αυτό αγόρασα το το βιβλίο «Love Story», επηρεασμένη και από το υπέροχο εξώφυλλό του. Τα δύο τελευταία είναι βιβλία ιαπωνικής λογοτεχνίας και τα αγόρασα επειδή αγαπώ την ιαπωνική λογοτεχνία και γενικά την Ιαπωνία, απ’ ότι έχεις καταλάβει αλλά και επειδή ετοιμάζω μία ανάρτηση για βιβλία ιαπωνικής λογοτεχνίας.

Τα βιβλία που διάβασα τον Μάιο ήταν το «Νόμος περί τέκνων», το «Embassy of Cambodia», «Η νυχτερίδα» του Nesbo και ο πρώτος τόμος του «Another». Επίσης διάβασα το manga τρόμου, «Hideout», το graphic novel «Τρεις σκιές» και το πρώτο τεύχος του Giant Days.

Αυτό από ‘μένα. Εσύ τι αγόρασες και τι διάβασες τον μήνα που πέρασε;