Το βιβλίο του μαξιλαριού – Sei Shōnagon

img_20160625_1209531

Οι ημερολογιακές σημειώσεις ενός κοριτσιού της γιαπωνέζικης αυλής στο 10ο αιώνα, όπου καταγράφονται εντυπώσεις, περιστατικά, παρατηρήσεις, στιγμές ευαισθησίας και συγκίνησης, όλα αυτά αποτέλεσαν ένα βιβλίο που έμεινε στους αιώνες, ως σήμερα, ένα από τα σπουδαιότερα πεζά κείμενα της γιαπωνέζικης πεζογραφίας. Το κύριο προσόν του είναι ίσως η φρεσκάδα της παρθενικής εντύπωσης, χαρακτηριστικό που μπορεί να το έχει καθεμιά και καθένας, αν θελήσει να γράψει απλά ό,τι ζει με ευαισθησία.

***

«Το βιβλίο του μαξιλαριού» είναι ένα πολύ μικρό βιβλιαράκι από τις εκδόσεις Καστανιώτη που μπορώ να πω με σιγουριά ότι θα ήταν ένα πολύ καλό ξεκίνημα για όποιον θα ήθελε να μάθει για την ιαπωνική κουλτούρα. Το βιβλίο είναι γραμμένο τον 10ο αιώνα από ένα κορίτσι της αυλής και μέσα από αυτό μπορείς να δεις εικόνες της τότε εποχής, εντυπώσεις, μυρωδιές και απόψεις. Απλέ εικόνες για τα λουλούδια, τη φύση, τους ανθρώπους. Βλέπεις τον τότε κόσμο από τα μάτια ενός κοριτσιού που έζησε τότε και αυτό είναι από μόνο του μαγευτικό.

Το βιβλίο γενικά εκπέμπει μία τρομερή ηρεμία και διαβάζεται μονομιάς. Αφού το διάβασα, αισθανόμουν μία ηρεμία, μια γαλήνη.

«Αν δεν έρχομαι πρώτη στων ανθρώπων την αγάπη, είναι το ίδιο ακριβώς σα να μην αγαπιέμαι καθόλου. απεναντίας θα προτιμούσα να με μισούν ή ακόμα και να με κακομεταχειρίζονται. Προτιμώ να πεθάνω παρά να με αγαπούν σε δεύτερη ή σε τρίτη θέση. Ναι, πρέπει να είμαι πρώτη.»

Τα νέα μου μετά από 2 μήνες απουσίας

books-heart-inspiracao-inspiration-Favim.com-3333867

Αχ πόσο μου έλειψε το να σκέφτομαι τι θα γράψω εδώ για να το διαβάσεις. Πόσο πολύ μου έλειψε…

Η αλήθεια όμως είναι ότι μου ήταν αδύνατο τους τελευταίους δύο μήνες να γράψω ή να διαβάσω οτιδήποτε. Προσπάθησα κάποιες φορές, αλλά δεν μου έβγαινε και είπα να το αφήσω για όταν θα είμαι έτοιμη. Τώρα λοιπόν που η ζωή μου μπήκε και πάλι σε κάποια σειρά, αν και πολύ διαφορετική από πριν, είπα και πάλι να κάνω μία προσπάθεια.

Μπορεί να μην μπορούσα να ασχοληθώ τόσο με πράγματα που αγαπώ και αγαπούσα, αλλά κατάφερα να ξεκουραστώ και να αδειάσω το μυαλό μου από ανούσιες και ενοχλητικές σκέψεις και ερωτήματα που με απασχολούσαν το περασμένο διάστημα. Μπορεί λοιπόν το μισό και παραπάνω καλοκαίρι να ήταν εφιαλτικό, αλλά το υπόλοιπο έκανα ίσως και πρώτη φορά στη ζωή μου πράγματα μόνο για ‘μένα, χωρίς να σκέφτομαι οτιδήποτε και κανέναν.

Επέστρεψα λοιπόν, με γεμάτες μπαταρίες για μία νέα σεζόν που ελπίζω να είναι πραγματικά υπέροχη.

Όσον αφορά τα βιβλία που προσπάθησα να διαβάσω αυτούς τους μήνες ήταν πολλά αλλά κατάφερα να τελειώσω μόνο τον γυάλινο κώδων και το όμορφο κάθαρμα. Θα μου πεις τώρα, καμία σχέση μεταξύ τους. Ναι, όντως. Απλά το ένα το διάβασα πριν την «καταστροφή» και το άλλο μετά, όταν ήθελα κάτι πραγματικά πολύ χαλαρό και διασκεδαστικό, όσο «ελαφρύ» κι αν είναι.

Επίσης αυτούς τους μήνες αγόρασα τα «Confiteor», «Ariel», «The heir», «The crown», «If she did it», «Vanishing girls», «Clockwork prince», «We have always lived in the castle», «The birds nest», «Illuminae», «Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι» «Οι φυλακές της παιδικής μας ηλικίας» και «Η παιδική ηλικία του Ιησού». Όπως επίσης και πολλά βιβλία για τη δουλειά μου. Πολλά αγόρασα, λίγα διάβασα. Το κάνω πάντα όταν δεν είμαι πολύ καλά.

Για να πω την αλήθεια, ακόμα δεν έχω σκεφτεί αν θα αλλάξει κάτι εδώ, αλλά σίγουρα κάτι νέο θα προστεθεί και κάτι παλιό θα φύγει όπως γίνεται παντού…

Book Haul Ιουνίου 2016

Εντάξει και αυτόν τον μήνα βγήκα εκτός προϋπολογισμού. Ξόδεψα πολύ περισσότερα απ’ όσα ήθελα σε βιβλία. Έφταιγε φυσικά και η έκθεση γι’ αυτό.

IMG_20160704_191946[1]Αυτόν τον μήνα αγόρασα πολλά βιβλία ιαπωνικής λογοτεχνίας. Τα περισσότερα από αυτά είχα διαβάσει σε πολλές σελίδες ότι είναι αυτά που πρέπει κάποιος να διαβάσει για να γνωρίσει την ιαπωνική λογοτεχνία.

Σκέφτηκα να διαβάσω περισσότερη ιαπωνική λογοτεχνία επειδή αγαπώ την Ιαπωνία αλλά και για να μπορώ να σου προτείνω κάποια βιβλία από Ιάπωνες συγγραφείς που μου άρεσαν. Λογικά μέσα στο καλοκαίρι θα διαβάσω όλα όσα θέλω και θα κάνω μία σχετική ανάρτηση.

Τα βιβλία που διάβασα ήταν «Ο βασιλιάς της Αβάνας», «Το βιβλίο του μαξιλαριού», «Another volume 2», «Η υπέροχη φίλη μου», «In the forest, under cherries in full bloom» και «Δεν είναι από σύμπτωση». Σχεδόν όλα μου άρεσαν και θα γράψω σύντομα για όσα δεν έχω γράψει.

Εσύ τι διάβασες τον μήνα που πέρασε και ποιες ήταν οι αγορές που έκανες;

 

Έκθεση βιβλίου στο Πασαλιμάνι 2016

Την τελευταία μέρα της έκθεσης και μία ώρα πριν τελειώσει δεν άντεξα και την επισκέφθηκα. Πλέον δεν θέλω να αγοράζω βιβλία από εκθέσεις μιας και οι τιμές είναι περίπου οι ίδιες με των βιβλιοπωλείων και επίσης αγοράζω πια όλα μου τα βιβλία από συγκεκριμένο βιβλιοπωλείο. Παρόλα αυτά, ήθελα να κάνω μία βόλτα κι αν έβρισκα κάτι σε καλή τιμή, θα το αγόραζα.

Ε! Τελικά βρήκα. Το τελευταίο διάστημα έχω «κολλήσει» με τις εκδόσεις Πατάκης κι έτσι πήγα αμέσως στο κιόσκι τους. Βρήκα δύο βιβλία σε πολύ καλές τιμές,

IMG_20160629_125448[1]

που τα ήθελα πάρα πολύ εδώ και καιρό κι όλο καθυστερούσα να τα αγοράσω. Είχε φυσικά και πολλά άλλα που ήθελα, αλλά συγκρατήθηκα και πήρα μόνο αυτά τα δύο.

Αυτά τα λίγα για σήμερα. Εσύ επισκέφθηκες φέτος την έκθεση;

Εκδόσεις Ιουνίου 2016

metaixmio

Η ζωή απέναντι

Το αδιανόητο τοπίο

Μη μου λες αντίο

PSICHOGIOS-LOGO1-e1450805224178

Οι σιωπές της ενοχής

Το βλέμμα της αγάπης

Όλα ή τίποτα

Δε σε είδα, δε σε ξέρω

dioptra_13490944401

Η σιωπή των δέντρων

Καρδιά από πέτρα

Maestra

Βελούδινη αποπλάνηση

oceanida

Κλειστό λόγω αγάπης

LOGO-LIVANIS-copy

Πριν χαθεί η νύχτα

Η δύναμη της στιγμής

Προφητεία

Τι κρύβεις;

Όταν ο χρόνος ερωτεύτηκε την ελπίδα

ekdoseispataki_1392205133_140

Όλο το φως που δεν μπορούμε να δούμε

Μικρή ερωτική ιστορία

Θα σου χαρίσω τον ήλιο

EKBW

Επιβολή

Η γειτονιά

Η μαγική πνοή των γυναικών

Κακό χαρτί

Μια νύχτα με την κόκκινη

Το νησί της εφηβείας

kedros

Ένα ολόγραμμα για τον βασιλιά

Μαύρα ρόδα

q7SR5brI

Ό,τι βρεις, δικό σου

Μερικές μικρές ιδέες πριν γίνεις μαμά

logo

Ψεύτικες ζωές

Στην τελευταία στροφή

Ποτέ δεν είναι αργά

Ανεκπλήρωτες επιθυμίες

Another – Yukito Ayatsuji

Το «Another» ήταν ένα βιβλίο που ήθελα να διαβάσω εδώ και πάρα πολύ καιρό. Το κακό ήταν ότι στα Αγγλικά υπήρχε μόνο σε ηλεκτρονική μορφή. Όταν αγόρασα λοιπόν το kindle ήταν από τα πρώτα βιβλία που είχα στο μυαλό μου ότι ήθελα να διαβάσω.

Το «Another» θεωρείται ένα βιβλίο τρόμου με πολύ μυστήριο και αγωνία. Χωρίζεται σε δύο τόμους και οι δύο μαζί αποτελούν ένα αρκετά μεγάλο βιβλίο. Παρόλα αυτά, το μέγεθός του δεν κουράζει καθόλου. Επίσης, η ίδια ιστορία έχει εκδοθεί και σε manga, αλλά έχει βγει και σε σειρά anime. Πλέον μπορώ να πω με σιγουριά ότι και τα τρία είναι εξίσου αξιόλογα. Εξάλλου οι Ιάπωνες τα πάνε πολύ καλά με τον τρόμο.

Για την υπόθεση δεν θα πω πολλά για να μην σου το χαλάσω αν θελήσεις να το διαβάσεις. Τα γεγονότα διαδραματίζονται σε μία πόλη της Ιαπωνίας τη Yomiyama και ξεκινάει ότι ο πρωταγωνιστής, Koichi Sakakibara μετακομίζει στο σπίτι της γιαγιάς του και ξεκινά το σχολείο πηγαίνοντας στην 3η γυμνασίου. Εκεί βλέπει κάποια πράγματα που του φαίνονται περίεργα και στη συνέχεια μαθαίνει για μία κατάρα που υπάρχει εδώ και χρόνια στην πόλη. Πιο συγκεκριμένα η κατάρα στοιχειώνει την 3η τάξη του γυμνασίου. Τότε ο Koichi αποφασίσει να φτάσει μέχρι το τέλος και να σπάσει αυτόν τον κύκλο που τρομάζει όλους εδώ και πολλά χρόνια. Το θέμα είναι να είναι ο ίδιος έτοιμος να ζήσει τον πραγματικό τρόμο.

Το «Another» είναι ένα βιβλίο που πραγματικά θα σε ανατριχιάσει πολλές φορές όσο το διαβάζεις. Έχει μία πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή με πάρα πολλές ανατροπές. Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης θα σε βάλει κι εσένα στη διαδικασία να ψάξεις μαζί με τον πρωταγωνιστή να ξεκαθαρίσεις τα πράγματα. Να δεις τι τελικά έχει συμβεί. Πίστεψέ με, πολλά έχουν συμβεί που δεν τα περιμένεις. Νομίζω όμως ότι αυτό είναι το ωραίο σε αυτό το βιβλίο, ότι συνεχώς έχει ανατροπές που σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό και σε συνδυασμό με τη σκοτεινή του ατμόσφαιρα θα σε συνεπάρει.

Η γραφή του είναι πολύ απλή και θεωρώ ότι τα Αγγλικά του δε θα σε δυσκολέψουν καθόλου, σε περίπτωση που δεν έχεις συνηθίσει να διαβάζεις Αγγλικά βιβλία.

Αν σου αρέσουν λοιπόν τα βιβλία τρόμου με πολύ μυστήριο σίγουρα θα το λατρέψεις και θα σε κάνει να ψάχνεις κι άλλα βιβλία του είδους μετά από αυτό.

«Half my body is waiting there,

the poor thing.»

Mei Misaki.

Η υπέροχη φίλη μου – Elena Ferrante

IMG_20160606_182953[1]

«Η υπέροχη φίλη μου» από πολλούς θεωρείται το λογοτεχνικό φαινόμενο της χρονιάς. Άκουγα και διάβαζα σχεδόν απ’ όλους τα καλύτερα κι έτσι όταν εκδόθηκε στα Ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκης, έπρεπε να το αποκτήσω οπωσδήποτε. «Η υπέροχη φίλη μου» είναι το πρώτο βιβλίο της Τετραλογία της Νάπολης και αφήνει τις καλύτερες εντυπώσεις για να συνεχίσεις με τα επόμενα.

Πριν όμως πω δυο λόγια για την υπόθεση του βιβλίου ας μιλήσουμε λίγο για τη συγγραφέα. Η Elena Ferrante έγινε γνωστή με το βιβλίο της «Μέρες Εγκατάλειψης» και δεν ξέρουμε πολλά γι’ αυτήν. Βασικά δεν ξέρουμε τίποτα γι’ αυτήν, ούτε καν αν είναι γυναίκα. Δε δίνει συνεντεύξεις και μιλά μόνο με τον εκδότη της. Αυτό φυσικά δημιουργεί ένα μυστήριο γύρω από το πρόσωπό της που σε κάνει να θες να διαβάσεις τα βιβλία της.

Για να επανέλθω όμως στα του συγκεκριμένου βιβλίου. Η ιστορία διαδραματίζεται στη Νάπολη του ’50. Τότε που τα πράγματα δεν ήταν εύκολα, όπως και τώρα εξάλλου και η ζωή ήταν σκληρή για κάποιους.»Η υπέροχη φίλη μου» αναφέρεται στη σχέση της Έλενας, που μας διηγείται την ιστορία, και της φίλης της Λίλας. Το βασικότερο όλων είναι η φιλία τους και το πώς εξελίχθηκε από τα παιδικά τους χρόνια μέχρι και σήμερα. Μαζί όμως με αυτό, βλέπουμε και τη ζωή τους, τον τρόπο που μεγαλώνουν, τις οικογένειές τους, τους φίλους τους, τις σχέσεις τους, τους προβληματισμούς που έχουν και τις αποφάσεις που θα καθορίσουν τη ζωή τους.

«Η υπέροχη φίλη μου» είναι πραγματικά ένας ύμνος στη φιλία, στην πραγματική φιλία, όχι στην ιδανική. Φυσικά όπως οι περισσότεροι πλέον ξέρουμε το ιδανικό υπάρχει μόνο στις ταινίες και στα παραμύθια. Ο τρόπος γραφής της Ferrante είναι απλός και ταυτόχρονα μαγικός, σαν να σε ρουφάει μέσα στην ιστορία. Ενώ στην ουσία μιλά για τη ζωή στη Νάπολη και τη σχέση των δύο κοριτσιών σε κερδίζει από το πρώτο κεφάλαιο και σε κάνει να θες να διαβάσεις για τη ζωή τους, παρόλο που δεν έχει αγωνία ή περιπέτεια ή όλα όσα μας κάνουν να μην αφήνουμε ένα βιβλίο από τα χέρια μας.

Όσο το διάβαζα παρατήρησα ότι κι εγώ η ίδια μπήκα στη διαδικασία να αναρωτηθώ για δικές μου φιλίες που υπήρξαν κάποτε ή υπάρχουν ακόμα. Ήταν τόσο αληθινές όσο αυτή που διάβασα; Αυτό συνέβη επειδή δεν παρουσίασε κάτι το ιδανικό, αλλά έγραψε τα πράγματα όπως ακριβώς είναι. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας η Έλενα ενώ αγαπά την Λίλα, πολλές φορές τη ζηλεύει αφόρητα. Θεωρεί ότι αδικείται. Μετά το μετανιώνει και προσπαθεί να επανορθώσει. Μετά πάλι το ίδιο. Όπως ακριβώς και στις πραγματικές φιλίες.

Όσον αφορά τις δύο πρωταγωνίστριες είναι και οι δύο υπέροχες αν και έχω μια προτίμηση προς τη Λίλα. Θεωρώ ότι όταν το διαβάσεις, θα ταυτιστείς με κάποια από τις δύο και θα αισθάνεσαι ότι βλέπεις μπροστά σου τη ζωή τους, κάτι που για ‘μένα είναι μαγικό.

Τέλος, όπως το βιβλίο ξεκινά υπέροχα, με πολύ μυστήριο θα έλεγα, έτσι κλείνει κιόλας. Σε αφήνει σε ένα πολύ καλό σημείο για να ξεκουραστείς και να σκεφτείς όλα όσα διάβασες σε αυτό, μέχρι να πάρεις στα χέρια σου το επόμενο. Αν φυσικά αντέξεις και δεν το αγοράσεις στα Αγγλικά. Εγώ νομίζω πως αντέχω.