‘The fact is, if we followed the history of every little country in the world – in its dramatic as well as its quiet times – we would have no space left in which to live our own lives or apply ourselves to our necessary tasks, never mind indulge in occasional pleasures, like swimming … ‘ First published this Spring in the New Yorker, The Embassy of Cambodia is a rare and brilliant story that takes us deep into the life of a young woman, Fatou, domestic servant to the Derawals and escapee from one set of hardships to another. Beginning and ending outside the Embassy of Cambodia, which happens to be located in Willesden, NW London, Zadie Smith’s absorbing, moving and wryly observed story suggests how the apparently small things in an ordinary life always raise larger, more extraordinary questions.


Η συγκεκριμένη ιστορία δεν είναι όπως τις άλλες. Είναι μία ιστορία που φαινομενικά δεν λέει τόσα πολλά, αλλά αν κάτσεις και σκεφτείς αργότερα όσα διάβασες, θα σε βάλει σε πολλές, πάρα πολλές σκέψεις για διάφορα θέματα. Μέσα από την ιστορία μαθαίνουμε για τη ζωή και τους προβληματισμούς της Fatou, της πρωταγωνίστριας και μέσα από εκείνη προβληματίστηκα κι εγώ αρκετά με διάφορα θέματα που αναφέρονται και σχολιάζονται σε αυτό το μικρό βιβλίο.

Αυτό που σχεδόν αμέσως μου κίνησε το ενδιαφέρον ήταν το θέμα της σκλαβιάς και της ελευθερίας που αναφέρεται σχεδόν από την αρχή του βιβλίου. Τελικά είμαστε ελεύθεροι, ή νομίζουμε πως είμαστε. Το ίδιο ακριβώς αναρωτιέται και η Fatou. Η σκλαβιά εξηγείται όπως όλοι την ξέρουμε ή μήπως όχι μόνο έτσι; Και θα μπορούσαμε να είμαστε σκλάβοι χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε;

Η Fatou βρίσκει την ελευθερία μέσα από μικρά και φαινομενικά ασήμαντα πράγματα που θα μπορούσε να κάνει ο καθένας από εμάς. Ένα από αυτά είναι το κολύμπι και ένα άλλο οι ατελείωτες και απολαυστικές συζητήσεις με έναν φίλο της. Επίσης μέσα από τις συζητήσεις τους θα σου δημιουργηθούν κι άλλα ερωτήματα για τη ζωή, την κοινωνία, τη θρησκεία, την αδικία και άλλα πολλά.

Η γραφή της Smith ήταν πραγματικά απολαυστική και πολύ οικεία και απλή. Δεν με κούρασε καθόλου και μου άρεσε πολύ που μέσα από μία «απλή» ιστοριούλα σχολίασε τόσο σημαντικά θέματα. Γενικά όλο το βιβλίο είναι για ανάλυση. Θα μπορέσεις να βρεις σε αυτό πολλά για να κρατήσεις.