Κριτικές βιβλίων

Ο ωκεανός στο τέλος του δρόμου – Neil Gaiman


Μετά από τόσο καιρό που έχω να γράψω για κάποιο βιβλίο επιτέλους πήρα τη μεγάλη απόφαση να το κάνω. Αυτό γιατί πριν δύο περίπου μέρες συνειδητοποίησα ότι είχα ξεχάσει ότι έχω διαβάσει το βιβλίο που γι’ αυτό θα γράψω σήμερα, «Ο ωκεανός στο τέλος του δρόμου» του Νηλ Γκάιμαν.

IMG_1070

Για αυτό το βιβλίο είχα ακούσει τόσα μα τόσα πολλά. Ήταν να το αγοράσω στα Αγγλικά όταν μία μέρα που έκανα βόλτα στο public του Συντάγματος το βρήκα και στα Ελληνικά. Έτσι δεν έχασα την ευκαιρία, το βούτηξα αμέσως. Βρισκόταν για αρκετό καιρό στη βιβλιοθήκη μου γιατί, κλασσικά, αγοράζω κάτι με ενθουσιασμό, πριν τελειώσω το προηγούμενο βιβλίο και μετά αποφασίζω να διαβάσω κάτι άλλο. Μετά από καιρό λοιπόν αποφάσισα να το ξεκινήσω.

Το βιβλίο είναι σχετικά μικρούλι γι’ αυτό και δε με κούρασε καθόλου. Στην αρχή είναι πολύ ενδιαφέρον γιατί υπάρχει μία ατμόσφαιρα μυστηρίου που σε κάνει να θες να το συνεχίσεις για να δεις τι θα συμβεί στη συνέχεια. Η ιστορία ξεκινά με τον πρωταγωνιστή του βιβλίου που επιστρέφει στο μέρος όπου μεγάλωσε για την κηδεία του πατέρα του. Τότε του έρχονται διάφορες αναμνήσεις από το παρελθόν και ξυπνούν μέσα του αναμνήσεις που ήταν θαμμένες για χρόνια. Από εκεί και πέρα η ιστορία διαδραματίζεται στο παρελθόν όταν εκείνος ήταν παιδί και μαθαίνουμε ακριβώς τι είχε συμβεί στη ζωή του που τον έκανε να αλλάξει τόσο, να μη θυμάται κάποια πράγματα και να προσπαθεί να ξεχάσει άλλα. Οι μεγαλύτεροι εφιάλτες του γίνονται πραγματικότητα και μπλέκει σε διάφορες περιπέτειες που για ένα παιδί είναι απίστευτα τρομακτικές.

IMG_1071

Η αλήθεια είναι ότι όταν μπήκε στη μέση το φανταστικό κομμάτι του βιβλίου, απογοητεύτηκα πάρα πολύ. Η ιστορία ήταν πολύ παιδική και με όχι και τόσο πολύ ενδιαφέρον. Όμως είχε μέσα πολλά τραγικά στοιχεία. Αυτό δεν μπορώ να σας το εξηγήσω τόσο καλά τώρα γιατί φοβάμαι ότι θα σας μαρτυρήσω κάτι που δεν πρέπει. Όταν το διαβάσετε θα καταλάβετε μόνοι σας. Αυτό που θα σας πω είναι ότι ενώ όταν το τελείωσα δεν θεωρούσα ότι ήταν ότι καλύτερο είχα διαβάσει, όταν κάθησα και σκέφτηκα κάποια περιστατικά που περιγράφονταν στο βιβλίο, συνειδητοποίησα ότι μάλλον τα πράγματα δεν ήταν όπως φαίνονταν. Μπορεί όλη αυτή η περιπέτεια να ήταν παιδική, επειδή συνέβη σε ένα παιδί, αλλά δε σημαίνει ότι τα πράγματα έγιναν ακριβώς έτσι όπως τα διαβάσατε. Στο διαδίκτυο υπάρχουν διάφορες εξηγήσεις και συμπεράσματα για το τέλος της ιστορίας. Ο καθένας μπορεί να φτιάξει το δικό του τέλος, καλό ή κακό. Αυτή ήταν και η μαγεία του.

Κατά κάποιον τρόπο μετά από όλα αυτά το αγάπησα αυτό το βιβλίο, για τον τρόπο που προσπάθησε να μας μεταφέρει, αθώα, κάποια πράγματα και καταστάσεις. Μέσα από τα μάτια ενός παιδιού που ακόμα και σαν ενήλικας μπορεί να παραμένει παιδί σε κάποιες περιπτώσεις.

Διαβάστε το και πείτε μου τη γνώμη σας!

Advertisements

2 thoughts on “Ο ωκεανός στο τέλος του δρόμου – Neil Gaiman

  1. Νομίζω πως το έχει αυτό το αντίκτυπο ο Gaiman, γράφει σχετικά απλές και πολλές φορές παιδικές ιστορίες, αλλά όταν τις τελειώνεις σου μένουν στο μυαλό. Το ίδιο έπαθα με το Coraline! Τώρα θέλω να διαβάσω και το Sandman ^^

    1. Σίγουρα θα διαβάσω κι εγώ και κάποιο άλλο βιβλίο του. Αυτό το βιβλίο φαίνεται απλό αλλά κρύβει πολλά και τα περισσότερα τα καταλαβαίνεις αφού το τελειώσεις. Δεν ξέρω αν είναι και τα υπόλοιπα που έχει γράψει έτσι, αλλά θα το διαπιστώσω διαβάζοντάς τα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s