Έκθεση βιβλίου στο Πασαλιμάνι 2016

Την τελευταία μέρα της έκθεσης και μία ώρα πριν τελειώσει δεν άντεξα και την επισκέφθηκα. Πλέον δεν θέλω να αγοράζω βιβλία από εκθέσεις μιας και οι τιμές είναι περίπου οι ίδιες με των βιβλιοπωλείων και επίσης αγοράζω πια όλα μου τα βιβλία από συγκεκριμένο βιβλιοπωλείο. Παρόλα αυτά, ήθελα να κάνω μία βόλτα κι αν έβρισκα κάτι σε καλή τιμή, θα το αγόραζα.

Ε! Τελικά βρήκα. Το τελευταίο διάστημα έχω «κολλήσει» με τις εκδόσεις Πατάκης κι έτσι πήγα αμέσως στο κιόσκι τους. Βρήκα δύο βιβλία σε πολύ καλές τιμές,

IMG_20160629_125448[1]

που τα ήθελα πάρα πολύ εδώ και καιρό κι όλο καθυστερούσα να τα αγοράσω. Είχε φυσικά και πολλά άλλα που ήθελα, αλλά συγκρατήθηκα και πήρα μόνο αυτά τα δύο.

Αυτά τα λίγα για σήμερα. Εσύ επισκέφθηκες φέτος την έκθεση;

10ο Bazaar βιβλίου Βήμα FM

13509075_1064323386976146_9169019628969858114_n

Εδώ και κάποιες μέρες δεν γράφω καθόλου. Δεν είναι ότι δεν θέλω, απλά περνάω μία περίεργη θα έλεγα περίοδο, κι αυτό με κάνει να μην έχω όρεξη για οτιδήποτε. Σιγά σιγά προσπαθώ και πάλι να ξεκινήσω τις παλιές μου συνήθειες και έκανα την αρχή με το bazaar βιβλίου που έκανε Το βήμα στο Γκάζι. Πέρυσι, είχα πάρει αρκετά βιβλιαράκια αλλά φέτος δυστυχώς έφυγα πολύ απογοητευμένη.

Έψαχνα τα υπόλοιπα βιβλία από τη σειρά «Απαγορευμένα ερωτικά μυθιστορήματα» και κάποια του Γιάννη Μαρή. Δυστυχώς, δεν βρήκα τίποτα από αυτά. Επίσης τα βιβλία ήταν πολύ λιγότερα από πέρυσι. Τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε.

Γενικά είχε πολλά βιβλία σχετικά με χόμπι, ιατρικά βιβλία, παιδικά, κάποια ιστορικά και λίγα μυθιστορήματα. Αυτά που βρήκα κάπως πιο ενδιαφέροντα ήταν τα βιβλία του Τσιφόρου και δύο τόμοι με ποιήματα του Καβάφη, αλλά για άλλα είχα πάει, επομένως δεν αγόρασα κάτι για να σου δείξω.

Για να πω την αλήθεια περισσότερη ώρα περπάτησα για να φτάσω εκεί παρά έκατσα στο bazaar. Φυσικά το bazaar είναι για καλό σκοπό, επομένως μπορείς απλά να πας να ρίξεις μία ματιά μήπως σου γυαλίσει κάτι.

Καλοκαιρινές αλλαγές

Η σημερινή ανάρτηση θα είναι κάπως διαφορετική. Έχει φυσικά να κάνει με τη δημιουργία αλλά δεν έχει να κάνει με το βιβλίο.

Όταν αλλάζουν οι εποχές και ο καιρός, αλλάζει και η διάθεσή μου. Έτσι, προσπαθώ να αλλάζω πράγματα στο δωμάτιό, μου ανάλογα με αυτή. Φυσικά προσπαθώ να το κάνω με τον πιο οικονομικό τρόπο γι’ αυτό συνήθως ψάχνω πώς να φτιάξω πράγματα μόνη μου ή να αγοράσω κάποια οικονομικά κομμάτια.

Σε αυτήν την ανάρτηση θα σου δείξω πώς άλλαξα εγώ το δωμάτιό μου αν θες να πάρεις κάποιες ιδέες και να μου πεις και τη γνώμη σου.

Φέτος γενικά παίζει πολύ στα περιοδικά το μπόχο στυλ και η αλήθεια είναι ότι ενώ παλαιότερα το μισούσα, φέτος το λατρεύω. Προσπάθησα λοιπόν με κάποιες αλλαγές να δημιουργήσω μία μπόχο  καλοκαιρινή ατμόσφαιρα στο δωμάτιό μου.

Αυτό που έκανα είναι να αγοράσω κάποιες καινούριες θήκες για τα μαξιλάρια μου, να αλλάξω το ύφασμα στο προσκέφαλο του κρεβατιού μου, να βάλω ένα ριχτάρι για σκέπασμα, να βάλω ξύλινα σουπλά στα κομοδίνα μου, να φτιάξω μόνη μου έναν πίνακα ανακοινώσεων όπως εγώ τον ήθελα, να αγοράσω κάποια διακοσμητικά σε χρώμα θαλασσί και μπλε και να γεμίσω κάποια βάζα με πετρούλες και χαλικάκια. Όλα αυτά κόστισαν πραγματικά πολύ λίγα χρήματα.

Δες το αποτέλεσμα.

Αυτό που μου λείπει ακόμα είναι μία ονειροπαγίδα που θέλω να κρεμάσω στο παράθυρό μου, αλλά θέλει λίγο περισσότερο ψάξιμο.

Η κλασσική ιαπωνική λογοτεχνία σε anime

Είναι γνωστή πλέον σε όλους, ή τουλάχιστον στους περισσότερους, η αγάπη μου για την Ιαπωνία. Έχω περάσει αρκετά χρόνια βλέποντας anime και διαβάζοντας manga. Έτυχε αυτά τα χρόνια να δω εξαιρετικές σειρές anime και μία από αυτές ήταν και το aoi bungaku.Aoi Bungaku Series Σε αυτήν τη σειρά έχει γίνει μεταφορά κάποιων κλασσικών βιβλίων ιαπωνικής λογοτεχνίες σε anime. Σε αυτήν την ανάρτηση όμως, δε θα μιλήσω τόσο για το αν μου άρεσε ή όχι το anime, που πραγματικά το λάτρεψα, αλλά για τα βιβλία που έμαθα μέσα από αυτό. Είμαι σίγουρη ότι πολλοί φαν των anime μετά από αυτή τη σειρά, έψαξαν να μάθουν δυο πράγματα παραπάνω και για τα βιβλία που μάθανε από αυτό, όπως έκανα κι εγώ. Δυστυχώς, κανένα από αυτά τα έργα δεν έχει μεταφραστεί στα Ελληνικά, αλλά μπορείς να τα βρεις στα Αγγλικά, εκτός φυσικά κι αν γνωρίζεις Ιαπωνικά επομένως, ακόμα καλύτερα.

Οι δύο πρώτες ιστορίες είναι του Osamu Dazai. Είναι το εκπληκτικό και αγαπημένο που απ’ όλα τα υπόλοιπα της σειράς, «No longer human» και το επίσης όμορφο «Run Melos!».

No_Longer_Human_(Osamu_Dazai_novel)_coverΤο πρώτο πραγματεύεται τη ζωή ενός ανθρώπου με έντονα συναισθήματα απομόνωσης απέναντι στην  κοινωνία και την ανθρωπότητα. Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει ακόμα αλλά στη σειρά η ιστορία ήταν φοβερή και σου άφηνε μία θλίψη, η οποία εξάλλου εξουσιάζει τον Dazai. Το συγκεκριμένο βιβλίο υπάρχει και σε manga που αποτελείται από τρεις τόμους. Όπως επίσης το 2009 μεταφέρθηκε και στην μεγάλη οθόνη. 000a

runmelosΤο δεύτερο βιβλίο του Osamu Dazai, το «Run Melos!», μιλά για έναν θεατρικό συγγραφέα που γράφει την ιστορία «Run Melos» και αντιμετωπίζει το αίσθημα προδοσίας απέναντι στον παιδικό του φίλο. Αν δεις τη σειρά θα καταλάβεις αμέσως ότι η ιστορία είναι εμπνευσμένη από την ελληνική μυθολογία.

Το βιβλίο εκτός από την ιστορία «Run Melos!» περιλαμβάνει κι άλλες ιστορίες του Dazai.

7415847Η επόμενη ιστορία είναι του Natsume Soseki και λέγεται «Kokoro» που στα ιαπωνικά σημαίνει καρδιά. Μας μιλά για έναν νεαρό άνδρα που ζει στο Τόκιο του 1914 με μία χήρα και την κόρη της. Κάποια στιγμή προσκαλεί στο σπίτι του τον παιδικό του φίλο, που είναι μοναχός, να ζήσει μαζί του, ελπίζοντας να τον βοηθήσει. Όταν ο μοναχός ερωτεύεται την κόρη της χήρας, δημιουργείται μιας ρήξη μεταξύ τους. Η ιστορία παρουσιάζεται και από την οπτική γωνία του νεαρού αλλά και αυτή του μοναχού. Η ιστορία επικεντρώνεται πολύ στον εγωισμός και την ενοχή, όπως και τον ρόλο της οικογένειας και τις αξίες.

Φανταστική ιστορία και πολύ δραματική, όπως σχεδόν όλες όσες παρουσιάζονται στη σειρά.

31NRhsEyY8L.SX316Η τέταρτη ιστορία είναι το «Hell screen» του Ryunosuke Akutagawa. Η ιστορία επικεντρώνεται στον Yoshihide το καλύτερο ζωγράφο της χώρας, που καλείται να δημιουργήσει το καλύτερό του έργο. Αυτό είναι μία εικόνα του βασιλιά της χώρας, μέσα στο μαυσωλείο του. Στον δεσποτικό κόσμο του βασιλιά ο Yoshihide δεν μπορεί να δει εκτός από τον πόνο των πολιτών. Τότε αποφασίζει να το τελευταίο του έργο ως φόρο τιμής στην χώρα όπως αληθινά είναι.

Ακόμα μία εκπληκτική ιστορία που λέει πολλά.

ImageΕπίσης μία ιστορία του Ryonosuke Akutagawa είναι το «The spider’s thread». Η ιστορία μιλά για τον Kandata, έναν κακό ληστή που εκτελείται και πηγαίνει στην κόλαση. Το μόνο καλό που είχε κάνει στην ζωή του ήταν να μην σκοτώσει μία αράχνη που συνάντησε στην πόλη. Η αράχνη του ρίχνει έναν ιστό για να σκαρφαλώσει στον παράδεισο. Η χαρά του διαρκεί για λίγο, καθώς συνειδητοποιεί ότι κι άλλοι σκαρφαλώνουν μαζί με αυτόν.

Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να δεις τι τελικά θα κάνει ο ήρωας της ιστορίας.

51s4NNj4AEL._SX355_BO1,204,203,200_Η τελευταία ιστορία είναι το «In the forest, under cherries in full bloom» του Ango Sakaguchi. Ένας ληστής βρίσκει μία όμορφη γυναίκα και την αναγκάζει να γίνει γυναίκα του. Παρόλα αυτά, εκείνη δεν είναι αυτό που φαίνεται.

Το συγκεκριμένο το διαβάζω αυτές τις μέρες.

Αυτές οι ιστορίες εμπεριέχονται στη σειρά και αν δεν τις έχεις διαβάσει, ή ακόμα κι αν τις έχεις αξίζει τον κόπο να δεις τη σειρά μιας και είναι πραγματικά πολύ αξιόλογη, αν και αρκετά δραματική. Εμένα η αγαπημένη μου ιστορία ήταν η πρώτη, το «No longer human» αλλά και οι άλλες είναι εξίσου αξιόλογες και αξίζει να τις διαβάσεις. Εξάλλου, για να επέλεξαν οι ίδιοι οι Ιάπωνες να συμπεριλάβουν τα συγκεκριμένα έργα σε σειρά anime, σημαίνει ότι και για εκείνους έχουν μεγάλη αξία.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ!

thank-you-thanks-to-my-best-friend-Favim.com-3761645

Αυτή είναι μία πολύ ιδιαίτερη ανάρτηση. Ξέρεις, εγώ όταν είμαι χαρούμενη και συγκινημένη γράφω. Βέβαια τις περισσότερες φορές γράφω σε χαρτί, αλλά τώρα θα κάνω μία εξαίρεση. Μέσα από αυτή την ανάρτηση θα ήθελα να ευχαριστήσω με όλη μου την καρδιά τον κύριο Μιχάλη που στο αφιέρωμα που έκανε στο podcast του για τα βιβλιοφιλικά blog που παρακολουθεί, ανέφερε και το δικό μου και μάλιστα το χαρακτήρισε έτσι όπως θέλω κι εγώ να αισθάνεται κάποιος όταν είναι εδώ. Κεφάτο. Πραγματικά για ‘μένα αυτό σημαίνει πάρα πολλά. Ένα μεγάλο, πάρα πολύ μεγάλο ευχαριστώ λοιπόν.

Με αφορμή λοιπόν αυτό, θέλω να ευχαριστήσω όλες τις φίλες μου, πλέον, από τα blog αλλά και όλους όσους διαβάζουν τις αναρτήσεις σου και απαντούν ή όχι σε αυτές, που με έχουν στηρίξει όλο αυτόν τον καιρό. Για ‘μένα αυτό το blog είναι το καταφύγιό μου που μπορώ να γράφω όσα θέλω, όπως τα θέλω και όποτε θέλω. Να γράφω τα πάντα και να συζητώ με όσους τα διαβάζουν. Εδώ αισθάνομαι τόσο ο εαυτός μου και αυτό θεωρώ ότι είναι το πιο σημαντικό.

Και πάλι λοιπόν, ευχαριστώ πάρα πολύ όλους!

Καλό ξημέρωμα.

Η τραγικότητα της ειρωνείας

overlays-most-liked-life-books-Favim.com-4220351

Δεν είμαι σίγουρη ότι κάνω καλά που κάνω αυτήν την ανάρτηση, αλλά με τρώει μέσα μου και θέλω να το μοιραστώ με κάποιον που έχουμε την ίδια αγάπη για τα βιβλία.

Χθες, είχα πάει για διάβασμα και καφέ. Ήμουν πολύ χαρούμενη που μετά από ένα κουραστικό πρωινό, θα μπορούσα ήρεμα ν’ απολαύσω το βιβλίο μου σε ένα ήσυχο καφέ. Όταν έφτασα, το καφέ ήταν γεμάτο κόσμο, έξω αλλά και μέσα. Μπήκα στο εσωτερικό να δω τι ακριβώς συμβαίνει. Αρχικά νόμιζα ότι έκαναν παρουσίαση κάποιου βιβλίου ή είχε συνάντηση κάποια λέσχη ανάγνωσης. Μία κυρία καθόταν σε ένα ψηλό σκαμπό και διάβαζε αποσπάσματα από ένα βιβλίο, που αρχικά δεν είχα δει, και οι υπόλοιποι άκουγαν με προσοχή. Και ξαφνικά άρχισαν όλοι να γελούν. Όχι να γελούν απλά, να γελούν κοροϊδευτικά. Στην αρχή νόμιζα ότι δεν κατάλαβα καλά. Δεν μπορεί να συνέβαινε αυτό που νόμιζα. Είδα το βιβλίο που κρατούσε η κυρία στα χέρια της. Ήταν ένα βιβλίο ελληνικής λογοτεχνίας με έντονο ερωτικό περιεχόμενο.

Αργότερα έμαθα ότι δεν είχαν φυσικά παρουσίαση βιβλίου, ούτε είχε κάποια λέσχη συνάντηση, αλλά είχε συνάντηση μία πολύ γνωστή ομάδα από το facebook που ασχολείται με βιβλία. Αυτό που συνέβη ήταν ότι κάποιος διάβαζε αποσπάσματα από το βιβλίο, κυρίως τα ερωτικά, με έντονο τρόπο, με πάθος θα έλεγα και οι υπόλοιποι γελούσαν.

Βγήκα έξω υπερβολικά ενοχλημένη από αυτό που αντίκρισα μέσα. Δεν ευχαριστήθηκα ούτε το βιβλίο μου, ούτε τον καφέ μου.

Με αυτή την ανάρτηση δεν προσπαθώ να υπερασπιστώ τον συγγραφέα ή το βιβλίο, μιας και δεν το έχω διαβάσει, ούτε είναι του γούστου μου. Σκέψου ότι είναι και από αυτά που σνομπάρω. Παρόλα αυτά, η εικόνα ήταν πολύ άσχημη. Θεωρώ ότι οι συναντήσεις των βιβλιόφιλων γίνονται για να μοιραστούν τις απόψεις τους για βιβλία που αγαπούν, όχι για να χλευάσουν βιβλία. Αν δεν σου αρέσει γράψε την κριτική σου γι’ αυτό, ή πες την, αλλά μην κάνεις κάτι τέτοιο. Μην κάνεις σχόλια του τύπου «Καλά ποιος θα έδινε λεφτά γι’ αυτό;» γιατί ο διπλανός σου μπορεί να έδινε ή να έχει δώσει. Μπορεί κι εγώ να μην διαβάζω ελληνική λογοτεχνία, παρόλο που πραγματικά λατρεύω κάποιους συγγραφείς ως ανθρώπους πχ. την κυρία Λένα Μαντά. Την έχω γνωρίσει από κοντά και πραγματικά είναι απίστευτος άνθρωπος. Έχω διαβάσει κάποια βιβλία της αλλά γενικά δεν είναι τόσο του στυλ μου. Ποτέ όμως δε θα πάρω βιβλίο της στην παρέα μου ή σε συνάντηση που μπορεί να κάνω και να αρχίσω να κοροϊδεύω αυτό που διάβασα. Και στο κάτω κάτω για να πουλάνε αυτά τα βιβλία σημαίνει ότι υπάρχει κόσμος που κάτι βρίσκει σε αυτά, τα αγαπά. Όλα είναι θέμα γούστου. Έχεις την επιλογή να μην το διαβάσεις. Τι σε νοιάζει πώς εκδόθηκε ή γιατί εκδόθηκε ένα βιβλίο. Μην το αγοράσεις. Μην το διαβάσεις. Γράψε εσύ κάτι καλύτερο. Δυστυχώς στις μέρες μας υπάρχει πολύ αδικία. Άνθρωποι που δεν αξίζουν παίρνουν τα εύσημα για πολλά, αλλά τι να κάνουμε έτσι είναι η ζωή. Εσύ κράτα την αξιοπρέπειά σου και αγάπα τη λογοτεχνία.

ΥΓ. Αυτή την ανάρτηση δεν την έκανα για να προσβάλλω κανέναν, απλά έτυχε να είμαι μπροστά σε αυτό το περιστατικό και ήθελα να δω και την άποψη όσων διαβάζουν τις αναρτήσεις μου γι’ αυτό. Ελπίζω να μη μου βγει σε κακό…

Αληθινά μέρη σε σειρές anime

Παρακολουθώ σειρές anime εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Θεωρώ, όπως έχω πει πάρα πολλές φορές, ότι έχουν να δώσουν κάτι μοναδικό στον θεατή που δεν μπορεί να του δώσει μία οποιαδήποτε άλλη σειρά. Αυτό που σήμερα θέλω να μοιραστώ μαζί σου είναι κάτι που ενώ έβλεπα anime καιρό δεν το είχα πάρει χαμπάρι από την αρχή.

FI (1)

Οι δημιουργοί των anime, πολλές φορές μέσα στην σειρά χρησιμοποιούν μέρη που υπάρχουν και στην πραγματικότητα. Όχι μόνο μνημεία, αλλά και ουσιαστικά «ασήμαντα» μέρη μιας πόλης. Όταν κατάλαβα ότι σε πάρα πολλές σειρές συμβαίνει αυτό, πραγματικά ενθουσιάστηκα μιας και, ελπίζω να μην ακουστεί πολύ χαζό, θα ήθελα να επισκεφθώ το μέρος όπου υπήρχε στο αγαπημένο μου anime. Ένα ταξίδι στην Ιαπωνία είναι όνειρο ζωής για ‘μένα αλλά όταν ξέρω ότι κάποια μέρη από τις αγαπημένες μου σειρές, που μου έχουν δώσει πολλά, μα πάρα πολλά, υπάρχουν και στην πραγματικότητα είναι ακόμα ένα κίνητρο για να πάω κάποια στιγμή.

Ίσως αυτή η ανάρτηση στην πραγματικότητα να μη σε νοιάζει και η αλήθεια είναι ότι αν δεν βλέπεις anime είναι λογικό, αλλά ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σου επειδή όταν το έμαθα μου έκανε εντύπωση. Επίσης, αχ αυτοί οι Ιάπωνες πόσο πολύ με εντυπωσιάζουν, βέβαια όχι πάντα θετικά, αλλά αυτό ας το αφήσουμε…