Κριτικές βιβλίων

Το κορίτσι του τρένου – Hawkins Paula


IMG_20150602_135824[1]ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΤΑ ΙΔΙΑ
Η Ρέιτσελ παίρνει το ίδιο τρένο κάθε πρωί. Ξέρει ότι θα σταματήσει στον ίδιο σηματοδότη, την ίδια ώρα, και θα αντικρίσει τα ίδια σπίτια δίπλα στις ράγες. Αρχίζει, μάλιστα, να νιώθει οικεία με το ζευγάρι που ζει σ’ ένα από αυτά. «Τζες» και «Τζέισον» τους αποκαλεί. Η ζωή τους, στα δικά της μάτια, είναι τέλεια. Μακάρι να μπορούσε και η Ρέιτσελ να είναι τόσο ευτυχισμένη.

ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ
Και μια μέρα βλέπει κάτι που τη σοκάρει. Κρατάει μόλις μία στιγμή μέχρι να ξεκινήσει και πάλι το τρένο, αλλά είναι αρκετό. Κι αυτό αλλάζει τα πάντα. Τώρα η Ρέιτσελ έχει την ευκαιρία να γίνει μέρος της ζωής που παρακολουθούσε από μακριά. Τώρα ήρθε η ώρα να το καταλάβουν κι εκείνοι: είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα κορίτσι του τρένου…

Επιτέλους βρήκα χρόνο να γράψω την κριτική μου και γι’ αυτό το βιβλίο. Περίμενα πώς και πώς να το κάνω μιας και είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα μέχρι τώρα το 2015. Πολλοί το χαρακτήριζαν ως το βιβλίο της χρονιάς, γι’ αυτό και ήθελα απελπισμένα να το διαβάσω. Τον τελευταίο καιρό προσπαθώ να μειώσω τα βιβλία που αγοράζω κάθε μήνα, μέχρι τουλάχιστον να διαβάσω αυτά που έχω, αλλά αυτό ήθελα οπωσδήποτε να το αποκτήσω.

«Το κορίτσι του τρένου» είναι ένα πάρα πολύ καλογραμμένο βιβλίο που μου θύμισε πολύ «Το κορίτσι που εξαφανίστηκε», την ταινία, το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει ακόμα. Είναι γραμμένα σαν ημερολόγιο και σε κάθε κεφάλαιο εναλλάσσονται τα πρόσωπα κάτι που εμένα μου άρεσε πάρα πολύ. Πολλές ανατροπές μέχρι το τέλος και κάτι που με ενθουσίασε ήταν το ότι υποψιάζεσαι συνεχώς όλους τους χαρακτήρες που σου παρουσιάζονται. Προς το τέλος το διάβαζα μανιασμένα γιατί ήθελα τόσο πολύ να μάθω τι τελικά έχει συμβεί;

Όσον αφορά τους χαρακτήρες, ήταν από τις λίγες φορές που δεν «δέθηκα» περισσότερο με κάποιον από τους χαρακτήρες ή δεν συμπάθησα περισσότερο κάποιον. Τώρα θα μου πεις, μα καλά πώς γίνεται να μην προτίμησες κάποιον; Κι όμως γίνεται. Όλοι οι χαρακτήρες ενώ μου ήταν γενικά συμπαθείς, είχαν και κάτι, ένα χαρακτηριστικό ή μία συνήθεια για παράδειγμα, που με έκανε να αλλάζω γνώμη γι’ αυτούς. Η κεντρική ηρωίδα είναι η Ρέιτσελ, μία αλκοολική γυναίκα που δεν μπορεί να ξεπεράσει τον χωρισμό της, ενώ έχει περάσει αρκετός καιρός. Κατά κάποιον τρόπο, πενθεί τη χαμένη της σχέση και συνεχίζει να πίνει σαν να θέλει να τιμωρηθεί που δεν μπόρεσε να την κρατήσει ζωντανή. Περνάει αρκετό χρόνο στο τρένο, κάτι που θεωρώ πως την ανακουφίζει και σε μένα δεν ακούγεται περίεργο μιας και έχω παρατηρήσει πολλές φορές ότι οι διαδρομές με το τρένο με βοηθούσαν να χαλαρώνω και να μην σκέφτομαι τυχόν προβλήματα. Ένα άλλο από τα κεντρικά πρόσωπα που έχει στο βιβλίο μαζί με τη Ρέιτσελ δικά της κεφάλαια είναι η Μέγκαν, γι’ αυτήν δε θα πω πολλά γιατί είναι ωραίο να τα ανακαλύψεις όταν το διαβάσεις. Θα πω απλά ότι από την αρχή φαίνεται να δυσλειτουργεί στην καθημερινότητά της. Τα υπόλοιπα θα τα δεις μόνη σου. Και τέλος η Άννα, μία γυναίκα που ζει την τέλεια ζωή εκτός από τις φορές που διαταράσσεται από μία συγκεκριμένη γυναίκα. Όλες παλεύουν με λάθη και ενοχές και οι ζωές τους θα δεις ότι συνδέονται άμεσα.

Αν σου αρέσουν τα θρίλερ μυστηρίου θα το λατρέψεις σίγουρα! Αν το έχεις διαβάσει, θα χαρώ πολύ να ακούσω τη γνώμη σου. Καλή ανάγνωση!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s