Κριτικές βιβλίων

Στο καφέ της χαμένης νιότης – Πατρίκ Μοντιάνο


article_1229532154

Στο καφέ της χαμένης νιότης του Πατρίκ Μοντιάνο

Σελίδες: 151

Εκδοτικός Οίκος: Πόλις

Εκδόθηκε: 2013 (1η έκδοση το 2007)

Είδος: Νουάρ, Δράμα, Ρομάντζο

Περίληψη: «Παρίσι, δεκαετία του ’60· μια νεαρή γυναίκα εξαφανίζεται. Το μόνο που γνωρίζουμε γι’ αυτήν είναι το ψευδώνυμο της: Λουκί. Συχνάζει μαζί με άλλους μποέμ τύπους στο «Cafe της χαμένης νιότης».

Μα ποια ήταν; Ο Πατρίκ Μοντιανό δίνει τον λόγο σε όλους όσοι τη γνώριζαν, μα ελάχιστα την ήξεραν πραγματικά: έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ, έναν φοιτητή, έναν εκκολαπτόμενο μυθιστοριογράφο, αλλά και τον σύζυγο της Λουκί. Παράλληλα την ακούμε να περιγράφει τη ζωή της, μια ζωή χωρίς ορίζοντα, σ’ ένα Παρίσι φωτογραφημένο σε άσπρο-μαύρο.

Ο Μοντιανό είναι μία από τις πιο ωραίες φωνές της γαλλικής λογοτεχνίας, αλλά και μια μουσική που συνοδεύεται από απλές λέξεις και σιωπές. Δεν ξέρουμε με ποια μαγεία ο συγγραφέας επιτυγχάνει τη δημιουργία αυτής της ατμόσφαιρας, γεμάτης μυστήριο και μελαγχολία. Κατορθώνει να ρίξει φως σε ανώνυμα πρόσωπα και να τα καταστήσει ιδιαιτέρως σαγηνευτικά».

Αστέρια Goodreads: 3.33

Αστέρια δικά μου: 3

Δεν περίμενα ποτέ ότι θα με πείσουν να διαβάσω ένα τέτοιου είδους βιβλίο. Συνήθως διαλέγω να διαβάσω βιβλία με περισσότερο μυστήριο ή φαντασία. Η κυρία στο βιβλιοπωλείο που πήγα με έπεισε να το αγοράσω και να το ξεκινήσω αμέσως. Για να πω την αλήθεια η απογοήτευσή μου ήταν τόσο μεγάλη από το τελευταίο αίνιγμα, που ήθελα να διαβάσω κάτι εντελώς διαφορετικό. Το άλλο που με τράβηξε ήταν το υπέροχο εξώφυλλό του.

Η γραφή του Μοντιάνο μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε. Ήταν απλή αλλά ταυτόχρονα λυρική και πραγματικά σε μετέφερε σε μία άλλη εποχή. Στο Παρίσι του ’60. Το βιβλίο είναι αρκετά μελαγχολικό και δε θα το πρότεινα για κάποιον που δεν είναι τόσο καλά ψυχολογικά, να το ξεκινήσει. Παρόλα αυτά είναι ένα καλό βιβλίο. Η υπόθεση κατά τη γνώμη μου αρκετά φτωχή, δηλαδή αυτό που πάντα φοβάμαι από τέτοιου είδους βιβλία. Είναι πολύ όμορφο που σε κάθε κεφάλαιο γνωρίζεις και έναν άλλον χαρακτήρα του βιβλίου που σχετιζόταν σε τη Λουκί και μέσα από αυτούς μαθαίνεις πράγματα για τη ζωή της Λουκί. Αυτό που με έκανε να το αγαπήσω κατά κάποιον τρόπο ενώ το θεωρούσα αρκετά μέτριο, ήταν το τέλος του. Το τέλος μου άρεσε πάρα πολύ. Δε νομίζω ότι θα έπρεπε να έχει κάτι διαφορετικό στο τέλος που ταιριάζει απόλυτα με το κλίμα και με τα όσα είχαν αναφερθεί σε όλο το βιβλίο.

Δεν μπορώ να πω ότι είναι ένα βιβλίο από αυτά που θα πρότεινα χωρίς δεύτερη σκέψη, αλλά είναι ένα καλό βιβλίο περισσότερο για να σκεφτείς κάποιο πράγματα και για να διαβάσεις κάτι γραμμένο με τρόπο που δε θα μπορούσε να γράψει ο καθένας.

ΥΓ. Ακόμα απορώ γιατί δεν πήρε το Νόμπελ Λογοτεχνίας ο Μουρακάμι, αλλά τέλος πάντων…

Καλή ανάγνωση!

Advertisements

2 thoughts on “Στο καφέ της χαμένης νιότης – Πατρίκ Μοντιάνο

  1. Αχ κι εγώ φλερτάρω πολύ καιρό με αυτό το βιβλίο. Μου φαίνεται ιδιαίτερο κι όλο έχω σκοπό να το αρχίσω….Χαίρομαι που σ’άρεσε! Νομίζω παρόμοιου τύπου είναι και το Bonjour Tristesse, αν θες να του ρίξεις μια ματιά.

    1. Θα το κοιτάξω σίγουρα. Αυτό δεν είχε και τόσο συναρπαστική υπόθεση αλλά αισθάνομαι ότι με γέμισε ο τρόπος γραφής του Modiano. Στην πραγματικότητα δεν μπορώ να εξηγήσω ακριβώς γιατί μου άρεσε επειδή δεν ήταν καθόλου του στυλ μου. Πάντως σίγουρα θα διαβάσω και κάποιο άλλο δικό του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s